«Καρτερούμε μέραν νύχταν να φυσήσει ένας αέρας σ' τούτον τόπο πον' καμένος τζι’ εν θωρεί ποττέ δροσιάν». Οι πιο πάνω στίχοι του Δημήτρη Λιπέρτη είναι από τους πλέον διαχρονικούς στίχους. Όλοι οι πολιτικοί μας τάσσουν φούρνους πoξαμάθκια και στο τέλος ισοπεδώνουν τζαι τους φούρνους. Πρόσφατα οι γαλιάντρες του Προεδρικού, με πρώτο και καλύτερο τον Μικρό, διαλαλούσαν ότι ενδέχεται μέχρι το τέλος του χρόνου ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ να καταθέσει έγγραφο λύσης. Φυσικά, εγώ ως ένας νέος άπιστος Θωμάς δεν το πίστεψα και συνεχίζω να μην το πιστεύω.
Με την ευκαιρία αυτή να αναφέρω ότι στις 15.6.2026 έγινε η παρουσίαση του βιβλίου του τέως γενικού γραμματέα του ΑΚΕΛ Άντρου Κυπριανού «Μέσα από τις Συμπληγάδες του Κυπριακού». Η αίθουσα ήταν κατάμεστη και ο κόσμος διψούσε να μάθει αλήθειες. Προκαταρκτικά, ομολογώ ότι είναι ένα πολύ ενδιαφέρον σύγγραμμα το οποίο θα έχω την ευκαιρία να σχολιάσω μέσα από άρθρο μου ή άρθρα μου.
Σε καμία περίπτωση δεν θα συγκρίνω τον Άντρο Κυπριανού με τον Μικρό. Ιδεολογικά διαφέρουν από τη γη ώς τον ουρανό. Στο θέμα της λύσης ο Μικρός δεν θέλει λύση ή δεν γνωρίζει τι είναι λύση. Ο Άντρος Κυπριανού θέλει λύση και κακίζει όσους δαιμονοποίησαν τη λύση και πολύ περισσότερο την πολιτική αναίδεια του Νίκου Αναστασιάδη, ο οποίος μας εισήγαγε τη λύση των δύο κρατών.
Μια άλλη διαφορά, η οποία είναι σημαντική, είναι ότι ο Μικρός αποφεύγει ή κρύβει την αλήθεια ενώ ο Άντρος Κυπριανού είναι φίλος της αλήθειας. Εκεί που αναμέναμε να έχουμε σχέδιο λύσης τέλος του χρόνου και ο Μικρός το περηφανευόταν προτού αρχίσουν οι «συνομιλίες 5+1», αντιληφθήκαμε ότι τα λεγόμενα του Μικρού ήσαν «έπεα πτερόεντα».
Δυστυχώς, Πρόεδρέ μου, είσαστε μόνο για μασκαρέματα. Ινδικό γιλεκάκι, πανηγύρια στην Αγία Νάπα, πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πιστέψατε ότι γίναμε μεγάλη δύναμη και θα εκσυγχρονίζατε την Ευρωπαϊκή Ένωση, επισκεφθήκατε το Καζακστάν, δεν υπάρχει τίποτα στο οποίο να μην έχετε εμπλακεί. Λυπούμαι αλλά θα παραθέσω μόνο δύο κυπριακές ρήσεις. «Αφήκαμεν τα θέρη μας τζαι ξηκανναουρίζουμε», «ο δκιάολος δουλειάν εν είσιε να κάμει τζαι πείραζε τα κοπελλούθκια του».
Η καταστροφή του τόπου συνεχίζεται με πρωταγωνιστές τους Μακάριο, Σπύρο Κυπριανού, Τάσσο Παπαδόπουλο, Νίκο Αναστασιάδη και Νίκο Χριστοδουλίδη. Ποιος απ’ όλους εσάς πέρασε ή θα περάσει από τα σκαλοπάτια της τυφλής δικαιοσύνης για να πληρώσει για τον αφανισμό της Κύπρου και για τις τόσες ψυχές που χάθηκαν; Πραγματικά διερωτώμαι, τι θα μας πείτε τώρα ή μετά από δύο ή πέντε μήνες για το δήθεν σχέδιο λύσης το οποίο θα μεταφέρει «αεροπορικώς» ο γενικός γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών, ότι είναι δικές σας φαντασιώσεις;
Νίκο Χριστοδουλίδη συνέλθετε. Η προεδρική καρέκλα δεν είναι παιχνίδι ή κωλοαναπαυτήρι. Υπήρξατε υπουργός Εξωτερικών δίπλα από τον «Μεγάλο» δάσκαλο Νίκο Αναστασιάδη. Εκτός των άλλων, αυτός ο άνθρωπος μάς οδήγησε σε δύο κράτη και εσείς δεν αντιδράσατε γιατί σας ενδιέφερε το «πολιτικό σας κεφάλαιο». Δεν έφτανε αυτό, σας έπεισε να διεκδικήσετε την προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας σε βάρος των καταστατικών διατάξεων του Δημοκρατικού Συναγερμού και αφήνοντας εκτός κούρσας τον πρόεδρο της παράταξης. Τόσο εσείς όσο και ο πνευματικός σας πατέρας Νίκος Αναστασιάδης, σε μια προσπάθεια να αποδυναμώσετε την παράταξη, απευθυνθήκατε σε νάνους Συναγερμικούς μόνο και μόνο για να πάρετε την προεδρική καρέκλα. Τολμήσατε να παραμείνετε χωρίς πολιτικό ανάστημα, παρέα με τον πρωτεργάτη της καταστροφής, τους νεροφόρους Ιωνά Νικολάου, Νίκο Νουρή, Κωνσταντίνο Ιωάννου, Λευτέρη Χριστοφόρου, Θεοδόση Τσιόλα, Γιαννάκη Ιωάννου, Κωστάκη Κωνσταντίνου, Κωνσταντίνο Λετυμπιώτη και άλλους.
Οι κούζες που κουβαλούσατε το νερό δεν προβλέψατε ότι ήσαν βαριές και μισόστρατα θα έσπαζαν και το νερό θα εχύνετο. Με το χύσιμο του νερού παρασύρθηκαν ο πολιτικός σας πολιτισμός, το φιλότιμο και η πολιτική αρχοντιά σας. Μεγαλώνοντας ρώτησα τον παππού μου παπα-Χαράλαμπο. «Παππού τι πρέπει να νηστεύω;». Και ο παππούς μου απάντησε: «Την αχαριστία γιε μου».
Για τα αποτελέσματα της έρευνας όσον αφορά το βιβλίο «Κράτος Μαφία», θα ασχοληθώ μελλοντικά. Υπήρξα πρόεδρος της Επιτροπής Δεοντολογίας και Προστασίας του Αθλητισμού. Δυστυχώς, ο Covid και οι παρεμβάσεις του Αναστασιάδη στο έργο μου με έφεραν σε ρήξη μαζί του. Για να σώσω την αξιοπρέπειά μου υπέβαλα την παραίτησή μου καταγγέλλοντάς τον. Οδηγήθηκα στη Βουλή με τη συνοδεία του παραπόνου μου. Πρόεδρος της Επιτροπής Θεσμών και Αξιών ήταν ο βουλευτής του ΔΗΣΥ Δημήτρης Δημητρίου, ο οποίος έφτασε στο σημείο να μου αναφέρει ότι με τα όσα λέω δεν τον έπεισα. Το χειρότερο όλων ήταν ότι ο πρύτανης της διαπλοκής και διαφθοράς ανάγκασε την παράταξη να εκδώσει ανακοίνωση και να με κακίσει.
Τέτοια ανακοίνωση από ιδρύσεως του Συναγερμού είναι η πρώτη που εκδόθηκε. Το γεγονός αυτό μου θύμισε τον Ιούλιο Καίσαρα όταν έγραψε τα τρία κατά παράταξη ρήματα το 47 μ.Χ. για να πληροφορήσει τη Σύγκλητο για τη λαμπρή νίκη του στην πόλη Ζήλα εναντίον του Φαρνάκη, βασιλιά του Πόντου. «Ήλθον, είδον, ενίκησα». Ο ΔΗΣΥ με αστραπιαία ταχύτητα εκτέλεσε «επιτυχώς» την εντολή. Παραθέτω την κατάπτυστη ανακοίνωση του ΔΗΣΥ και η οποία αφορούσε το πρόσωπό μου.
«Οι καταγγελίες από τον πρώην πρόεδρο της Επιτροπής Δεοντολογίας και Προστασίας του Αθλητισμού κατά του τέως Προέδρου της Δημοκρατίας είναι ανεπίτρεπτες επειδή δεν έγιναν στον χρόνο που έπρεπε ούτε και μέσω των νενομισμένων διαδικασιών ενώπιον των θεσμικών οργάνων του κράτους. Αυτό από μόνο του αφήνει περιθώρια για άλλους συνειρμούς ή για εξυπηρέτηση άλλων σκοπιμοτήτων. Στην προκειμένη περίπτωση, μας προξενεί ακόμα μεγαλύτερη έκπληξη, δεδομένης της προϊστορίας του γενικότερου θέματος με την παραίτησή του», έγραφε η ανακοίνωση. Αν είναι ποτέ δυνατόν. Σώσον Κύριε τον λαόν σου.
