Τις τελευταίες μέρες, ο Αμερικανός Πρόεδρος χρησιμοποιώντας την προσφιλή τακτική του των απειλών και εκβιασμών, ασκεί έντονη πίεση στον Ουκρανό Πρόεδρο Ζελένσκι για να αποδεχθεί την πρότασή του για δήθεν ειρήνευση στην Ουκρανία.
Υπό κανονικές περιστάσεις, η προσπάθεια αυτή του Αμερικανού Προέδρου θα ήταν καλοδεχούμενη και θα έδινε ελπίδες σε κάθε άνθρωπο που πιστεύει ότι ο παράλογος αυτός πόλεμος, που ξεκίνησε η Ρωσία με την αναίτια εισβολή της στη γειτονική της χώρα, έφτασε η ώρα, έστω και με πολλή καθυστέρηση, να τερματιστεί επιτέλους.
Φαίνεται όμως πως η προσπάθεια του Αμερικανού Προέδρου δεν θα έχει αίσια κατάληξη, γιατί απλούστατα δεν είναι γνήσια και δεν αποσκοπεί σε μία δίκαιη ειρήνη, αλλά στην επιβολή στην Ουκρανία μίας ταπεινωτικής συνθηκολόγησης με παράδοση εδαφών της στον κατακτητή και απεμπόληση στοιχειωδών κυριαρχικών της δικαιωμάτων.
Οι όροι που ο Τραμπ επιχειρεί να επιβάλει σε μία χώρα και έναν λαό που για τρία χρόνια δίνουν έναν αξιοθαύμαστο αγώνα αντοχής και επιβίωσης, δεν είναι όροι ειρήνης, αλλά όροι υποταγής και επιβράβευσης του εισβολέα και κατακτητή τους.
Οι Ουκρανοί δεν έχασαν χιλιάδες συμπατριώτες τους στα μέτωπα των μαχών και στις ισοπεδωμένες από τις ρωσικές βόμβες και πυραύλους, πόλεις και χωριά τους, δεν έχουν υποστεί τις αφάνταστες κακουχίες που βιώνουν εδώ και τρία χρόνια και δεν προσφυγοποιήθηκαν σε κάθε γωνιά της γης, για να έλθουν σήμερα και να πούνε, «ναι, έλα Πούτιν και πάρε την Κριμαία, το Ντόνετσκ και όλο το Νταμπάζ, το Ζαπορόζιε, τη Χερσώνα και όποιο άλλο έδαφός μας ορέγεσαι». Δεν θα πούνε, μάλιστα κ.Τραμπ, αφού μας το ζητάς για να ικανοποιήσεις τον φίλο σου Πούτιν, δεν θα επιδιώξουμε την ένταξή μας στο ΝΑΤΟ ή την Ευρωπαική Ένωση και δεν θα πούνε, ναι, έλα κ.Τραμπ πάρε τα ορυκτά μας και φύγε.
Οι Ουκρανοί, όσο και αν έχουν κουραστεί από τον πόλεμο και έχουν στερέψει από δυνάμεις, είναι ιστορικά ένας γενναίος, ηρωικός και περήφανος λαός και όσο και αν τους απειλεί ο Τραμπ, δεν θα συναινέσουν σε μία ειρήνευση-παρωδία.
Δεν είναι όμως ούτε παράλογοι. Γνωρίζουν ότι η ειρήνη μπορεί να έλθει μέσα από εκατέρωθεν παραχωρήσεις και είναι έτοιμοι για αυτό. Αν λοιπόν ο Τραμπ θέλει πράγματι να φέρει την ειρήνη στην Ουκρανία, ας επεξεργαστεί και ας καταθέσει στα δύο μέρη μία πιο ισορροπημένη και δίκαιη πρόταση και ας πάψει να «νταντεύει» και επιβραβεύει τον Πούτιν. Έχει εργαλεία στα χέρια του για να πιέσει, αν θέλει, και τη Ρωσία. Από τις σημερινές προτάσεις Τραμπ, οι μόνες που - παρά τις συνεχιζόμενες αντιρρήσεις του Ουκρανού Προέδρου - μπορεί να λεχθεί ότι κινούνται στη σφαίρα κάποιας λογικής και αμοιβαίου συμβιβασμού και θα μπορούσαν ίσως να συζητηθούν, είναι η προσέγγισή του στο θέμα της Κριμαίας και η μη ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ. Όλες οι άλλες «ιδέες» του, είναι εκτός συζήτησης για έναν λαό με αξιοπρέπεια και πίστη στα δίκαιά του, όπως είναι ο ουκρανικός.
