Το ΑΚΕΛ πανηγυρίζει για το 23,9% που εξασφάλισε στις χθεσινές βουλευτικές εκλογές και δικαιούται να υπερηφανεύεται, μαζί με τον Δημοκρατικό Συναγερμό, ως ένας από τους νικητές αυτής της εκλογικής αναμέτρησης. Όχι μόνο διέψευσε τις δημοσκοπήσεις που κάποιες το ήθελαν κάτω από το ψυχολογικό φράγμα του 20% και κάποιες άλλες ελάχιστα πάνω, αλλά κατάφερε να αυξήσει, έστω και λίγο (+1,4%), τα ποσοστά του σε σύγκριση με αυτά των βουλευτικών του 2021 (22,34%). Επιπλέον, κέρδισε πίσω την έδρα που έχασε από τη βουλευτή των Νέων Δυνάμεων Ειρήνη Χαραλαμπίδου, η οποία μεταπήδησε στο ΑΛΜΑ λίγο πριν τη λήξη της 3ης της θητείας, και έτσι το ΑΚΕΛ διατηρεί τις 15 έδρες που είχε.
Ανατροπή
Το αποτέλεσμα των βουλευτικών εκλογών δείχνει ότι το ΑΚΕΛ εξακολουθεί να διαθέτει βαθιές κοινωνικές και τοπικές ρίζες -σε συνδικάτα, δήμους, οργανώσεις και κοινότητες- που ενεργοποιούνται όσο πλησιάζει η ημέρα της ψηφοφορίας. Παραμένει ανθεκτικό και βασικός πόλος της αντιπολίτευσης (του βγήκε ο έντονα αντιπολιτευτικός λόγος της προεκλογικής περιόδου). Το κόμμα, μετά από συνεχόμενη πτώση των ποσοστών του ύστερα από τη διακυβέρνηση Χριστόφια, κατάφερε να περάσει στον δεύτερο γύρο των εκλογών τον Ανδρέα Μαυρογιάννη στις προεδρικές του 2023 και να πάρει μια ανάσα. Από χθες μπορεί να λέει ότι μπορεί ξανά να στέκεται σταθερά στα πόδια του. Απέφυγε τελικά σοβαρές διαρροές προς τα πρωτοεμφανιζόμενα κόμματα των Οδυσσέα Μιχαηλίδη και Φειδία Παναγιώτου, αλλά και το Volt, το οποίο δεν κατάφερε τελικά να μπει στη Βουλή όπως έδειχναν οι δημοσκοπήσεις. Αύξησε το ποσοστό του σε σύγκριση με τις βουλευτικές του 2021, μέσα σε μια ιδιαίτερα δύσκολη πολιτική συγκυρία, στην οποία ο κόσμος έδειχνε να γυρίζει την πλάτη στα λεγόμενα παραδοσιακά κόμματα και να σαγηνεύεται από νέα πολιτικά σχήματα και λεγόμενες αντισυστημικές δυνάμεις που διεκδίκησαν χώρο από την Αριστερά μέχρι τη Δεξιά.
Όχι στους «σωτήρες»
Ο Στέφανος Στεφάνου, ο οποίος ανέλαβε το κόμμα αμέσως μετά τις βουλευτικές του 2021, μπορεί να αισθάνεται ότι πέτυχε τον βασικό στρατηγικό του στόχο, να κρατήσει το ΑΚΕΛ στη θέση της κύριας αντιπολιτευτικής δύναμης και να αποτρέψει περαιτέρω εκλογική αποσύνθεση του παραδοσιακού κομματικού συστήματος. Το γεγονός ότι το κόμμα εμφανιζόταν με υψηλή συσπείρωση σε σχέση με άλλους παραδοσιακούς πολιτικούς χώρους και με χαμηλό ποσοστό σε σχέση με τα ποσοστά του 2021, προκαλούσε σύγκρυο στην ηγεσία του ΑΚΕΛ καθ' όλη την προεκλογική περίοδο. Το ΑΚΕΛ επένδυσε πολιτικά πάνω στην κοινωνική πίεση από την ακρίβεια, το στεγαστικό και τις ανισότητες, το συνταξιοδοτικό, τα ενεργειακά, τις εκποιήσεις και τα (υπερ)κέρδη των τραπεζών, και κατάφερε να μετατρέψει την οργή του κόσμου σε ψήφο προς τα κόμματα που ξέρουν, παρά σε αυτά που εμφανίστηκαν από το πουθενά ως σωτήρες.
Οι λόγοι της επιτυχίας
Η σημασία του χθεσινού αποτελέσματος βρίσκεται και στο γεγονός ότι το ΑΚΕΛ πέτυχε άνοδο σε μια εκλογική συγκυρία που θεωρητικά ήταν εξαιρετικά δυσμενής για τα παραδοσιακά κόμματα. Η πολιτική ατμόσφαιρα πριν από τις εκλογές χαρακτηριζόταν από έντονη απογοήτευση προς το κομματικό σύστημα, την άνοδο λεγόμενων αντισυστημικών σχημάτων και ενίσχυση της Ακροδεξιάς. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, πολλοί αναλυτές προεξοφλούσαν είτε στασιμότητα είτε καθαρή υποχώρηση του ΑΚΕΛ. Τελικά, συνέβη το αντίθετο, για τέσσερις βασικούς λόγους. Πρώτον, το ΑΚΕΛ διατήρησε υψηλή κομματική συσπείρωση με τη σκληρή δουλειά των έμμισθων και των οργανώσεών του σε χώρους εργασίας, κοινότητες κ.λπ. Δεύτερον, η ενίσχυση της Ακροδεξιάς φαίνεται ότι ενεργοποίησε αντανακλαστικά ένα τμήμα προοδευτικών και κεντροαριστερών ψηφοφόρων, οι οποίοι ίσως σκέφτονταν αποχή ή ψήφο σε μικρότερους σχηματισμούς, αλλά τελικά επέστρεψαν στο ΑΚΕΛ ως τη μόνη δύναμη που μπορούσε να λειτουργήσει ως ουσιαστικό αντίβαρο. Τρίτον, το ΑΚΕΛ ωφελήθηκε από τη σχεδόν κατάρρευση του ενδιάμεσου χώρου. Η ΕΔΕΚ, που στηρίζει τον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη, βρέθηκε εκτός Βουλής. Και στο Κίνημα Οικολόγων, το οποίο επίσης δεν κατάφερε να εξασφαλίσει το εκλογικό όριο, υπάρχουν κεντροαριστερές ψήφοι, οι οποίες φαίνεται να αποχαιρέτησαν το κόμμα τους μετά την αλλαγή ηγεσίας. Τέταρτον, το κόμμα επέτρεψε επιτέλους στους υποψηφίους του να αξιοποιήσουν τη νέα ψηφιακή πολιτική πραγματικότητα, δηλαδή τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (social media).
Σταθερός πόλος
Το συμπέρασμα είναι ότι το ΑΚΕΛ πέτυχε να παραμένει ένας από τους δύο βασικούς πυλώνες του κυπριακού πολιτικού συστήματος, ένας από τους ελάχιστους σταθερούς πόλους μέσα σε ένα κατακερματισμένο πολιτικό σκηνικό, μέσα σε ένα προεκλογικό κλίμα που δεν ήταν ευνοϊκό για τα λεγόμενα παραδοσιακά κόμματα. Σε επίπεδο πολιτικών ισορροπιών, το αποτέλεσμα επιτρέπει στο ΑΚΕΛ να διατηρήσει ουσιαστικό ρόλο στη νέα Βουλή, τόσο κοινοβουλευτικά όσο και στρατηγικά.
