Οι κτηνοτρόφοι έχουν δικαίωμα και να διαφωνούν και να διαμαρτύρονται σε σχέση με τα μέτρα που λαμβάνονται για τον αφθώδη πυρετό. Σε δημοκρατία ζούμε. Από την άλλη, δεν μπορούν να διαφωνούν για να διαφωνούν, δεν μπορούν να εμφανίζονται ως ειδικοί σε θέματα που δεν είναι ειδικοί και κυρίως δεν μπορούν να απειλούν, όπως δήλωσε χθες ο εκπρόσωπος της ομάδας «Φωνή των Κτηνοτρόφων» Χριστόδουλος Χριστοδούλου, προϊδεάζοντας ότι θα γίνει νέα κινητοποίηση και ότι αυτή «θα είναι πάρα πολύ δυναμική, γιατί ο κόσμος αγανάκτησε».
Κατ' αρχάς, να αναφέρουμε ότι, η νέα αυτή συντεχνία δεν εκπροσωπεί όλους τους κτηνοτρόφους, αλλά ίσως κάποιους πιο θορυβώδεις κτηνοτρόφους. Οπότε δεν μπορούν από τη στιγμή που δεν είναι γνωστό ποιους και πόσους κτηνοτρόφους εκπροσωπούν, να ζητούν συνάντηση με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ή με τον υπουργό Γεωργίας.
Αυτό που σίγουρα δεν μπορεί να γίνει εύκολα αποδεκτό είναι η ανοικτή αμφισβήτηση των ευρωπαϊκών πρωτοκόλλων για τον αφθώδη πυρετό, οπότε δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή η θέση ότι έχουμε να κάνουμε με τεχνάσματα της Ευρώπης η οποία θέλει να επιβάλει άδικες θανατώσεις ζώων.
Τα πρωτόκολλα αυτά δεν προέκυψαν ούτε αυθαίρετα, ούτε για να εξυπηρετήσουν σκοπιμότητες. Είναι αποτέλεσμα επιστημονικής γνώσης, εμπειρίας δεκαετιών και διαχείρισης κρίσεων, που σε άλλες χώρες κόστισαν ολόκληρους κτηνοτροφικούς κλάδους. Ο αφθώδης πυρετός δεν είναι μια απλή ασθένεια. Είναι εξαιρετικά μεταδοτικός και, αν ξεφύγει από τον έλεγχο, οι συνέπειες θα είναι πολλαπλάσιες από τις σημερινές αντιδράσεις.
Η πραγματικότητα είναι σκληρή, αλλά σαφής. Σε τέτοιες περιπτώσεις, τα μέτρα δεν λαμβάνονται για να τιμωρήσουν τους κτηνοτρόφους, αλλά για να προστατεύσουν το σύνολο της παραγωγής, την ασφάλεια των τροφίμων και τελικά την ίδια την οικονομία. Αν δεν εφαρμοστούν, το τίμημα θα είναι πολύ βαρύτερο για όλους – και πρώτα απ’ όλα για τους ίδιους τους κτηνοτρόφους.
Αυτό, βεβαίως, δεν σημαίνει ότι η πολιτεία δεν έχει ευθύνες. Έχει και μάλιστα σοβαρές. Οφείλει να ενημερώνει έγκαιρα και με σαφήνεια, να στηρίζει οικονομικά όσους πλήττονται, να αποζημιώνει δίκαια και χωρίς καθυστερήσεις και να χτίζει σχέση εμπιστοσύνης με τον κλάδο. Εκεί είναι που κρίνονται οι χειρισμοί. Όχι μόνο στα μέτρα, αλλά στον τρόπο που αυτά εξηγούνται και εφαρμόζονται.
