Τρία μηνύματα μέσα σε λιγότερο από 24 ώρες. Τρεις εκκλήσεις για αίμα, η μία πιο επείγουσα από την άλλη. Και πίσω από κάθε μήνυμα, άνθρωποι. Άνθρωποι που περιμένουν να χειρουργηθούν, που χρειάζονται μια επείγουσα μετάγγιση, που εξαρτώνται από το αίμα για να συνεχίσουν την καθημερινότητά τους. Πόσες φορές ακόμη θα χρειαστεί να σημάνει συναγερμός για να αντιληφθούμε ότι δεν μπορούμε να αντιμετωπίζουμε την αιμοδοσία ως μια διαρκή κατάσταση έκτακτης ανάγκης;
Δεν χτίζεται κουλτούρα αιμοδοσίας με εκκλήσεις και "θα"
Πριν από λίγες ημέρες, στην Επιτροπή Υγείας της Βουλής, ακούσαμε ανθρώπους να μιλούν για την αγωνία της επόμενης μετάγγισης. Ασθενείς που δεν γνωρίζουν εάν θα λάβουν την ποσότητα αίματος που χρειάζονται ή εάν η μετάγγισή τους θα αναβληθεί. Και ακούσαμε κάτι ακόμη, που δύσκολα μπορεί να προσπεράσει κανείς. Οικογένειες που πριν από 30 ή 40 χρόνια έχασαν παιδιά εξαιτίας της έλλειψης αίματος, σήμερα βλέπουν δικούς τους ανθρώπους να έρχονται ξανά αντιμέτωποι με ελλείψεις. Όχι με τις ίδιες συνθήκες, αλλά με την ίδια πικρή διαπίστωση: τόσες δεκαετίες μετά, η επάρκεια αίματος εξακολουθεί να μην είναι δεδομένη.
Ας σκεφτούμε για μια στιγμή τι σημαίνει αυτό. Να έχεις προγραμματισμένη μετάγγιση και να μην ξέρεις αν θα πραγματοποιηθεί κανονικά. Να σου χορηγείται λιγότερο αίμα από όσο χρειάζεσαι, επειδή τα διαθέσιμα αποθέματα πρέπει να μοιραστούν σε περισσότερους ασθενείς. Να επιστρέφεις στο σπίτι σου κουρασμένος, με την οικογένειά σου να ανησυχεί και εσένα να περιμένεις την επόμενη φορά. Δεν είναι απλώς ένα πρόβλημα στη λειτουργία ενός συστήματος. Είναι η ζωή ανθρώπων που καλούνται να προσαρμόζουν τις ανάγκες τους στις ανεπάρκειές του.
Και την ίδια ώρα, εμείς συνεχίζουμε να στέλνουμε SOS. Στους ίδιους αιμοδότες, ξανά και ξανά. Προφανώς οι εκκλήσεις είναι αναγκαίες. Όταν όμως γίνονται σχεδόν καθημερινότητα, κινδυνεύουν να μετατραπούν σε ακόμη μία ειδοποίηση που προσπερνάμε. Και αυτό θα ήταν ίσως το πιο ανησυχητικό: να συνηθίσουμε ακόμη και την ανάγκη για αίμα.
Η απάντηση δεν μπορεί να περιορίζεται σε ένα κουπόνι ή σε κάποιο περιστασιακό κίνητρο. Δεν αναζητούμε ανθρώπους που θα δώσουν αίμα μία φορά. Χρειαζόμαστε ανθρώπους που θα θέλουν να επιστρέψουν. Χρειαζόμαστε κουλτούρα αιμοδοσίας. Αυτή χτίζεται από τα σχολεία. Από τη στιγμή που ένας μαθητής θα ακούσει έναν άνθρωπο με θαλασσαιμία να του εξηγεί τι σημαίνει να χρειάζεται τακτικές μεταγγίσεις. Συνεχίζεται στους χώρους εργασίας, στις επιχειρήσεις, στις γειτονιές, με οργανωμένες αιμοδοσίες και συστηματική ενημέρωση. Με εκστρατείες στην τηλεόραση, στο ραδιόφωνο, στο διαδίκτυο, ακόμη και στους δρόμους. Με μηνύματα που δεν θα θυμίζουν μόνο την έλλειψη, αλλά και την αξία της προσφοράς.
Και, βεβαίως, με ουσιαστική πρόσβαση. Μικρότεροι σταθμοί αιμοδοσίας, σε περισσότερες περιοχές, κοντά στην καθημερινότητα των πολιτών. Με επαρκές προσωπικό και απογευματινά ωράρια.
Έχουμε ακούσει αρκετές φορές τι σχεδιάζεται, τι εξετάζεται και τι πρόκειται να γίνει. Όμως η ζωή ενός ασθενούς δεν μπορεί να μπαίνει σε αναμονή μέχρι να ολοκληρωθεί ο επόμενος σχεδιασμός. Ούτε μπορούμε να μεταθέτουμε διαρκώς την ευθύνη στους πολίτες, περιμένοντας από την ανταπόκρισή τους να καλύψει όσα δεν έχουμε καταφέρει να οργανώσουμε.
Το αίμα είναι προσφορά ζωής. Το να υπάρχει, όμως, όταν κάποιος το χρειάζεται, δεν μπορεί να εξαρτάται κάθε φορά από έναν συναγερμό της τελευταίας στιγμής. Οφείλουμε στους ανθρώπους αυτούς κάτι περισσότερο από μια ακόμη έκκληση. Τους οφείλουμε τη σιγουριά ότι την επόμενη φορά που θα χρειαστούν αίμα, θα υπάρχει.
Πολιτική Δημοσίευσης Σχολίων
Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν. Προτρέπουμε τους αναγνώστες μας να κάνουν report / flag σχόλια που πιστεύουν ότι παραβιάζουν τους πιο πάνω κανόνες. Σχόλια που περιέχουν URL / links σε οποιαδήποτε σελίδα, δεν δημοσιεύονται αυτόματα.







