Οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις καταγράφουν πτώση των παραδοσιακών κομμάτων και χαμηλή συσπείρωση για το ΔΗΚΟ. Ο Πρόεδρος της Επαρχιακής Επιτροπής Κερύνειας και μέλος του εκτελεστικού γραφείου του κόμματος, Ανδρέας Νικηταράς, εκτιμά ότι οι σημερινές μετρήσεις δεν προδικάζουν το τελικό αποτέλεσμα, αλλά συνιστούν σαφές μήνυμα για στοχευμένες διορθωτικές κινήσεις. Επισημαίνοντας, στη συνέντευξή του στον «Π» ότι, με την ολοκλήρωση των ψηφοδελτίων και την ενίσχυση της προεκλογικής δραστηριότητας, άρχισαν ήδη να διαφαίνονται τα πρώτα σημάδια ανάκαμψης.
Παράλληλα, ο κ. Νικηταράς εκφράζει ανησυχία για την άνοδο των λεγόμενων αντισυστημικών σχηματισμών, υπογραμμίζοντας ότι οι εύκολες υποσχέσεις και οι ακραίες φωνές μπορεί να ακούγονται δελεαστικές, όμως δεν προσφέρουν λύσεις στα πραγματικά προβλήματα των πολιτών. Σύμφωνα με τον Ανδρέα Νικηταρά, ο οποίος κατέρχεται υποψήφιος στις επικείμενες βουλευτικές εκλογές, βασικός στόχος του είναι να συνεχίσει το ΔΗΚΟ με ενισχυμένη παρουσία στο Κοινοβούλιο, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στην επανακατάκτηση της βουλευτικής έδρας της επαρχίας Κερύνειας.
Οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις για τις βουλευτικές εκλογές του 2026 δείχνουν μια τάση πτώσης των παραδοσιακών κομμάτων και χαμηλή συσπείρωση για το ΔΗΚΟ. Πώς ερμηνεύετε αυτή την αποστασιοποίηση των ψηφοφόρων του κόμματος;
Κοιτάξτε, δεν πρέπει να εθελοτυφλούμε. Οι δημοσκοπήσεις είναι χρήσιμες για εμάς αυτή την περίοδο. Δεν θεωρούμε ότι ερμηνεύουν τα τελικά ποσοστά του κόμματος, αλλά στέλνουν ένα ξεκάθαρο μήνυμα το οποίο εμείς αξιολογούμε, έτσι ώστε να προβούμε σε διορθωτικές κινήσεις.
Το ΔΗΚΟ παραδοσιακά, λίγους μήνες πριν από τις εκλογές καταγράφει χαμηλά ποσοστά συσπείρωσης, λόγω του ότι οι ψηφοφόροι του κέντρου είναι πιο μετριοπαθείς. Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνουν μια ανοδική τάση και αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι έχουν σχεδόν ολοκληρωθεί τα ψηφοδέλτια του κόμματος. Αυτό αποτελεί σημαντικό βήμα αφού η προεκλογική δραστηριότητα των υποψηφίων μεταφέρει τις θέσεις και προτάσεις του ΔΗΚΟ προς τους πολίτες, με αποτέλεσμα να βελτιώνεται η συσπείρωσή μας.
Σας ανησυχεί το γεγονός ότι νέοι πολιτικοί σχηματισμοί ή η άνοδος άλλων πολιτικών δυνάμεων φαίνεται να απορροφούν μέρος της δύναμης του κέντρου; Που οφείλεται αυτό;
Σαφώς και μας ανησυχεί η άνοδος δυνάμεων που επενδύουν στον λαϊκισμό. Όμως, η ιστορία έχει δείξει ότι οι πειραματισμοί σε κρίσιμες στιγμές κοστίζουν. Το ΔΗΚΟ έχει αποδείξει διαχρονικά ότι στις δύσκολες ώρες έχει σταθεί ανάχωμα σε ακραίες καταστάσεις, πληρώνοντας πολλές φορές πολιτικό κόστος για επιλογές που έπρεπε να γίνουν με σκοπό τη σταθερότητα και την πρόοδο της χώρας. Οι εύκολες υποσχέσεις και οι ακραίες φωνές μπορεί να ακούγονται ευχάριστα, αλλά δεν λύνουν τα προβλήματα.
Το φαινόμενο της εμφάνισης των αποκαλούμενων αντισυστημικών πολιτικών σχηματισμών ή κομμάτων διαμαρτυρίας, έχουν παρουσιαστεί και σε άλλες χώρες της Ευρώπης, τα προηγούμενα χρόνια. Διέγραψαν μια σύντομη παρουσία και σχεδόν όλα δεν κατάφεραν να διατηρηθούν, με αρνητικές μάλιστα συνέπειες για τους πολίτες. Η Κύπρος, δεν έχει την πολυτέλεια να πειραματίζεται με λαϊκίστικα κόμματα. Τα λάθη που γίνονται μέσα σε μια πενταετία μπορούν να έχουν σοβαρές και μακροχρόνιες συνέπειες για τον τόπο μας. Είμαστε ένα ημικατεχόμενο νησί, με ανοιχτό εθνικό ζήτημα και συνεχή ανάγκη για υπεύθυνες και ώριμες πολιτικές αποφάσεις. Σε ένα τόσο κρίσιμο περιβάλλον, κάθε δημόσια πράξη και κάθε πολιτική στάση, έχει βαρύτητα. Όταν ενέργειες όπως αυτές του Φειδία Παναγιώτου στο ζήτημα του Κυπριακού, δίνουν επιχειρήματα ή ενισχύουν την τουρκική πλευρά, τότε το πρόβλημα δεν είναι απλώς πολιτικό, είναι εθνικό.
Έχετε δηλώσει παλαιότερα ότι στο ΔΗΚΟ παραμένει ανοικτή πληγή η απώλεια της έδρας στην Επαρχία Κερύνειας. Θεωρείτε ότι σήμερα είναι εφικτή η διεκδίκηση με αξιώσεις της μίας εκ των τριών εδρών της Κερύνειας;
Η προσδοκία μας δεν είναι απλώς μια αριθμητική νίκη, αλλά η αποκατάσταση της αυθεντικής φωνής των Κερυνειωτών στο Κοινοβούλιο, φέρνοντας πίσω την έδρα. Η δεκαετής απουσία του ΔΗΚΟ, από την εκπροσώπηση της επαρχίας, μας δημιούργησε ένα πολιτικό κενό.
Το ΔΗΚΟ ιστορικά αποτελούσε το ανάχωμα απέναντι σε λύσεις που δεν διασφάλιζαν την επιστροφή και τα δικαιώματα των προσφύγων, με μπροστάρηδες τους Κερυνειώτες. Η προσέγγισή μας είναι η προσωπική επαφή και η ειλικρίνεια. Οι Κερυνειώτες δεν θέλουν άλλα «θα». Θέλουν ανθρώπους που να γνωρίζουν τα προβλήματα της προσφυγιάς από πρώτο χέρι και να έχουν τη θεσμική δύναμη να παρέμβουν. Είναι απαίτηση αλλά και χρέος μας να αγωνιστούμε για την επιστροφή των προσφύγων στην Κερύνεια.
Ως Πρόεδρος της Επαρχιακής ΔΗΚΟ Κερύνειας θέλω να είμαι ξεκάθαρος όσον αφορά το κυπριακό: Λύση στο Κυπριακό χωρίς την επιστροφή των Κερυνειωτών θα αποτελούσε ουσιαστικά αποδόμηση των ίδιων των δημοκρατικών αξιών που οφείλει να υπερασπίζεται η ΕΕ. Μια τέτοια λύση δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή από εμάς.
Ο πόλεμος στη Μέση Αναστολή
Η ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή και ο πόλεμος στο Ιράν φέρνουν την Κύπρο στο επίκεντρο μιας επικίνδυνης γεωπολιτικής καταιγίδας. Ποια πρέπει να είναι η στάση της Λευκωσίας και πώς θωρακίζουμε την ασφάλεια των πολιτών;
Οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή δημιουργούν εύλογη ανησυχία και αναδεικνύουν για ακόμη μία φορά τη γεωπολιτική ευαισθησία της περιοχής μας. Η Κυπριακή Δημοκρατία οφείλει να αντιμετωπίζει αυτές τις εξελίξεις με ψυχραιμία, υπευθυνότητα και πλήρη προσήλωση στο διεθνές δίκαιο και τον ΟΗΕ, λαμβάνοντας παράλληλα όλα τα απαραίτητα μέτρα για την ασφάλεια των πολιτών της. Την ίδια στιγμή, είναι ιδιαίτερα σημαντικό ότι η Κύπρος δεν είναι μόνη.
Η κυβέρνηση Νίκου Χριστοδουλίδη, έδειξε ταχύτατα διπλωματικά αντανακλαστικά και κατάφερε να έχει σημαντική ευρωπαϊκή αρωγή για την ασφάλεια των Κυπρίων, Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκύπριων. Η στήριξη κυρίως της Ελλάδας, αλλά και η θεσμική και πολιτική ομπρέλα της ΕΕ αποτελούν βασικούς πυλώνες σταθερότητας και ασφάλειας. Η ΕΕ οφείλει να αναθεωρήσει τη στάση της και να αντιμετωπίσει την ασφάλεια της Κύπρου ως ζήτημα προστασίας των ίδιων των νότιων συνόρων της. Η Κύπρος χρειάζεται και θα πρέπει να απαιτήσει την ουσιαστική και μόνιμη ευρωπαϊκή αμυντική παρουσία στο νησί, έτσι ώστε να δώσει το μήνυμα αποτροπής απέναντι σε οποιαδήποτε απειλή στην Ανατολική Μεσόγειο.
Δύο μέτρα και δυο σταθμά....
Είναι εφικτή μια τέτοια πολιτική διεκδίκησης;
Σαφέστατα, είναι απολύτως εφικτή. Οι συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή καταδεικνύουν την αναγκαιότητα φύλαξης των νότιων ευρωπαϊκών συνόρων.
Είναι αντιφατικό η ΕΕ από τη μια, να στηρίζει με δισεκατομμύρια πόρους και οπλικά συστήματα την Ουκρανία, στο όνομα της υπεράσπισης της εδαφικής ακεραιότητας της αλλά και του διεθνούς δικαίου, και από την άλλη να αντιμετωπίζει την Τουρκία, μια χώρα που εξακολουθεί να κατέχει ευρωπαϊκά εδάφη στην Κύπρο, ως αξιόπιστο στρατηγικό συνεργάτη.
Αυτή η αντίφαση υπονομεύει την αξιοπιστία των ευρωπαϊκών αξιών και δημιουργεί εύλογα ερωτήματα στους ευρωπαίους πολίτες για τη συνέπεια της ευρωπαϊκής πολιτικής, αναφορικά με τις αρχές και αξίες που η ίδια η Ένωση διακηρύσσει ότι πρεσβεύει.
