Η Borka Grozdanovska κατάγεται από τα Σκόπια. Είναι νοσηλεύτρια, με 19 χρόνια επαγγελματικής εμπειρίας στην Κύπρο, εκ των οποίων περισσότερα από δέκα έτη σε μονάδες εντατικής θεραπείας. Σπούδασε σε ένα από τα κορυφαία δημόσια ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στη Βόρεια Μακεδονία, το πανεπιστήμιο Goce Delčev, ενώ είναι απόφοιτη και της δευτεροβάθμιας ιατρικής σχολής Σκοπίων.
21 χρόνια στην Κύπρο
Εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Κύπρο, συγκεκριμένα στη Λεμεσό, το 2005 οπόταν κι αποφάσισε να έρθει στο νησί ως «ερωτική μετανάστρια». Την ίδια χρονιά παντρεύτηκε και τον επόμενο χρόνο γεννήθηκε ο καρπός αυτής της σχέσης. Ο γιος της. Προσαρμόστηκε εύκολα στην κυπριακή κοινωνία. Δεν δυσκολεύτηκε, όπως μας λέει, ούτε με την εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας την οποία μιλά απταίστως. Όπως επίσης μιλά την αγγλική, ενώ εκτός από τη μητρική της μακεδονική κατέχει άριστα τα σερβικά και τα βουλγαρικά. Την εκμάθηση της ελληνικής τη θεωρούσε προϋπόθεση πρώτα για την επικοινωνία με τη νέα της οικογένεια στην Κύπρο, η οποία την αγκάλιασε και την έκανε να νιώσει μέρος της από την πρώτη στιγμή, μετά για την ενσωμάτωσή της στην κοινωνία, αλλά και για την επικοινωνία με τους ασθενείς στα κέντρα υγείας όπου ξεκίνησε να εργάζεται προς τα τέλη του 2006.
Με το ΑΛΜΑ στη Λεμεσό
Η πρόταση για να κατέλθει ως υποψήφια με το ΑΛΜΑ ήλθε από συνεργάτη της γιατρό, στέλεχος του κόμματος. Διέκρινε σε αυτήν την αφοσίωση και την ανθρωποκεντρική της προσέγγιση με ό,τι καταπιάστηκε στην πορεία των χρόνων. «Με τον γιατρό δουλέψαμε μαζί στην εντατική και ήξερε την πορεία μου στην Κύπρο αλλά και το ενδιαφέρον μου για τα κοινά. Αρχικά δεν ήθελα, γιατί πλέον αντιλαμβάνεστε σε ποια επίπεδα έχει βρεθεί η πολιτική. Οπόταν θεώρησα ότι δεν θα ήταν πολύ καλή ιδέα. Μετά το ξανασκέφτηκα και αναθεώρησα. Είμαι ένας ενεργός πολίτης, μέσα από τη δουλειά μου βρίσκομαι σε επαφή με τους συνανθρώπους μας, έχω ενταχθεί στο Φόρουμ Εντατικής Θεραπείας Κύπρου, ενώ ως μητέρα ήμουν ανέκαθεν ενεργό μέλος στους συνδέσμους γονέων. Αγωνίζομαι για την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και πιστεύω αυτό μπορώ να κάνω και μέσα από τη Βουλή εάν εκλεγώ».
Πιστεύει πως τα δικαιώματα των παιδιών πρέπει να βρεθούν ξανά στο επίκεντρο των κέντρων λήψης αποφάσεων, και εισηγείται την αύξηση της άδειας μητρότητας στον ένα χρόνο, αλλά και την ενίσχυση των υποδομών που έχουν να κάνουν με τη φύλαξη και την προστασία των παιδιών, ειδικά της προσχολικής ηλικίας.
Ομαδική παίχτρια
Βασικό της προσόν θεωρεί το γεγονός ότι είναι «ομαδική παίχτρια». Όπως εξηγεί «κανένας δεν μπορεί να αλλάξει τον κόσμο από μόνος του. Αυτό που βλέπω πολύ στην προεκλογική εκστρατεία και με ενοχλεί, είναι πως οι πλείστοι υποψήφιοι προσπαθούν να προωθήσουν τον εαυτό τους με έναν τρόπο σάμπτως και θα κάνουν όλες τις αλλαγές μόνοι τους». Γι’ αυτό πιστεύει στην ομαδική δουλειά και στην αναζήτηση συγκλίσεων. «Εάν εκλεγώ, θα ήθελα να ασχοληθώ και με τον τομέα της υγείας, την προάσπιση των δικαιωμάτων του ασθενούς και όχι μόνο».
Κάποιοι την ρωτούν τις θέσεις της σε σχέση με το Κυπριακό και τι θα κάνει. «Είναι περισσότερο μια ερώτηση που εμπεριέχει την αμφιβολία. Το γεγονός ότι δεν γεννήθηκα εδώ, δεν σημαίνει πως δεν με νοιάζει. Αυτό που διερωτώμαι κάθε φορά είναι τι έκαναν οι υπόλοιποι βουλευτές, που γεννήθηκαν στην Κύπρο, 50 χρόνια τώρα»…
Περί νοσηλευτών νόμος
Σε σχέση με τη μεταρρύθμιση του νοσηλευτικού επαγγέλματος, το οποίο τελικά αφέθηκε από την προηγούμενη Βουλή για να εξεταστεί και να ληφθούν αποφάσεις από τους επόμενους, για ψηφοθηρικούς πιστεύει η Borka λόγους, έχει θέσεις και τις εκφράζει. Θεωρεί πως στο γλωσσικό ζήτημα, που βρέθηκε στο επίκεντρο της διαφωνίας νοσηλευτών και ιδιωτικών νοσηλευτηρίων, δεν σηκώνει εκπτώσεις. Η απαίτηση για πολύ καλή γνώση της ελληνικής γλώσσας αποτελεί και για την ίδια αδιαπραγμάτευτη πρόνοια και προϋπόθεση για άσκηση του επαγγέλματος και εγγραφή στο Μητρώο Νοσηλευτών. «Πιστεύω και από την εμπειρία μου ότι κανένας δεν μπορεί να εργάζεται σε νοσοκομείο χωρίς να γνωρίζει τη γλώσσα της χώρας όπου βρίσκεται. Είναι ζήτημα επικοινωνίας με γιατρούς και ασθενείς και συνεπώς θέμα ασφάλειας υγείας».
Πιστεύει επίσης πως το πρόβλημα με την έλλειψη νοσηλευτών μπορεί να λυθεί με όσους σπουδαστές νοσηλευτικής από τρίτες χώρες φοιτούν στα ιδιωτικά πανεπιστήμια, οι οποίοι διδάσκονται μεν στην αγγλική γλώσσα, αλλά από την πρώτη μέρα των σπουδών τους είναι υποχρεωτική η εκμάθηση και της ελληνικής. «Αυτό σημαίνει», όπως μας εξηγεί, «πώς μέχρι να ολοκληρώσουν τις τετραετείς σπουδές τους και να φτάνουν στο σημείο να κάνουν την κλινική τους άσκηση, έχουν μάθει πολύ καλά την ελληνική γλώσσα. Όλοι αυτοί», επισημαίνει, θα μπορούσαν να εργαστούν στην Κύπρο, εφόσον τροποποιηθεί η σημερινή νομοθεσία που δεν τους το επιτρέπει. Με αυτό τον τρόπο, υποστηρίζει, θα λυθεί και το πρόβλημα της έλλειψης νοσηλευτών και θα καλυφθούν οι ανάγκες.
