Θα μπορούσε να διεξαχθεί ένας σοβαρός πολιτικός διάλογος, ακόμη και με αιχμηρές εκατέρωθεν τοποθετήσεις, για την άρνηση της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας στην Κύπρο να εγκρίνει εξάμηνη παράταση της θητείας της Μαριλένας Ραουνά ως συντονίστριας της Κύπρου για ευρωπαϊκά θέματα.
ΑΚΕΛ και ΔΗΣΥ υποστήριξαν ότι δεν τεκμηριώθηκε επαρκώς η ανάγκη συνέχισης του διορισμού και ότι ο ρόλος αυτός δεν συνδέεται άμεσα ούτε με το προεδρικό τρίο της Ευρωπαϊκής Ένωσης ούτε, πολύ περισσότερο, με τις διαπραγματεύσεις για το νέο Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο. Η κυβέρνηση έχει κάθε δικαίωμα να διαφωνεί και να υπερασπίζεται την επιλογή της. Τα κόμματα, αντιστοίχως, δικαιούνται να ελέγχουν, να απορρίπτουν και να ψηφίζουν σύμφωνα με την πολιτική τους κρίση.
Από αυτό το σημείο, όμως, μέχρι την εξαπόλυση μιας επιλεκτικής και ποταπής εκστρατείας δυσφήμισης της προέδρου της Βουλής υπάρχει τεράστια απόσταση.
Δυστυχώς, τη στοχοποίηση της Αννίτας Δημητρίου επέλεξε να τροφοδοτήσει ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, όταν δήλωσε ότι ανέμενε την αρνητική ψήφο του ΑΚΕΛ, επειδή το θεωρεί αντιευρωπαϊκό κόμμα, αλλά όχι του ΔΗΣΥ, τον οποίο χαρακτήρισε φιλοευρωπαϊκό. Με αυτόν τον τρόπο δεν άσκησε απλώς πολιτική κριτική. Άφησε υπαινιγμούς για άλλου είδους σκοπιμότητες του πρώην κόμματός του και έδωσε το σύνθημα για μια νέα επίθεση. Έστειλε μήνυμα πολιτικής εξόντωσης της προέδρου της Βουλής την οποία προφανώς θεωρεί πολιτική του αντίπαλο το 2028.
Το ξαναλέμε. Η κριτική είναι θεμιτή. Οι προσωπικές επιθέσεις, τα χυδαία υπονοούμενα και η αναπαραγωγή κουτσομπολιών για την ιδιωτική ζωή πολιτικών αντιπάλων δεν είναι πολιτική. Είναι ευτελισμός του δημόσιου λόγου.
Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι ότι εμφανίζονται ξανά τα ίδια πρόσωπα και ανώνυμοι λογαριασμοί που είχαν πρωταγωνιστήσει στην τοξικότητα της προεκλογικής περιόδου του 2022. Κανείς δεν μπορεί να αποδείξει εύκολα ποιος τους καθοδηγεί, αν και από τις τότε αποκαλύψεις έγινε σαφές ότι οι περισσότεροι ήταν συγγενικά πρόσωπα του κ. Προέδρου και έμμισθοι συνεργάτες του, αν κρίνουμε από τις διαρροές που έγιναν με βάση τον προσωπικό λογαριασμό του ίδιου του κ. Χριστοδουλίδη στο Whats Up. Είμαστε σίγουροι ότι η απάντηση του Προεδρικού είναι «καμιά εμπλοκή», από την άλλη η πολιτική ηγεσία κρίνεται από το εάν τους αποδοκιμάζει ή εάν τους αφήνει να λειτουργούν ως άτυπος μηχανισμός εξόντωσης αντιπάλων.
Ο Πρόεδρος όφειλε να προστατεύσει τον θεσμικό διάλογο. Αντί γι’ αυτό, επέλεξε τη σύγκρουση. Δυστυχώς, ο ίδιος και η ομάδα του δείχνουν ότι δεν έχουν μάθει τίποτα.
