Πιθανή η άνοδος του ΕΛΑΜ στην εξουσία μέσω Νίκου Χριστοδουλίδη

Στα πρώτα βήματα της πολιτικής του παρουσίας το ΕΛΑΜ δοκίμασε να επιβάλει τις απόψεις του με την άσκηση βίας, βανδαλισμούς και ξυλοδαρμούς αλλά σύντομα ακολούθησε πιο «πολιτισμένες» μεθόδους οι οποίες τελικά απέδωσαν. Η ραγδαία αύξηση των ποσοστών του το κατέστησε κανονικό κοινοβουλευτικό κόμμα και μάλιστα με προεδρία κοινοβουλευτικής επιτροπής. Για την κανονικοποίησή του ευθύνεται –πλην μιας φωτεινής εξαίρεσης- όλο το κομματικό κατεστημένο που κατά καιρούς συνεργάστηκε μαζί του.

Καθόλη τη διάρκεια της παρουσίας του ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης ουδέποτε διαφώνησε μαζί του ούτε και όταν διατύπωνε απόψεις στο Κυπριακό που ήταν διαμετρικά αντίθετες με αυτές της κυβέρνησης, όπως για τις αντιομοσπονδιακές του θέσεις. Ή όταν απαιτούσε να κλείσουν όλα τα οδοφράγματα δεν υπήρξε οποιαδήποτε αντίδραση από τον Πρόεδρο. Από την πλευρά του, το ακροδεξιό μόρφωμα δεν άσκησε ποτέ κριτική εναντίον του Προέδρου ούτε καν ήπια. Αντίθετα, αποδέχεται και συναινεί με την πολιτική του αφού ικανοποιεί και τους δικούς του στόχους, δηλ. τη διατήρηση της στασιμότητας. Η στάση του ενός ενισχύει τον άλλο και αντίστροφα, είναι προφανής η συμπάθεια μεταξύ τους.

Τελευταία η ενίσχυση του ΕΛΑΜ από τον Πρόεδρο γίνεται όλο και πιο έντονη με την παρουσία του σε παντοειδείς εθνικιστικές εκδηλώσεις οι οποίες όλο και πληθαίνουν. Αναφέρεται ενδεικτικά η παρουσία του στην εκδήλωση για την επέτειο των 150 χρόνων του εντύπου ΕΣΤΙΑ. Για τους νεότερους αναφέρουμε ότι πρόκειται για τη γνωστή χουντική εφημερίδα, σήμα κατατεθέν της φασιστικής Δεξιάς, που υπήρξε από του κυριότερους υποστηρικτές της δικτατορίας των συνταγματαρχών, του Γρίβα και της ΕΟΚΑ Β’. Ακόμη δε γράφει στην καθαρεύουσα με οξείες και περισπωμένες. Οι συνθήκες είναι πολύ ώριμες για να ζητηθεί από τους οπαδούς του ΕΛΑΜ να ψηφίσουν για δεύτερη φορά τον Ν.Χρ.

Ας μην ξεχνάμε ότι στις Προεδρικές του ’23 ο Πρόεδρος εκλέγηκε με ουσιώδη διαφορά ψήφων 2% (52% προς 48%). Το ΕΛΑΜ γνωρίζει ότι οι ισορροπίες είναι πολύ λεπτές, οι ψήφοι του είναι κρίσιμοι -θα τις αξιοποιήσει στο έπακρον- και ότι οι επόμενες εκλογές είναι ζήτημα πολιτικής επιβίωσης για τον Ν.Χρ. Σήμερα είναι τρίτο κόμμα με δύναμη πέραν του δέκα τοις εκατό και ενόψει των εκλογών του 2028 αναπτύσσονται σκέψεις και προβληματισμοί για ανοιχτή στήριξη του Ν.Χρ. ακόμη και από τον πρώτο γύρο με στόχο όχι μόνο τη θεσμική του νομιμοποίηση αλλά και την ουσιαστική του συμμετοχή στην άσκηση της εξουσίας που είναι ο απώτερος στόχος του.

Ωστόσο τα δεδομένα δεν είναι ακριβώς τα ίδια όπως το ’23. Το κομματικό σκηνικό είναι ρευστό, υπάρχει διαφοροποίηση των κομματικών συσχετισμών και το πιο σημαντικό είναι η φερόμενη θέση του αρχηγού του ΔΗΚΟ ότι έχει καταστήσει σαφές πως εάν το ΕΛΑΜ προχωρήσει στη στήριξη του Ν.Χρ. από τον πρώτο γύρο με αποδοχή αυτής της στήριξης, τότε είναι απολύτως αδύνατη η στήριξη του ΔΗΚΟ προς την υποψηφιότητα του Ν.Χρ. από την πρώτη Κυριακή.

Ακόμη με την εκλογική μείωση, σύμφωνα με τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών, των κομμάτων που στηρίζουν τον Πρόεδρο, υπάρχει το ενδεχόμενο ο Ν.Χρ. να μείνει εκτός δεύτερης Κυριακής. Εξάλλου αν ο Ν.Χρ. αποδεχτεί στήριξη του ΕΛΑΜ, υπάρχει γι’ αυτόν μεγάλος κίνδυνος να μην ψηφιστεί από κάποιο ποσοστό από αυτούς που τον ψήφισαν στις προηγούμενες Προεδρικές λόγω της σύμπραξής του με τη φασιστική Δεξιά. Μια άλλη παράμετρος που θα επηρεάσει τα εκλογικά αποτελέσματα είναι το πού θα καταλήξουν οι εσωτερικές διεργασίες στον ΔΗΣΥ όπως και το τι θα κάνουν οι αποστάτες του ’23.

Οι κομματικές ισορροπίες είναι τόσο ευμετάβλητες που κανένας δεν ξέρει πού θα οδηγήσουν. Το τραγικό για τον τόπο είναι ότι οι πιθανότητες να αναρριχηθεί το ακροδεξιό μόρφωμα στην εξουσία λόγω της φιλοδοξίας του Ν.Χρ. είναι με τα σημερινά δεδομένα υπαρκτές και τότε η ζημιά θα είναι πολλαπλή: Οι απαράδεκτες θέσεις που θα επιβάλει στο εθνικό μας θέμα αλλά και η οπισθοδρόμηση και ο ακραίος συντηρητισμός σε όλες τις μορφές της εκπαιδευτικής, πνευματικής, καλλιτεχνικής, θρησκευτικής και κάθε άλλης πτυχής της κοινωνικής μας ζωής.