Νέα στοιχεία για τις δραματικές στιγμές κατά την αποτυχημένη εκτέλεση της Κρίστα Πάικ στο Τενεσί έρχονται στο φως, καθώς μάρτυρες περιγράφουν ότι η 50χρονη γελούσε και τραγουδούσε ενώ παρέμενε δεμένη στο φορείο, την ώρα που το προσωπικό επιχειρούσε επί περίπου μία ώρα να βρει φλέβα για τη χορήγηση των θανατηφόρων φαρμάκων. Σύμφωνα με τους δικηγόρους της, χρησιμοποιήθηκαν τουλάχιστον επτά βελόνες, ενώ η Πάικ μεταφέρθηκε στη συνέχεια στο νοσοκομείο με πιθανή εγκεφαλική βλάβη.
Γελούσε και τραγουδούσε ενώ ήταν δεμένη στο φορείο
Ο παρουσιαστής και δημοσιογράφος του WVLT, Γουίλιαμ Πάκετ, ήταν μεταξύ των μαρτύρων που παρακολούθησαν την εκτέλεση στην αίθουσα παρατήρησης του Σωφρονιστικού Ιδρύματος Υψίστης Ασφάλειας Ρίβερμπεντ.
Σύμφωνα με την περιγραφή του, η Πάικ παρέμενε με τις αισθήσεις της και σπαρταρούσε στο φορείο, ενώ μετά τη χορήγηση της πρώτης ένεσης, στις 19:27, ξαφνικά ξέσπασε σε «ένα χαρούμενο γέλιο και ένα χαχανητό».
Λίγα λεπτά νωρίτερα, η 50χρονη είχε αρχίσει να τραγουδά με ψιλή φωνή, επαναλαμβάνοντας λόγια ενός παραδοσιακού βουδιστικού διαλογισμού: «Να είσαι καλή και τρυφερή με τον εαυτό σου και να είσαι γαλήνια».
Καθώς οι μάρτυρες παρακολουθούσαν την Πάικ, το προσωπικό του Τμήματος Σωφρονισμού του Τενεσί τοποθέτησε, περίπου στις 19:41, μια πέτρα σε σημείο ορατό από την αίθουσα παρακολούθησης, προκειμένου να σηματοδοτήσει ότι το φάρμακο είχε χορηγηθεί πλήρως.
Στις 19:44 η Πάικ μίλησε με τον πνευματικό της σύμβουλο και, δύο λεπτά αργότερα, στις 19:46, μια κουρτίνα έπεσε μπροστά από το παράθυρο, κάτι που συνήθως σηματοδοτεί την ολοκλήρωση της εκτέλεσης.
Ωστόσο, όσοι βρίσκονταν στην αίθουσα παρατήρησης άκουσαν στη συνέχεια δυνατά ροχαλητά να προέρχονται από τον χώρο της εκτέλεσης.
Ο Πάκετ τα περιέγραψε ως «δυνατό ροχαλητό», σαν να κοιμόταν ηλικιωμένος άνδρας, και ανέφερε ότι ήταν σαν η Πάικ να απολάμβανε «τον καλύτερο ύπνο της ζωής της».
Η κουρτίνα σηκώθηκε ξανά τρία λεπτά αργότερα και χορηγήθηκε ακόμη μία δόση. Τέσσερα λεπτά μετά, το σώμα της Πάικ συσπάστηκε «ξαφνικά» και η ίδια πήρε μια «έντονη ανάσα», σύμφωνα με τον Πάκετ.
Η κουρτίνα κατέβηκε για δεύτερη φορά στις 20:05, όμως το ροχαλητό συνεχίστηκε για ακόμη περίπου 50 λεπτά.
Πίσω από την κουρτίνα, σύμφωνα με τον Πάκετ, οι μάρτυρες άκουγαν την αναταραχή, καθώς γιατροί και δικηγόροι μπαινόβγαιναν στην αίθουσα. Οι εκπρόσωποι των μέσων ενημέρωσης οδηγήθηκαν έξω περίπου στις 20:53, ενώ η Πάικ εξακολουθούσε να ροχαλίζει.
Στη συνέχεια μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο νοσοκομείο. Οι δικηγόροι της υποστηρίζουν ότι πιθανότατα υπέστη εγκεφαλική βλάβη ως αποτέλεσμα των ενέσεων.
Επτά βελόνες και προσπάθειες για να βρεθεί φλέβα
Σύμφωνα με τους δικηγόρους της, χρησιμοποιήθηκαν τουλάχιστον επτά βελόνες κατά την προσπάθεια τοποθέτησης των ενδοφλέβιων γραμμών, ενώ μία από αυτές λύγισε κατά την αφαίρεσή της από το χέρι της 50χρονης.
Η Πάικ, σύμφωνα με τον Στίβεν Φέρελ από το Federal Defender Services of Eastern Tennessee, φέρεται μάλιστα να προσπαθούσε να βοηθήσει το προσωπικό να εντοπίσει φλέβα, υποδεικνύοντας σημεία στο σώμα της.
«Παρακαλώ, δοκιμάστε πιο ψηλά, στον ώμο μου. Δοκιμάστε εδώ, νομίζω ότι θα είναι εντάξει», φέρεται να έλεγε επανειλημμένα.
Κατά τη διάρκεια της προσπάθειας, η Πάικ φέρεται να παραπονέθηκε για έντονο πόνο.
«Νιώθω ότι το χέρι μου είναι έτοιμο να εκραγεί. Ένα σημείο πάλλεται πολύ έντονα», είπε, σύμφωνα με τη δημοσιογράφο Τόρι Γκέσνερ του WKRN, η οποία ήταν μάρτυρας της διαδικασίας.
Οι συνήγοροί της υποστηρίζουν ότι παρέμεινε καθηλωμένη για περίπου μία ώρα, ενώ το προσωπικό επιχειρούσε επανειλημμένα να αποκτήσει φλεβική πρόσβαση.
Σύμφωνα με την υπεράσπισή της, στην Πάικ χορηγήθηκε δύο φορές πεντοβαρβιτάλη, με κάθε δόση να προορίζεται να είναι θανατηφόρα. Ωστόσο, η εκτέλεση δεν ολοκληρώθηκε όπως είχε σχεδιαστεί.
Οι δικηγόροι της αποδίδουν την αποτυχία, μεταξύ άλλων, στη δυσκολία πρόσβασης στις φλέβες και σε προβλήματα που, όπως υποστηρίζουν, σχετίζονται με το πρωτόκολλο της διαδικασίας.
«Ο μεγαλύτερος φόβος της έγινε πραγματικότητα»
Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνουν οι δικηγόροι της στο γεγονός ότι η Πάικ είχε εκφράσει πριν από την εκτέλεση φόβους πως το προσωπικό θα δυσκολευόταν να εντοπίσει τις φλέβες της.
Ο Στίβεν Φέρελ υποστήριξε ότι η πολύωρη διαδικασία ήταν ακόμη πιο τραυματική για την πελάτισσά του λόγω ιστορικού σεξουαλικής κακοποίησης που, σύμφωνα με την υπεράσπιση, είχε υποστεί σε νεαρή ηλικία.
Όπως ανέφερε, ένας από τους μεγαλύτερους φόβους της ήταν ότι θα παρέμενε ακινητοποιημένη, ενώ θα δεχόταν επανειλημμένα τρυπήματα και παρεμβάσεις στο σώμα της για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Μετά το περιστατικό, ο κυβερνήτης του Τενεσί, Μπιλ Λι, ανακοίνωσε αναστολή των εκτελέσεων και «ολοκληρωμένη, ανεξάρτητη επανεξέταση» των διαδικασιών.
Οι δικηγόροι της Πάικ ζητούν πλέον τη μετατροπή της θανατικής ποινής της, υποστηρίζοντας ότι, μετά από 20 χρόνια απομόνωσης και την απόπειρα να θανατωθεί με θανατηφόρα ένεση, η 50χρονη έχει υποστεί τιμωρία «μεγαλύτερη από οποιονδήποτε άλλο άνθρωπο στην ιστορία της θανατικής ποινής στις Ηνωμένες Πολιτείες».
Η υπόθεση έχει ανοίξει παράλληλα συζήτηση στο Τενεσί για τη μέθοδο των εκτελέσεων. Η Ρεπουμπλικανή γερουσιαστής Μάρσα Μπλάκμπερν τάχθηκε υπέρ της επαναφοράς της ηλεκτρικής καρέκλας, ζητώντας να διερευνηθούν τα αίτια της αποτυχίας της διαδικασίας.
Η δολοφονία της 19χρονης που οδήγησε στην καταδίκη
Η Κρίστα Πάικ καταδικάστηκε σε θάνατο για τη δολοφονία της 19χρονης Κολίν Σλέμερ τον Ιανουάριο του 1995.
Σύμφωνα με τους εισαγγελείς, η τότε 18χρονη Πάικ, ο 17χρονος σύντροφός της Τάνταριλ Σιπ και η επίσης 18χρονη Σαντόλα Πίτερσον παρέσυραν τη Σλέμερ σε απομονωμένο σημείο στην πανεπιστημιούπολη του University of Tennessee στο Νόξβιλ.
Η 19χρονη βασανίστηκε και ξυλοκοπήθηκε πριν δολοφονηθεί, με τις Αρχές να αναφέρουν ότι η επίθεση διήρκεσε τουλάχιστον μισή ώρα.
Η Πάικ καταδικάστηκε σε θάνατο το 1996. Ο Σιπ καταδικάστηκε σε ισόβια, καθώς ήταν ανήλικος όταν διαπράχθηκε το έγκλημα, ενώ η Πίτερσον, η οποία κατέθεσε εναντίον τους, καταδικάστηκε για συνέργεια.
