Η προεκλογική πινακίδα του ΕΛΑΜ κατά του γάμου και της υιοθεσίας από ομόφυλα ζευγάρια ανέδειξε εκ νέου τον διαφορετικό τρόπο αντίληψης των πραγμάτων. Από τη μια πλευρά, υπάρχουν τα άτομα που αντιστέκονται στις αλλαγές, εκφράζοντας ακραίες θέσεις και φοβικά σύνδρομα. Από την άλλη, υπάρχουν τα άτομα που προσαρμόζονται στα νέα δεδομένα χωρίς αντίσταση αλλά με αυτοπεποίθηση και δημοκρατική διάθεση.
Σίγουρα η προβολή αρνητικών θέσεων σε ζητήματα όπως η υιοθεσία από ομόφυλα ζευγάρια θέτει στο στόχαστρο περιπτώσεις παιδιών που μεγαλώνουν σε αυτές τις οικογένειες. Ποιος θα τα προστατεύσει από το μπούλινγκ των συνομηλίκων τους; Θέτει επίσης στο στόχαστρο τη ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα, η οποία ακόμη παλεύει για την κοινωνική αποδοχή. Είναι για αυτό τον λόγο που πολλές φορές αναφερόμαστε στην υπευθυνότητα και ζητούμε από τα δημόσια και τα πολιτικά πρόσωπα να εκφέρουν δημοκρατικό και μετριοπαθή πολιτικό λόγο. Να αναλογίζονται για τις συνέπειες του πολιτικού λόγου.
Ωστόσο, η έκφραση διαφωνίας σε αυτά τα ευαίσθητα ζητήματα δεν μπορεί να απαγορευθεί με τόση ευκολία. Απαγορεύεται η ρητορική μίσους για συγκεκριμένες ομάδες πληθυσμού. Όχι η έκφραση διαφωνίας. Η δημοκρατία επιβάλλει την ανοχή στην αντίθετη άποψη, ακόμα και αν αυτή θέτει ορισμένα άτομα σε πολύ δύσκολη θέση και τα εκθέτει στον κίνδυνο της σωματικής, της λεκτικής και της ψυχολογικής βίας.
Το θέμα δεν είναι να απαγορεύσεις τον παραλογισμό και την άρνηση ορισμένων συμπολιτών μας να αποδεχθούν και να σεβαστούν τα δικαιώματα ορισμένων μειοψηφουσών ομάδων. Το θέμα είναι να πείσεις την πλειοψηφία των πολιτών ώστε να υπάρχει δημοκρατική νομιμοποίηση. Μακάρι το θέμα αυτό να αφηνόταν στην κρίση των επιστημόνων και να μην γινόταν αντικείμενο συζήτησης σε προεκλογική εκστρατεία όπου τυγχάνουν πολιτικής εκμετάλλευσης οι φόβοι και οι ανησυχίες των πολιτών. Δυστυχώς ή ευτυχώς, οι δημοκρατίες οδηγούν σχεδόν όλα τα θέματα στην κρίση του λαού.
Αρκετοί πολίτες αντιλαμβάνονται ότι το σωστό και το λάθος είναι υποκειμενική κρίση. Γνωρίζουν ότι εμείς καθορίζουμε την ηθική και πώς αυτή αλλάζει σε κάθε ιστορική εποχή. Σήμερα θεωρούμε ορθό κάτι που σε προηγούμενες εποχές ήταν λανθασμένο. Αυτές οι αλλαγές στις αντιλήψεις των ανθρώπων είναι αναπόφευκτες. Η πάλη με την ιστορική αλλαγή είναι ανώφελη. Μπορείς να καθυστερήσεις μια κατάσταση αλλά δεν μπορείς να την αποτρέψεις. Αυτό διδάσκει η ιστορία της ανθρωπότητας. Το μίσος και ο φόβος για το διαφορετικό μπορεί να μην αφήνουν κάποιους ανθρώπους να δουν αυτή την ιστορική πραγματικότητα.
Βέβαια οι σημερινές κοινωνίες έχουν μια γραμμική αντίληψη του χρόνου και θεωρούν ότι η συνεχής πρόοδος είναι ο βηματισμός της ανθρωπότητας. Δεν αντιλαμβάνονται εύκολα ότι υπάρχει και το ενδεχόμενο της οπισθοδρόμησης. Ακόμη και της επιστροφής στη βαρβαρότητα. Η δημοκρατία δεν είναι δεδομένη ούτε το τελευταίο στάδιο της ιστορίας. Το μέλλον είναι άγνωστο. Μπορεί η απαγόρευση του παραλογισμού και του φανατισμού να μην είναι η λύση στο πρόβλημα, ωστόσο η επαγρύπνηση του δημοκρατικού κόσμου αποτελεί σήμερα μια ιστορική αναγκαιότητα.
