Ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ ήρθε, είδε και απήλθε δίνοντάς μας ακόμα μιαν ευκαιρία για την «5+1», με την προϋπόθεση να αποδείξουμε ότι πραγματικά θέλουμε λύση μέσα από τις συναντήσεις των ηγετών των δύο κοινοτήτων, οι οποίοι θα πρέπει να προσπαθήσουν για το άνοιγμα οδοφραγμάτων και να εκφράσουν τις απόψεις τους επί των συγκλίσεων που θα καταδεικνύουν ότι είναι έτοιμοι για σοβαρές συνομιλίες για λύση του Κυπριακού. Ας μην ξεχνάμε ότι ο Έρχιουρμαν δεν είναι Τατάρ και είναι φανερό ότι ευνοεί την ομοσπονδιακή λύση, παρότι η Τουρκία επιμένει στα δύο κράτη -που εισηγήθηκε ο Αναστασιάδης- σίγουρα για διπλωματικούς λόγους. Ο Ερντογάν απέδειξε ότι πράττει αναλόγως των συμφερόντων της Τουρκίας, έστω και αν πατά σε δύο ή και τρεις βάρκες για να πετύχει τον σκοπό του.
Μια ευτυχής συγκυρία μας βρήκε το 2004, όταν ο σουλτάνος πίστεψε ότι το σχέδιο Ανάν θα έδινε ένα τέλος στο άλυτο για χρόνια Κυπριακό. Εμείς γελοιωδώς είπαμε ΟΧΙ και η ευκαιρία χάθηκε. Έτσι, περιμένουμε για μια δεύτερη ευκαιρία για την πραγματοποίηση του ονείρου για μιαν Ομοσπονδιακή Κυπριακή Δημοκρατία. Ποτέ δεν ξέρεις. Βέβαια, εμείς δεν πιστέψαμε ποτέ ότι ο Πρόεδρος θα αγωνιστεί για τη λύση, λόγω παρελθοντικών του αμαρτημάτων και της ψυχοεμμονικής του τάσης για δεύτερη θητεία πάση θυσία. Ο Πρόεδρος πρέπει να αντιληφθεί την αναγκαιότητα μιας win-win λύσης χτες, αν θέλουμε η νέα γενιά -τα παιδιά μας, τα παιδιά του και τα εγγόνια μας να ζήσουν σε αυτό τον τόπο- αν όχι, θα έχει το ανάθεμα γενεών και γενεών επί αυτού. Βέβαια, στην πρώτη συνάντησή του με τον Έρχιουρμαν στις 26/8/26, θα έλεγα ότι παρατηρήσαμε ίχνη άσπρου καπνού με γκρίζα στίγματα να εξέρχονται από την καπνοδόχο. Μετά όμως;
Απαισιοδοξία
Και μόνο στη σκέψη ότι οι υποστηρικτές του Προέδρου είναι φανατικά αντιομοσπονδιακοί, διερωτόμαστε πώς μπορούμε να είμαστε αισιόδοξοι. Και δεν άργησε πολύ να φανερωθεί ο μύχιος πόθος του Προέδρου για τουμπάρισμα, όταν δεν υπήρχε κανένας λόγος να κάνουμε τα αδύνατα δυνατά να ματαιώσουμε το φεστιβάλ μουσικής και το τουρνουά ποδοσφαίρου στα κατεχόμενα. Απεναντίας, θα δείχναμε τη διάθεσή μας αν δεν δρούσαμε τόσο λυσσαλέα για ματαίωση των προαναφερθέντων εκδηλώσεων. Πώς μπορούμε να επανενώσουμε την πατρίδα όταν αντιδρούμε με ματαίωση τέτοιων εκδηλώσεων, οι οποίες δεν σχετίζονται με αναγνώριση των κατεχομένων. Μπορούμε να φανταστούμε τα αισθήματα των νεαρών Τουρκοκυπρίων που τους στερήσαμε τη χαρά να απολαύσουν τραγουδιστές και ποδοσφαιριστές που έχουν ως ινδάλματά τους. Και βέβαια μπορούμε, με δύο λέξεις: Μίσος απύθμενο. Ζούσαμε με ψευδαισθήσεις για συμμαχίες με στρατικοποίηση του νησιού για δήθεν ασφάλεια, μέχρι που η Τουρκία μάς εγκλώβισε και στη θάλασσα και μας ξύπνησε από τον λήθαργό μας.
Απεδείχθη ότι ούτε μια σφαίρα δεν θα τολμήσουν οι σύμμαχοι να ρίξουν κατά του ισχυρότερου στρατού στο ΝΑΤΟ, ακόμη και οι ΗΠΑ – σύμμαχος τώρα με αμερικανικές βάσεις-δώρο στο έδαφός μας – για την οποία η Τουρκία θεωρείται γεωστρατηγικά σημαντικότατος σύμμαχος. Τα ελληνοτουρκικά μάρτυρας των ως άνω λεχθέντων.
Ποιο ψευδοκράτος;
Είναι γι' αυτό που χρειάζονται κότσια για να δημιουργήσουμε την Ομοσπονδιακή Κυπριακή Δημοκρατία, που είναι και η μόνη μας ελπίδα. Πέρασαν 52 χρόνια και το κουτσουρεμένο νησί μας έχει καταντήσει ψευδοκράτος των κλεφταράδων και ψευδοπατριωτών. Ο θεσμός της δικαιοσύνης λοιδορείται, το «κλικάρισμα» των 10-12 τζακιών του ψευδοκράτους μας δρουν ανεξέλεγκτα και ο λαός μας αδιαφορεί και ούτε λέξη για λύση. Για «τους μεγάλους», η Κυπριακή Δημοκρατία στην ουσία θα γίνει κράτος με την επανένωση που θα περιλαμβάνει και τις δύο κοινότητες. Σίγουρα όλοι μάς έχουν σε ανυποληψία, αφού 52 χρόνια μετά το 1974 ακόμη «κοκορευόμαστε» για την αναγνώριση μιας Κυπριακής Δημοκρατίας, όταν στην πραγματικότητα ζούμε σε ένα λειψό κρατίδιο που οι κλεφταράδες και ψευδοπατριώτες προβάλλουν ως υπερδύναμη.
Είναι καιρός ο λαός να γελοιοποιήσει τους αιθεροβάμονες ψευδοπατριώτες, που υψώνουν λάβαρα εθνικισμού με ηλίθιες στρατηγικές για να προκαλέσουμε κόστος στην Τουρκία. Είναι γι' αυτό που ο Πρόεδρος πρέπει να προχωρήσει με τη ΔΔΟ, με πολιτική ισότητα και εκ περιτροπής προεδρία, αγνοώντας τους υπερπατριώτες εθνικιστικοσοβινιστές που τον ανέβασαν στην εξουσία, και οι οποίοι τόση ζημιά προκάλεσαν και προκαλούν σε αυτή την ταλαίπωρη και μίζερη πατρίδα και τον Ελληνισμό γενικότερα, λόγω λανθασμένων αποφάσεων τη δεδομένη κρίσιμη στιγμή.
Είναι καιρός ο λαός να πιστέψει στη διζωνική, δικοινοτική, ομόσπονδη Κύπρο που θα φέρει την ευημερία στην Ενωμένη Κυπριακή Δημοκρατία, όπου Τουρκοκύπριοι και Ελληνοκύπριοι θα διαβιούν ειρηνικά, μετατρέποντας το νησί μας σε επίγειο παράδεισο. Δυστυχώς, πιστεύω ότι αυτή είναι η τελευταία μας ευκαιρία σε περίπτωση σοβαρών συνομιλιών. Τα κατεχόμενα έχουν τουρκοποιηθεί με σοβαρές προσπάθειες για ισλαμοποίηση, με το όνειρο για επανένωση να είναι πλέον άπιαστο.
* ΒΑ, ΜΑ, PhD, πρώην επιθεωρητή και πρώτου λειτουργού Εκπαίδευσης, Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού
