Όταν η Κύπρος βρισκόταν σε κατάσταση πανικού με αφορμή το υδατικό, πριν ένα-ενάμιση χρόνο, η χώρα που προσέτρεξε να μας βοηθήσει δεν ήταν κάποιο κράτος μέλος της ΕΕ, αλλά τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Ανταποκρινόμενη στην παράκλησή μας, η κυβέρνηση του Άμπου Ντάμπι απέστειλε ταχύτατα και δωρεάν στην Κύπρο 14 κινητές μονάδες αφαλάτωσης ικανότητας παραγωγής 15 χιλιάδων τόνων νερού εκάστης ημερησίως, για να μας βοηθήσει να διαχειριστούμε το πραγματικά σοβαρό πρόβλημα που καλούμασταν να αντιμετωπίσουμε και που εμείς οι ίδιοι αφήσαμε, με την ανεπάρκειά μας, να προκύψει.
Τέτοια ήταν η σημασία της συμβολής των ΗΑΕ που οδήγησαν ακόμα και τον ίδιο τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, σε μια στιγμή γνήσιας ανακούφισης αφού απετράπησαν τα χειρότερα, να πει δημόσια ότι λύθηκε το υδατικό. Το γεγονός αυτό, πέρα από τη δημοσιότητα που έλαβε στα εγχώρια ΜΜΕ, αναμεταδόθηκε και στα διεθνή ΜΜΕ. Ένα εξ αυτών των διεθνών ΜΜΕ, και τούτο, ας σημειωθεί, δεν καταγράφηκε από τα δικά μας, είχε δεικτικά, και καυστικά, γράψει ότι «για πρώτη φορά μια χώρα του παγκόσμιου Νότου προστρέχει να βοηθήσει μια χώρα του παγκόσμιου Βορρά σε ώρα ανάγκης». Ασφαλώς τα ΗΑΕ δεν αποτελούν μια «χώρα του Νότου», ορολογία που παραπέμπει στον αναπτυσσόμενο κόσμο, και, σίγουρα, η Κύπρος, παρά τα πολλά επιτεύγματά της, δεν αποτελεί άρτιο εκπρόσωπο μιας «χώρας του Βορρά».
Το γεγονός, όμως, παραμένει. Τα ΗΑΕ ανταποκρίθηκαν ταχύτατα και συνέβαλαν ώστε η χώρας μας να μην «διψάσει» το περσινό καλοκαίρι, έστω και αν εμείς οι ίδιοι κάναμε ό,τι ήταν δυνατό για να ακυρώσουμε την πίστωση χρόνου που μας έδωσαν αυτές οι κινητές μονάδες, με αποτέλεσμα να βρισκόμαστε στο ίδιο, αν όχι και σε χειρότερο, σημείο από εκείνο που ήμασταν την άνοιξη του 2025. Αυτά όμως ας τα σκεφτεί η αρμόδια υπουργός που γι' αυτό πληρώνεται άλλωστε…
Πίσω, λοιπόν, στα ΗΑΕ. Εκείνα ήταν, επίσης, που προσέδωσαν ουσιαστική υπόσταση στον πολυπροβαλλόμενο διάδρομο ανθρωπιστικής βοήθειας που στήθηκε από πλευράς μας και των ΗΠΑ στο πλαίσιο του σχεδίου «Αμάλθεια», συνεισφέροντας μερικές δεκάδες εκατομμύρια ευρώ και συμβάλλοντας, έτσι, στην αποστολή πέραν των 30.000 τόνων βοήθειας στη Γάζα.
Αυτά είναι μόνο δύο γνωστά παραδείγματα της στήριξης και υποστήριξη της Κύπρου από τα ΗΑΕ, που είτε αφορούσαν το δικό μας εσωτερικό όφελος είτε τις ευρύτερες πολιτικές επιδιώξεις μας που ήταν και δικές τους. Υπάρχουν πολλά άλλα λιγότερο γνωστά ή και άγνωστα παραδείγματα όπου τα ΗΑΕ στήριξαν την Κύπρο, καθώς και αρκετά που έπονται, τα οποία για λόγους δεοντολογίας που επιβάλλει η πρότερη επαγγελματική ιδιότητά μου, δεν θα αναφερθούν.
Αυτό, όμως, που αξίζει να καταγραφεί δημόσια είναι η υποχρέωσή μας να ανταποκριθούμε και εμείς τώρα και να στηρίξουμε τα ΗΑΕ που δοκιμάζονται. Ασφαλώς δεν έχουμε τις δυνατότητες και ούτε εκείνα έχουν την ανάγκη μας σε χρήματα και είδος, αλλά έχουν την ανάγκη της ηθικής μας στήριξης και πολιτικής υποστήριξης.
Ειδικά τώρα που η λάμψη των προσφιλών μας εστιατορίων και καταστημάτων των Ντουμπάι και Άμπου Ντάμπι κινδυνεύει να υποκατασταθεί από τη «λάμψη» των αναχαιτίσεων των ντρόουν και των βαλλιστικών πυραύλων και που οι υποδομές της Φουτζέιρα, που «κτίστηκαν» με πλουσιοπάροχες συμφωνίες cost-plus από εταιρείες κυπριακών συμφερόντων, βάλλονται, αντιστοίχως. Τώρα ήρθε η δική μας σειρά να τους συμπαρασταθούμε. Και προς επίρρωση τούτου, ήδη είδαμε τον αναπληρωτή Πρωθυπουργό και ΥΠΕΞ των ΗΑΕ να επισκέπτεται την Κύπρο ανήμερα της επίθεσης στο Ακρωτήρι, και τον ΥΠΕΞ μας ορθά να ανταποδίδει επισκεπτόμενος το Ντουμπάι, μερικές μέρες αργότερα.
Τόσο η Κύπρος όσο και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα δεν επιθυμούσαν ποτέ να αποτελέσουν μέρος του προβλήματος και της τρέχουσας κρίσης. Αλλά κινδυνεύουν να καταστούν παράπλευρες απώλειες, χρεωνόμενες καταχρηστικά τις επιλογές της ελεύθερης και κυρίαρχης διπλωματικής βούλησής τους υπέρ της περιφερειακής συνεργασίας και ανάπτυξης, που συμπεριλαμβάνει τόσο το Ισραήλ όσο και τις ΗΠΑ, καθώς και τις περισσότερες από τις χώρες της περιοχής. Επιπλέον, οι δύο χώρες συγκλίνουν και ως προς την προσέγγισή τους έναντι όλων εκείνων των σκοταδιστικών δυνάμεων που πολιτικοποιούν τη θρησκεία και προάγουν τον ριζοσπαστισμό και τον μιλιταριστικό ρεβιζιονισμό. Ομάδων και κυβερνήσεων που, δυστυχώς, δεν έχουν κανένα ενδιαφέρον για τη δημιουργία συνθηκών ευμάρειας, ανάπτυξης και προόδου για τους λαούς τους και για την περιοχή μας, γενικότερα. Αντίθετα, όπως αποδεικνύεται ξανά και ξανά, μονοσήμαντος στόχος τους είναι η επιβίωση των διεφθαρμένων ολιγαρχικών ηγεσιών τους μέσω της άσκησης βίας και της διασποράς του φόβου.
Απέναντι στους εξτρεμιστές, η Κύπρος και τα ΗΑΕ, καθώς και τα υπόλοιπα κράτη του Κόλπου και της Μέσης Ανατολής, που συντάχθηκαν υπό την ομπρέλα των Συμφωνιών του Αβραάμ (που πρέπει να διαφυλαχθούν ακόμα και μετά την «κακομεταχείρισή» τους από την ίδια την κυβέρνηση Νετανιάχου και τους αλλοπρόσαλλους χειρισμούς του κ. Τραμπ), διασυνδέονται με ένα υπό εκκόλαψη κοινό πλαίσιο αξιών και συμφερόντων. Στοιχείων που αποτελούν απαραίτητα συστατικά για τη δημιουργία βιώσιμων και αμοιβαία επωφελών συνεταιρισμών. Γι' αυτό και η Κύπρος καλείται να στηρίξει τα ΗΑΕ και τις δοκιμαζόμενες φίλες χώρες της περιοχής, στέλνοντας τα ανάλογα πολιτικά μηνύματα αλλά και συμβάλλοντας, εκεί και όπου μπορεί, στην προσπάθειά τους για περιστολή της ζημιάς που υπέστησαν μέχρι στιγμής λόγω της κρίσης, αλλά και των προσπαθειών που θα απαιτηθούν για αποκατάσταση της φήμης τους ως σταθερές και φιλόξενες αγορές και χώρες, όταν τερματιστεί ο πόλεμος...
