Hπροσάρτηση με την Τουρκία προχωρά βήμα-βήμα. Συνδεθήκαμε με τον αγωγό νερού. Και τώρα θα συνδεθούμε με τον αγωγό φυσικού αερίου. Και ύστερα με τον ηλεκτρισμό. Υπάρχει κάποιος που έχει αντίρρηση; Δεν υπάρχει! Κανείς δεν βγάζει άχνα. Δεν μπορούμε να ενωθούμε με τον νότο. Προσαρτώμαστε στην Τουρκία! Το είπε ξεκάθαρα ο Τζεβντέτ Γιλμάζ, μετά την υπογραφή της συμφωνίας αγωγού φυσικού αερίου. Δεν μίλησε για ανεξαρτησία. Μίλησε για «συνδεσιμότητα». Πρώτη φορά ακούσαμε και αυτή τη λέξη. Συνδεσιμότητα! Ο άνθρωπος υπέγραψε. Και είπε το εξής: «Με τον αγωγό θα ενισχυθεί περισσότερο η συνδεσιμότητα ανάμεσα στο βόρειο τμήμα της Κύπρου και την Τουρκία». Ξεχάστε τη λύση. Δεν υπάρχει λύση και άλλα παρόμοια! Έφερε νερό. Θα φέρει και αέριο. Θα φέρει και ηλεκτρισμό. Από εδώ και στο εξής μήπως θα αφήσει ποτέ αυτό το έδαφος; Κάποτε κοιτάζω τους νέους δρόμους από τους οποίους περνώ, τα τζαμιά, τους διπλούς μιναρέδες. Και το κτηριακό συγκρότημα με τζαμί. Λιγοστεύει πιο πολύ η ελπίδα μου για μιαν Ενωμένη Κύπρο. Αλλά αυτό που ουσιαστικά μείωσε τις ελπίδες μου, είναι το γεγονός ότι κανείς πλέον δεν βγάζει τσιμουδιά κατά της Τουρκίας. Ο Μουσταφά Ακιντζί ήταν ο τελευταίος ηγέτης. Και είπε κάποια πράγματα, έστω και επιφανειακά. Έδειξε προθυμία να αναλάβει πρωτοβουλία. Όμως, δεν του δόθηκε ευκαιρία να την προχωρήσει περαιτέρω. Με τον Τουφάν Ερχιουρμάν μπήκε η τελευταία τελεία στον ξεσηκωμό. Πολλαπλασιάστηκαν η κολακεία και η ρουφιανιά. Όλοι κατέφυγαν σε τρόπους με τους οποίους θα μπορούσαν να περνούν καλά με την Τουρκία. Δεν απέμεινε καμία φωνή από εκείνες που κάποτε έλεγαν «ούτε τα χρήματά σου, ούτε το πακέτο σου, ούτε τους υπαλλήλους σου θέλουμε». Οι διαμένοντες στον νότο, που δεν γνωρίζουν και πολύ τι συμβαίνει στον βορρά, δεν αντιλαμβάνονται πώς παραδόθηκαν στην Τουρκία οι κύκλοι τους οποίους ήξεραν ως οπαδούς της λύσης και της ειρήνης στον βορρά. Κάποτε κοιτάζω τις συναντήσεις των αντιπροσωπειών του ΑΚΕΛ και του CTP. Είμαι πράγματι περίεργος για το τι συζητείται σε αυτές τις συναντήσεις. Όμως, δεν το ανακοινώνουν. Διατυπώνουν μια κλισέ κοινότυπη φράση του τύπου «επιβεβαίωσαν και οι δύο πλευρές τη δέσμευσή τους σε ένα διζωνικό, δικοινοτικό ομοσπονδιακό σύστημα». Αυτό είναι όλο.
Είναι αλήθεια πως αναπτερώθηκαν λίγο οι ελπίδες μου μετά τις τελευταίες δηλώσεις της Ολγκίν. Όμως, εξαφανίστηκαν και αυτές μετά τη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα. Όταν είδα την αγάπη του Τραμπ για τον Ερντογάν μονολόγησα, λέγοντας το εξής: «Στην Κύπρο δεν θα γίνει τίποτα που δεν θέλει η Τουρκία». Ο Γκουτέρες βλέπει όνειρα. Και ο Χριστοδουλίδης άδικα περιμένει κάτι από την Ευρώπη. Τι βγήκε από τη συνάντηση του προέδρου του Συμβουλίου της ΕΕ, Κόστα, και της προέδρου της Κομισιόν της ΕΕ, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, με τον Ταγίπ Ερντογάν; Τίποτα! Γίνεται αντιληπτό ότι ο Ερντογάν θα αποσπάσει αυτό που θέλει από την Ευρώπη και χωρίς να κάνει απολύτως κανένα βήμα στην Κύπρο! Οι αξιωματούχοι της ΕΕ, άλλωστε, δεν δυσφορούν με την Τουρκία, αλλά με την ελληνοκυπριακή πλευρά που προσπαθεί να εμποδίσει την ανάπτυξη των σχέσεων μαζί της. Δεν θέλουν να θέσει βέτο η ελληνοκυπριακή πλευρά και να εμποδίσει την ανάπτυξη των σχέσεων της ΕΕ με την Τουρκία. Γι' αυτούς η Τουρκία είναι πρώτα απ' όλα ένας στρατηγικός εταίρος. Τη χρειάζονται. Επιπλέον, εμποδίζει επιτυχώς εδώ και χρόνια τη ροή προσφύγων στην Ευρώπη! Οι θερμές σχέσεις των ΗΠΑ και της ΕΕ με την Τουρκία, δεν μας επιτρέπουν να έχουμε και πολλές ελπίδες και να είμαστε αισιόδοξοι στην Κύπρο. Άδικα περιμένουμε να ασκηθούν διεθνείς πιέσεις στην Τουρκία, αν περιμένουμε κάτι τέτοιο.
Δεν υπήρχε η Κύπρος στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ. Αν υπήρχε, θα έβγαινε η «μυρωδιά» μέχρι τώρα. Έδωσε ό,τι ήταν να δώσει στον Τραμπ και ησύχασε πολύ ο Ερντογάν, ο οποίος, κρατώντας τον Τραμπ από το μπράτσο, βάδιζε όπως βαδίζουν η νύφη και ο γαμπρός στην αίθουσα της γαμήλιας δεξίωσης. Και σε αντάλλαγμα των όσων έδωσε, κέρδισε ασυλία τόσο στην Τουρκία όσο και στην Κύπρο. Ούτως ή άλλως, η Ευρώπη κοιτάζει τι λέει η Αμερική. Πέρασαν 22 χρόνια από την ένταξή μας στην ΕΕ. Δεν έκανε απολύτως τίποτε άλλο, εκτός από το να δίδει χρήματα στην Κύπρο, να απαγορεύει τους πέτρινους φούρνους και να ρυθμίζει το μέγεθος του αγγουριού. Και αφάνισε και τους Ρώσους που υπήρχαν στον νότο. Χώρια οι κυρώσεις κατά της Ρωσίας!
Τέλος πάντων, κηρύχθηκε επισήμως η συνδεσιμότητά μας. Εσείς, τουλάχιστον, κοιτάξτε να προστατεύσετε την ανεξαρτησία σας!
