Κανείς δεν θα έχει βρεθεί πιο μακριά από το σπίτι του από τους αστροναύτες της αποστολής Artemis II.
Όμως, καθώς η Γη μικραίνει όλο και περισσότερο στον «καθρέφτη» πίσω τους, διατηρούν μια σταθερή σύνδεση με το κέντρο ελέγχου στο Χιούστον του Τέξας. Οι ήρεμες φωνές της ομάδας της NASA προσφέρουν στο πλήρωμα έναν παρηγορητικό δεσμό με την πατρίδα.
Αυτή η σύνδεση ωστόσο, πρόκειται σύντομα να χαθεί.
Καθώς οι αστροναύτες περνούν πίσω από τη Σελήνη περίπου στις 01:47 (ώρα Βρετανίας) την Τρίτη (7/4), τα σήματα που επιτρέπουν την επικοινωνία μεταξύ του διαστημοπλοίου και της Γης θα μπλοκαριστούν από την ίδια τη Σελήνη.
Για περίπου 40 λεπτά, οι τέσσερις αστροναύτες θα είναι μόνοι, ταξιδεύοντας μέσα στο σκοτάδι του Διαστήματος. Μια βαθιά στιγμή μοναξιάς και σιωπής. Ο πιλότος του Artemis, Βίκτορ Γκλόβερ, δήλωσε ότι ελπίζει ο κόσμος να αξιοποιήσει αυτόν τον χρόνο για να έρθει πιο κοντά.
«Όταν θα είμαστε πίσω από τη Σελήνη, χωρίς επικοινωνία με κανέναν, ας το δούμε ως μια ευκαιρία», είπε στο BBC πριν από την αποστολή. «Ας προσευχηθούμε, ας ελπίσουμε, στείλτε τις θετικές σας σκέψεις ώστε να επανασυνδεθούμε με το πλήρωμα».
Περισσότερα από 50 χρόνια πριν, οι αστροναύτες του Apollo είχαν βιώσει επίσης την απομόνωση που προκαλεί η απώλεια επικοινωνίας κατά τις αποστολές τους στη Σελήνη.
Ίσως περισσότερο από όλους, ο Μάικλ Κόλινς του Apollo 11. Το 1969, ενώ ο Νιλ Άρμστρονγκ και ο Μπαζ Όλντριν έγραφαν ιστορία κάνοντας τα πρώτα βήματα στη σεληνιακή επιφάνεια, ο Κόλινς βρισκόταν μόνος του στο διαστημικό σκάφος, σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη.
Καθώς το σκάφος του περνούσε πίσω από τη μακρινή πλευρά της Σελήνης, η επικοινωνία τόσο με τους συναδέλφους του στην επιφάνεια όσο και με το κέντρο ελέγχου χάθηκε για 48 λεπτά.
Στα απομνημονεύματά του το 1974, με τίτλο «Carrying the Fire», περιέγραψε την εμπειρία λέγοντας ότι ένιωσε «πραγματικά μόνος» και «αποκομμένος από κάθε γνωστή μορφή ζωής», χωρίς όμως να αισθάνεται φόβο ή μοναξιά.
Σε μεταγενέστερες συνεντεύξεις, μίλησε για την ηρεμία και τη γαλήνη που έφερε η σιωπή των επικοινωνιών, λέγοντας ότι του πρόσφερε ένα διάλειμμα από τις συνεχείς απαιτήσεις του κέντρου ελέγχου.
Πίσω στη Γη, αυτή η περίοδος σιωπής θα είναι γεμάτη αγωνία για όσους έχουν την ευθύνη της επικοινωνίας με το διαστημόπλοιο.
«Θα αγχωθούμε λίγο όταν περάσει πίσω από τη Σελήνη»
Στον επίγειο σταθμό Goonhilly στην Κορνουάλη της νοτιοδυτικής Αγγλίας, μια τεράστια κεραία συλλέγει σήματα από την κάψουλα Orion, εντοπίζοντας με ακρίβεια τη θέση της καθ’ όλη τη διάρκεια του ταξιδιού και στέλνοντας αυτές τις πληροφορίες στη NASA.
Ο Ματ Κόσμπι, επικεφαλής τεχνολογίας του Goonhilly, δήλωσε: «Είναι η πρώτη φορά που παρακολουθούμε ένα διαστημόπλοιο με ανθρώπους μέσα. Θα αγχωθούμε λίγο όταν περάσει πίσω από τη Σελήνη και μετά θα ενθουσιαστούμε πολύ όταν το ξαναδούμε, γιατί θα ξέρουμε ότι είναι όλοι ασφαλείς».
Ωστόσο, υπάρχει η ελπίδα ότι τέτοιες διακοπές στην επικοινωνία θα ανήκουν σύντομα στο παρελθόν. Και, όπως λέει ο Κόσμπι, αυτό θα είναι απαραίτητο καθώς η NASA και άλλοι διαστημικοί οργανισμοί σχεδιάζουν τη δημιουργία βάσης στη Σελήνη και την περαιτέρω εξερεύνησή της.
«Για μια βιώσιμη παρουσία στη Σελήνη, χρειάζεσαι πλήρη επικοινωνία - 24 ώρες το 24ωρο, ακόμη και στην αθέατη πλευρά, γιατί και αυτή θα πρέπει να εξερευνηθεί», είπε.
Προγράμματα όπως το Moonlight της Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας σχεδιάζουν να θέσουν σε τροχιά ένα δίκτυο δορυφόρων γύρω από τη Σελήνη, ώστε να εξασφαλιστεί συνεχής και αξιόπιστη επικοινωνία στο μέλλον.
Για τους αστροναύτες του Artemis, ο χρόνος χωρίς επικοινωνία με τη Γη θα τους επιτρέψει να αφιερώσουν όλη την προσοχή τους στη Σελήνη.
Κατά τη διάρκεια αυτής της «σιωπής», θα ασχοληθούν με παρατηρήσεις - θα τραβούν εικόνες, θα μελετούν τη γεωλογία της και απλώς θα απολαμβάνουν τη μεγαλοπρέπειά της.
Όταν βγουν ξανά από τη σκιά της Σελήνης και το σήμα αποκατασταθεί, ο κόσμος θα ανασάνει με ανακούφιση. Και οι αστροναύτες που γράφουν ιστορία θα μπορέσουν να μοιραστούν τις απίστευτες εικόνες τους με όλους πίσω στη Γη.
Με πληροφορίες από BBC/lifo.gr
