Οι ελέφαντες στο δωμάτιο με τους καθρέφτες

Header Image

Στην ουκρανική κρίση όσο περνά ο καιρός φαίνεται όλο και πιο ξεκάθαρα ότι κανένας από αυτούς που θα μπορούσαν να αναλάβουν τη δέουσα και αναγκαία ευθύνη για την επίλυσή της, δεν ενδιαφέρεται να το πράξει

Τα ζητήματα που απασχολούν την ΕΕ και τη θέση της στην υπό διαμόρφωση διεθνή οικονομική και πολιτική σκηνή, πέραν των όσων απασχόλησαν την άτυπη σύνοδο κορυφής του Δουβλίνου, στο τέλος της προηγούμενης εβδομάδας, καθώς και εκείνα που αφορούν το πλέγμα των σχέσεων μεταξύ των μελών της και των διακυβερνητικών και υπερκρατικών δομών της είναι γνωστά. Συζητούνται και αναλύονται καθημερινά τόσο στις Βρυξέλλες όσο και στις πρωτεύουσες των κρατών–μελών της. Και όλοι γνωρίζουν, λίγο ή πολύ, τα όσα επικρατούν, είτε τούτα αφορούν τη διαχείριση ζητημάτων που άπτονται των σχέσεων της ΕΕ με τους υπόλοιπους μεγάλους δρώντες του διεθνούς συστήματος, είτε σχετίζονται με τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει από την επίδραση εσωτερικών και συστημικών οικονομικών, κοινωνικών και τεχνολογικών παραμέτρων.

Υπάρχει, όμως, ένα ζήτημα που πλέον έχει «καταντήσει» να αποτελεί τον μεγαλύτερο ελέφαντα στο δωμάτιο, για να παραφράσουμε τη χιλιοειπωμένη και γνωστή φράση, που περιγράφει τη συνθήκη όπου όλοι επιλέγουν να αγνοούν το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν, επειδή αν το έπρατταν θα ένιωθαν άβολα. Σε αυτό, λοιπόν, το δωμάτιο, που ο ελέφαντας δεν είναι μόνο ένας αλλά ούτε  και το τρομερότερο κτήνος από όλα όσα περιφέρονται σε αυτό, το ζήτημα που πλέον κάνει όλους, εκτός ίσως από την κ. Κάλας (sic), να νιώθουν άβολα, δεν είναι άλλο από την παγίδευση της ΕΕ στην ουκρανική κρίση.

Μια κρίση που όσο περνά ο καιρός φαίνεται όλο και πιο ξεκάθαρα ότι κανένας από αυτούς που θα μπορούσαν να αναλάβουν τη δέουσα και αναγκαία ευθύνη για την επίλυση της, δεν ενδιαφέρεται να το πράξει. Γι’ αυτό περιορίζονται στην κανονικοποίησή της. Τούτο ισχύει για την ευρωπαϊκή ηγεσία, τις εθνικές κυβερνήσεις των κρατών–μελών, τους γραφειοκράτες των αρμόδιων θεσμών στις Βρυξέλλες, τους επιτελείς τους και όλους τους υπόλοιπους δρώντες και ακτιβιστές που έχουν αιχμαλωτιστεί σε ένα πολιτικό δωμάτιο γεμάτο καθρέφτες.

Και τούτο, δυστυχώς, ισχύει και για την ίδια την ουκρανική κυβέρνηση και τον εκεί μηχανισμό εξουσίας και πλούτου, που όλοι γνωρίζουμε ότι δεν πολυδιαφέρει, όσα και αν ευαγγελίζεται ο κ. Ζελένσκι, από τον αντίστοιχο ολιγαρχικό και αυταρχικό μηχανισμό εξουσίας και πλούτου της σημερινής Ρωσίας του κ. Πούτιν των πιο πρόσφατων χρόνων. Και αυτό είναι το άλλο μεγάλο δυστύχημα, τόσο για τις μορφωμένες και καλλιεργημένες ελίτ των δυο χωρών, όσο και για τις δυναμικές ηγεσίες τους, καθώς και για τους ανθεκτικούς και με ατσάλινη θέληση και βαθύτατη ευφυΐα λαούς τους, που σκορπίστηκαν στους πέντε ανέμους τα τελευταία χρόνια, με σκοπό την όποια επιβίωσή τους.

Γι’ αυτό και η συζήτηση, παρά τα όποια παρουσιαζόμενα αποτελέσματα που ίσως να υποδηλώνουν τη διάθεση για εξεύρεση διεξόδου με την έναρξη ενός διαλόγου για το μέλλον, μάλλον αποκρύβει μια δυσάρεστη πραγματικότητα. Και η πραγματικότητα δεν είναι άλλη από τη βολή στην οποία σταδιακά περιήλθαμε όλοι μας, από την παρασιτική συμβίωση μεταξύ του πολέμου και των οικονομικών και πολιτικών συμφερόντων που επωφελούνται από αυτόν.

Σε αυτό το πλαίσιο, η όποια συζήτηση γύρω από την επιδίωξη αναζήτησης ενός καναλιού επικοινωνίας, πέραν εκείνου που συντηρεί η Ουάσιγκτον με τη Μόσχα, γίνεται άτσαλα και χωρίς συντεταγμένη εντολή και κατεύθυνση και γι’ αυτό πέφτει στο κενό. Το δυστύχημα με αυτή την εξέλιξη, πέραν των συνεπειών του πολέμου στις ζωές όλων και κυρίως εκείνων που συνθλίβονται κυριολεκτικά, είναι, όπως αναφέρθηκε και πιο πάνω, η κανονικοποίηση της κρίσης ως περιβάλλοντος λειτουργίας μιας ολόκληρης «βιομηχανίας». Μιας «βιομηχανίας» που ξεπερνά κατά πολύ τα νεωτεριστικά εξοπλιστικά συστήματα των ντρόουν και των συναφών τεχνολογιών, που πλέον παρουσιάζονται ως εξαιρετικά παράγωγα υψηλής προστιθέμενης αξίας στην σχέση ΕΕ – Ουκρανίας, αλλά και της αντίστοιχης σχέσης του Κρεμλίνου με τους εταίρους του. Γεγονός που αποτελεί, ασφαλώς, κατάντια, στα μάτια ενός παρατηρητή που προσμετρά στην αξιολόγησή του την ανερυθρίαστη διστακτικότητα της ΕΕ, αλλά και του Κιέβου, να κάνουν εκείνα που πρέπει για να έρθουν πραγματικά κοντά. Αντίστοιχα συμπεράσματα προκύπτουν και από τις σχέσεις του Κρεμλίνου με τους εταίρους του, με πιο εμφανή τη σχέση με το Πεκίνο.

Τα ανωτέρω, ασφαλώς, δεν υποδηλώνουν μόνο την πολιτική κόπωση που κρύβεται πίσω από τον υπό αναφορά «ελέφαντα» και που βρίσκει κάθε τόσο τη θέση της (η κόπωση) στη ρητορική πολιτικών ηγετών όπως του κ. Τραμπ, αλλά εσχάτως και κάποιων εδώ στην Κύπρο. Μόνο που ούτε στην περίπτωση της Ουάσιγκτον και, κυρίως, ούτε στη δική μας, αλλά και στην υπόλοιπη Ευρώπη, η συγκεκριμένη ρητορική δεν ακολουθείται από την ανάλογη αξιολόγηση της κατάστασης πραγμάτων στο Κρεμλίνο και στο Κίεβο.

Γι’ αυτό και η μόνη διέξοδος αυτή τη στιγμή δεν θα βρεθεί από τους απεσταλμένους του ενός και του άλλου, αλλά από τη σύγκληση μιας διαρκούς διάσκεψης κορυφής, εμπνευσμένης από τις αντίστοιχες των αρχών του περασμένου αιώνα, όπου θα επιδιωχθεί μια «μεγάλη διαπραγμάτευση» που θα οριοθετήσει τον κόσμο μας. Δεν υπάρχει άλλη επιλογή, εκτός και αν είμαστε διατεθειμένοι να αφήσουμε το «δωμάτιο» των διεθνών σχέσεων να ποδοπατηθεί, όχι μόνο από ελέφαντες, αλλά και από τίγρεις, λέοντες, αρκούδες, αλλά και από μυθικά πλάσματα… όπως δράκους και κυρίως φοίνικες αναγεννημένους από τη στάχτη που θα αφήσουν στο πέρασμά τους όλοι οι προηγούμενοι…

ΤΑ ΑΚΙΝΗΤΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

Λογότυπο Altamira

Πολιτική Δημοσίευσης Σχολίων

Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν. Προτρέπουμε τους αναγνώστες μας να κάνουν report / flag σχόλια που πιστεύουν ότι παραβιάζουν τους πιο πάνω κανόνες. Σχόλια που περιέχουν URL / links σε οποιαδήποτε σελίδα, δεν δημοσιεύονται αυτόματα.