Η Ευρώπη βρίσκεται αντιμέτωπη με μια νέα ενεργειακή κρίση, με την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας της να δοκιμάζεται, με τις γεωπολιτικές ισορροπίες να ανατρέπονται και με τη συζήτηση για τον επόμενο επταετή προϋπολογισμό να εξελίσσεται σε σύγκρουση για το ίδιο το μέλλον της Ένωσης. Η Γερμανία και η Γαλλία συζητούν πώς θα προστατεύσουν την ευρωπαϊκή βιομηχανία από τον κινεζικό ανταγωνισμό. Η Ιταλία και η Ελλάδα ζητούν δημοσιονομικό χώρο για να αντιμετωπίσουν την ενεργειακή ακρίβεια. Οι σκανδιναβικές χώρες υπερασπίζονται τη μακροπρόθεσμη πράσινη μετάβαση. Και έξι ευρωπαϊκές χώρες προχωρούν ένα βήμα παραπέρα και ζητούν τη φορολόγηση των έκτακτων υπερκερδών των ενεργειακών εταιρειών.
Στην Ευρώπη οι 26 συζητούν το μέλλον και η Κύπρος το «φκιολίν» της
Ευτυχώς όμως που η Κύπρος συμμετέχει στις ευρωπαϊκές συμμαχίες κατά κάποιον τρόπο και υπερασπίζεται συμφέροντα που είναι απολύτως θεμιτά
Η κυπριακή κυβέρνηση εξακολουθεί δυστυχώς να δυσκολεύεται να αντιληφθεί πού κατευθύνεται ο κόσμος και ποια θέση διεκδικεί η Κύπρος μέσα σε αυτόν. Το μόνο που μας ενδιαφέρει είναι να ζητούμε ευελιξία. Ευελιξία σε θέματα που δεν διορθώνουμε στη χώρα μας επίτηδες γιατί τα συμφέροντα είναι μεγάλα, το ίδιο και η διαπλοκή και η διαφθορά. Η Κύπρος, αντί να συμμετέχει στη συνδιαμόρφωση του μέλλοντος της Ευρώπης, πηγαίνει με ατζέντα διεκδίκησης «ευελιξίας» για να αντιμετωπίσουμε το ενεργειακό κόστος. Ευελιξία για να πάρουμε, υποτίθεται, εθνικά μέτρα. Αναβολή της εφαρμογής του ETS 2. Αλλά, για να μην τα μηδενίζω όλα, προσπαθήσαμε να ασπαστούμε προτάσεις χωρών όπως της Ιρλανδίας για προστασία των κονδυλίων της γεωργίας και της συνοχής. Και, φυσικά, η απαραίτητη υπενθύμιση ότι έχουμε ρόλο, παρουσία και πρωτοβουλίες στην περιοχή.
Προσπαθώ ακόμη να κατανοήσω με ποιον ακριβώς τρόπο συνδιαμορφώνουμε μαζί με τα υπόλοιπα κράτη μέλη την ευρωπαϊκή πολιτική. Γιατί δεν μπορεί, για παράδειγμα, η Γερμανία, η Ιταλία, η Ισπανία, η Αυστρία, η Πολωνία και η Πορτογαλία να ζητούν να εξεταστεί η επιβολή ευρωπαϊκού φόρου στα έκτακτα υπερκέρδη των εταιρειών πετρελαίου και φυσικού αερίου και η Κύπρος στα ενεργειακά να απαιτεί εξαιρέσεις και ευελιξία. Γιατί δεν ακούσαμε αντίστοιχη κυπριακή πρωτοβουλία για τη φορολόγηση των έκτακτων ενεργειακών υπερκερδών; Γιατί δεν ακούσαμε μια συγκεκριμένη πρόταση για το πώς θα κατανέμεται δικαιότερα το κόστος της ενεργειακής κρίσης; Ούτε μια ολοκληρωμένη εξήγηση δεν ακούσαμε για το πώς η ευελιξία που ζητά η κυβέρνηση θα μεταφραστεί σε μόνιμα χαμηλότερους λογαριασμούς ηλεκτρισμού. Και ας μην ξεχνάμε ότι μιλάμε για μια χώρα που εξακολουθεί να εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τα συμβατικά καύσιμα για την ηλεκτροπαραγωγή της, παρά τις εξαιρετικές δυνατότητες αξιοποίησης της ηλιακής ενέργειας. Αλήθεια, πόσα χρόνια ακόμα θα συνεχίσουμε να παρουσιάζουμε την ενεργειακή μας καθυστέρηση ως πρόβλημα που πρέπει να επιλύσουν οι Βρυξέλλες;
Δυστυχώς, όταν η Ευρώπη σχεδιάζει την επόμενη μέρα, η Κύπρος ακόμα διαχειρίζεται την προηγούμενη… Επιπρόσθετα, αυτό που παρατηρώ από τη μέρα που ξεκίνησε ο πόλεμος στο Ισραήλ είναι ότι ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης ξεκίνησε να χρησιμοποιεί έντονα τη γεωπολιτική ως επικοινωνιακό καταφύγιο. Και τι εννοώ με αυτό; Εννοώ ότι η γεωγραφία από μόνη της δεν συνιστά στρατηγική. Ούτε η παρουσία σε μια διεθνή συνάντηση αποτελεί επιτυχία. Ούτε οι δηλώσεις περί αναβαθμισμένου ρόλου αρκούν για να αποδείξουν ότι αυτός ο ρόλος αναγνωρίζεται έμπρακτα από τους εταίρους μας. Τι κάνουμε για τη σταθερότητα εντός της ίδιας της χώρας μας; Το άλυτο Κυπριακό και η απουσία διαπραγματεύσεων προς την επίλυσή του είναι μια πραγματικότητα. Πώς μπορεί να πείσει ένας Πρόεδρος ότι είμαστε πυλώνας σταθερότητας στην περιοχή όταν στην ίδια του τη χώρα υπάρχουν οδοφράγματα και με περίπου 60 χρόνια παρουσίας των Ηνωμένων Εθνών επί του εδάφους μας.
Ευτυχώς όμως που η Κύπρος συμμετέχει στις ευρωπαϊκές συμμαχίες κατά κάποιον τρόπον και υπερασπίζεται συμφέροντα που είναι απολύτως θεμιτά. Εκείνο όμως που παραμένει λιγότερο ορατό είναι η δική της μακροπρόθεσμη πρόταση για την Ευρώπη του αύριο. Και αυτό είναι ιδιαίτερα προβληματικό για την κυβέρνηση Χριστοδουλίδη που -υποτίθεται- επενδύει τόσο πολύ πολιτικά στην εικόνα της διεθνούς μας παρουσίας. Στις Βρυξέλλες οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις διαπραγματεύονται ποιος θα πληρώσει την ενεργειακή κρίση, ποιος θα χρηματοδοτήσει την ανταγωνιστικότητα και πώς θα κατανεμηθούν οι πόροι της επόμενης δεκαετίας. Εμείς εξακολουθούμε να ζητάμε περισσότερο χρόνο, μεγαλύτερη ευελιξία και λιγότερες επιβαρύνσεις. Ίσως, τελικά, αυτό να είναι το πιο αποκαλυπτικό στοιχείο της κυπριακής παρουσίας στη Σύνοδο.
Δεν απουσιάζουμε από την Ευρώπη. Απουσιάζει, όμως, από τη δημόσια παρουσίαση της πολιτικής μας μια πειστική απάντηση για το ποια Ευρώπη θέλουμε και πώς σκοπεύουμε να συμβάλουμε στη διαμόρφωσή της. Και όσο αυτή η απάντηση δεν έρχεται, θα συνεχίσουμε να συγχέουμε τη συμμετοχή με την επιρροή, την επικοινωνία με την πολιτική και την παρουσία με το αποτέλεσμα. Στις Βρυξέλλες μπορεί να έχουμε θέση στο τραπέζι. Το ερώτημα είναι αν έχουμε και σχέδιο.
ΤΑ ΑΚΙΝΗΤΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ
Πολιτική Δημοσίευσης Σχολίων
Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν. Προτρέπουμε τους αναγνώστες μας να κάνουν report / flag σχόλια που πιστεύουν ότι παραβιάζουν τους πιο πάνω κανόνες. Σχόλια που περιέχουν URL / links σε οποιαδήποτε σελίδα, δεν δημοσιεύονται αυτόματα.
