Στην Κύπρο έχουμε αναγάγει την ανάπτυξη σε εθνική θρησκεία. Κάθε νέα τουριστική μονάδα, κάθε λατομείο, κάθε βιομηχανική εγκατάσταση παρουσιάζεται ως απόδειξη οικονομικής προόδου. Μετράμε εκατομμύρια επενδύσεων, τετραγωνικά οικοδομών και τουριστικές κλίνες. Εκείνο που επιδεικτικά αρνούμαστε να μετρήσουμε είναι το πραγματικό κόστος αυτής της ανάπτυξης, δηλαδή, το νερό που χάνεται, τη γη που υποβαθμίζεται, τη βιοποικιλότητα που εξαφανίζεται και την ποιότητα ζωής που θυσιάζεται.
Χτίζουμε την Κύπρο του σήμερα, καταστρέφουμε την Κύπρο του αύριο
Στο Πεντάκωμο σχεδιάζεται μια τεράστια παραθαλάσσια τουριστική ανάπτυξη. Στο Σταυροβούνι καταγράφονται σοβαρές ρωγματώσεις και καθιζήσεις σε περιοχή επηρεασμένη από λατομική δραστηριότητα. Στο Μιτσερό οι κοινότητες αντιδρούν στην εγκατάσταση ασφαλτικού εργοστασίου. Στον Μαζωτό η σχεδιαζόμενη μονάδα αφαλάτωσης προκαλεί ανησυχίες για τις παρεμβάσεις στην ακτή και το θαλάσσιο οικοσύστημα. Στον Ακάμα, οι διαπιστώσεις της Ελεγκτικής Υπηρεσίας για τα έργα υποδομής υπενθυμίζουν πόσο εύκολα μπορεί να τραυματιστεί ακόμη και μια προστατευόμενη περιοχή.
Πέντε διαφορετικές περιπτώσεις. Ένα κοινό πρόβλημα, η απουσία ενός πραγματικά ολοκληρωμένου, μακροπρόθεσμου σχεδιασμού που να αντιμετωπίζει το περιβάλλον ως θεμέλιο της οικονομίας και όχι ως εμπόδιο στις επενδύσεις.
Και ενώ συνεχίζουμε να συμπεριφερόμαστε σαν να διαθέτουμε ανεξάντλητους φυσικούς πόρους, η επιστήμη μας προειδοποιεί για το οικονομικό μέλλον που προδιαγράφεται.
Πρόσφατη μελέτη, που παρουσιάστηκε από το Ινστιτούτο Κύπρου και δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Global Environmental Change, καταδεικνύει ότι οι καύσωνες και οι ξηρασίες έχουν ήδη μειώσει τα εισοδήματα των κυπριακών νοικοκυριών. Για τα φτωχότερα, οι εκτιμώμενες απώλειες φτάνουν το 9%.
Το πραγματικά τρομακτικό βρίσκεται μπροστά μας. Σε σενάριο υπερθέρμανσης 2,7 βαθμών Κελσίου, χωρίς επαρκή μέτρα προσαρμογής, οι κλιματικές επιπτώσεις θα μπορούσαν να εξανεμίσουν έως και το 54% των προβλεπόμενων μελλοντικών εισοδημάτων στην Κύπρο. Παράλληλα, σχεδόν ένα στα δύο νοικοκυριά ενδέχεται να βρεθεί σε κίνδυνο φτώχειας.
Αντιλαμβανόμαστε τι σημαίνουν αυτοί οι αριθμοί; Σημαίνουν μια χώρα όπου το ηλεκτρικό ρεύμα για κλιματισμό θα αποτελεί ολοένα μεγαλύτερο οικονομικό βάρος. Όπου η γεωργία θα δοκιμάζεται από τη λειψυδρία, οι εργαζόμενοι θα εκτίθενται σε επικίνδυνες θερμοκρασίες και οι ηλικιωμένοι θα κινδυνεύουν περισσότερο από τους καύσωνες.
Μια χώρα όπου ο τουρισμός, στον οποίο στηρίζουμε τόσο μεγάλο μέρος της οικονομίας μας, θα απειλείται από την υπερθέρμανση, την υποβάθμιση των ακτών και την εξάντληση των υδάτινων πόρων. Όπου οι πυρκαγιές, η ερημοποίηση, η απώλεια γόνιμου εδάφους και η κατάρρευση οικοσυστημάτων θα δημιουργούν αλυσιδωτές οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες.
Και όπου η περιβαλλοντική κρίση θα μετατρέπεται ολοένα περισσότερο σε κρίση κοινωνικής ανισότητας. Γιατί ο εύπορος θα μπορεί να αγοράζει προστασία από τη ζέστη, το νερό και την ενεργειακή ανασφάλεια. Ο οικονομικά αδύναμος θα πληρώνει το μεγαλύτερο τίμημα. Αυτές οι συνέπειες δεν προκαλούνται αποκλειστικά από τις τοπικές αναπτύξεις. Η παγκόσμια κλιματική αλλαγή έχει ευρύτερα αίτια. Όμως η καταστροφή της φυσικής βλάστησης, η υπερδόμηση, η απώλεια εδαφών και η κακή διαχείριση του νερού μειώνουν ακόμη περισσότερο την ανθεκτικότητα της Κύπρου απέναντί της.
Η κυβέρνηση Χριστοδουλίδη δεν δημιούργησε όλες αυτές τις παθογένειες. Τις κληρονόμησε, αλλά έχει πλέον την ευθύνη να τις αντιμετωπίσει. Και η ευθύνη δεν εξαντλείται σε εξαγγελίες περί πράσινης μετάβασης και βιώσιμης ανάπτυξης.
Χρειαζόμαστε δεσμευτικό χωροταξικό σχεδιασμό, αξιολόγηση των σωρευτικών περιβαλλοντικών επιπτώσεων, ουσιαστικούς ελέγχους, προστασία ακτών και φυσικών οικοσυστημάτων, αποκατάσταση υποβαθμισμένων περιοχών, εξοικονόμηση νερού, ενεργειακή αναβάθμιση κτιρίων και επενδύσεις στην κλιματική ανθεκτικότητα. Πάνω απ' όλα, χρειαζόμαστε μια κυβέρνηση που να αντιλαμβάνεται ότι η οικονομία δεν υπάρχει έξω από το περιβάλλον. Υπάρχει μέσα σε αυτό και εξαρτάται από αυτό. Ο Νίκος Χριστοδουλίδης οφείλει να απαντήσει σε ένα θεμελιώδες ερώτημα, τι αξία έχει η σημερινή οικονομική μεγέθυνση, αν το τίμημά της είναι μια χώρα φτωχότερη, θερμότερη, πιο άνυδρη και λιγότερο κατοικήσιμη; Η μεγαλύτερη απειλή για την Κύπρο δεν είναι ότι θα σταματήσει να αναπτύσσεται. Είναι ότι θα συνεχίσει να αναπτύσσεται με τέτοιο τρόπο, ώστε κάποια μέρα να μην μπορεί πλέον να συντηρήσει τη ζωή και την οικονομία που φιλοξενεί.
*Μέλους Κινήματος Οικολόγων
Πολιτική Δημοσίευσης Σχολίων
Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν. Προτρέπουμε τους αναγνώστες μας να κάνουν report / flag σχόλια που πιστεύουν ότι παραβιάζουν τους πιο πάνω κανόνες. Σχόλια που περιέχουν URL / links σε οποιαδήποτε σελίδα, δεν δημοσιεύονται αυτόματα.







