Γράφει: Χάρις Χαραλάμπους*
Στον κόσμο υπάρχουν οι εξής «κατηγορίες» παιδιών:
1) Παιδιά που ζουν και με τους δυο βιολογικούς γονείς
2) Παιδιά που ζουν με ένα βιολογικό γονέα (όπου ο άλλος γονέας μπορεί, αλλά μπορεί και να μην, εμπλέκεται στα θέματα παιδείας/υγείας του παιδιού)
3) Παιδιά που ζουν με μη-βιολογικούς γονείς που τα υιοθέτησαν
4) Παιδιά που αποκτήθηκαν από τη μητέρα τους με άγνωστο δότη σπέρματος
5) Παιδιά ορφανά από βιολογικούς γονείς που μεγαλώνουν με άλλα συγγενικά πρόσωπα, πχ. παππούδες, θείους (άρα κηδεμόνες)
6) Παιδιά που ζουν με ανάδοχους γονείς (άρα κηδεμόνες)
7) Παιδιά που ζουν σε στέγες παιδικής προστασίας (άρα με κηδεμόνες).
8) Παιδιά που ζουν με ομόφυλα ζευγάρια (όπου ο ένας/η μία μπορεί να είναι και βιολογικός γονέας του παιδιού)
9) Παιδιά που ζουν άστεγα χωρίς ενήλικη φροντίδα
10) Παιδιά που έχουν απαχθεί από στρατιωτικές ομάδες και μεγαλώνουν μακρυά από την οικογένειά τους
11) Παιδιά με σοβαρές παθήσεις που περνούν μεγάλο μέρος της ζωής τους σε νοσηλευτικά ιδρύματα και βλέπουν τους γονείς τους μερικές ώρες την ημέρα
12) Παιδιά που βρίσκονται ασυνόδευτα σε μια βάρκα, ένα τρένο ή άλλη μεταναστευτική διαδρομή, με στόχο την εξεύρεση συγγενών ή ασφαλέστερες συνθήκες ζωής
Κάθε ένα από αυτά τα παιδιά έχει ανάγκη από τα ίδια πράγματα: αγάπη, τρυφερότητα, αποδοχή, ασφάλεια, ξεκούραση, εκτίμηση, ευκαιρίες μάθησης, ευκαιρίες κοινωνικοποίησης, χρόνο να παίξει, και το να νιώθει ότι είναι σημαντικό.
Πριν από 20 περίπου χρόνια, όταν εργαζόμουν στις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας (ΥΚΕ), ένας ομοφυλόφιλος, μονήρης άνδρας υπέβαλε αίτημα να υιοθετήσει ένα αγόρι 9 ετών, το οποίο βρισκόταν υπό τη φροντίδα της Διευθύντριας των ΥΚΕ στην Παιδική Στέγη. Ο άνθρωπος αυτός γνώριζε το παιδί μέσα από την εθελοντική δράση του για τα παιδιά της Στέγης και είχαν αναπτύξει καλές σχέσεις. Η βιολογική οικογένεια του παιδιού αντιμετώπιζε πολύ σοβαρές δυσκολίες και, αν και η μητέρα διατηρούσε κάποια επαφή με το παιδί, δεν αναμενόταν η επιστροφή του παιδιού στην οικογένεια. Οι ΥΚΕ κάλεσαν μια σπουδαία εμπειρογνώμονα για θέματα παιδικής προστασίας από την Ελλάδα, για να συμπράξει στην αξιολόγηση του αιτήματος για υιοθεσία. Εν τέλει εγκρίθηκε το αίτημα και δόθηκε η ευκαιρία στο αγόρι να μεγαλώσει υπό πιο φυσιολογικές συνθήκες, αντί να μεγάλωνε σε ιδρύματα παιδικής προστασίας.
Από τις επαφές που είχα με την εμπειρογνώμονα αυτή, καθώς ήμουν η αρμόδια Λειτουργός για το παιδί, συγκρατώ ακόμη στη μνήμη μου (προφανώς γιατί με σόκαρε) την αναφορά της ότι οι ετερόφυλοι (straight) ιδιοκτήτες μεγάλης αλυσίδας καταστημάτων (που έχουμε και στην Κύπρο) εμπλέκονταν σε σοβαρότατη άσκηση βίας κατά των παιδιών τους, όμως το γεγονός αυτό έμενε μακρυά από τα φώτα της δημοσιότητας.
Αυτά για όσους επιμένουν ότι η υιοθεσία παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια είναι το πρόβλημα και όχι το ότι ΚΑΝΕΙΣ δεν μπορεί να διασφαλίσει τη σωματική και ψυχική ασφάλεια, ακεραιότητα και ισορροπημένη επιμόρφωση ενός παιδιού εάν τα άτομα που έχουν την ευθύνη να το φροντίζουν – ανεξαρτήτως του σεξουαλικού τους προσανατολισμού – παρουσιάζουν σοβαρές διαταραχές στην προσωπικότητα, το ψυχισμό, τη συμπεριφορά τους, την ιδεολογία τους για το πώς πρέπει να λειτουργεί ο κόσμος και γενικότερα βρίσκονται σε σύγχυση για τον παιδαγωγικό ρόλο τους και τις ευθύνες τους ως γονείς ή κηδεμόνες. Κανείς, μέχρι να ανακαλυφθεί το πρόβλημα και να μετακινηθεί το παιδί από τους ακατάλληλους ενήλικες με τους οποίους μεγαλώνει. Πόσοι από αυτούς που συμφωνούν με την πινακίδα του ΕΛΑΜ έχουν περάσει ποτέ από αξιολόγηση Ψυχολόγου για την επάρκεια τους ως γονείς;
Έχω πει και σε προηγούμενο κείμενο μου https://www.politis.com.cy/politis-news/967056/dikse-moy-ti-mana-soy-tis-xaris-xaralampoys ότι «αν ήταν να μαζέψουμε από τα σπίτια τους όλα τα παιδιά που δεν μεγαλώνουν σωστά με τους γονείς τους, όλοι οι πύργοι της Λεμεσού ίσως να μην έφταναν για να χωρέσουν μέσα». Από τη στιγμή που στην Κύπρο τα ομόφυλα ζευγάρια με παιδιά είναι εξαιρετικά λίγα και είναι μάλλον μη-Κύπριοι (ποιος ξέρει, κάποια ίσως να φοιτούν στο σχολείο όπου φοιτούν και τα παιδιά του ΠτΔ που προσδοκά στη στήριξη του ΕΛΑΜ για το 2028), όσοι έχετε στοιχειώδη νοημοσύνη αντιλαμβάνεστε ότι τα πλείστα παιδιά που θα έπρεπε να μετακινηθούν μεγαλώνουν με βαρβάτους και βάρβαρους ετερόφυλους γονείς. Συνέλθετε επιτέλους!
*Συμβουλευτική Ψυχολόγος, Εκπαιδεύτρια
Υποψήφια για το Volt Κύπρου στην Επαρχία Λευκωσίας (αρ. 18)
