Η αντίθεση ανάμεσα στη συγκεκριμένη πραγματικότητα, με την οποία ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ περιγράφει την κατάσταση των διαπραγματεύσεων στο Κυπριακό από τη μια, και στα ευχολόγια που με τόση ευκολία εκφράζει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας για την πορεία των συνομιλιών από την άλλη, αποκαλύπτουν μια εντελώς ιδιότυπη, σχεδόν σουρεαλιστική σχέση του Προέδρου με την πραγματικότητα. Όταν ο επικεφαλής του διεθνούς οργανισμού δηλώνει ευθέως ότι οι δύο πλευρές αποτυγχάνουν να ανταποκριθούν στις ελάχιστες προϋποθέσεις για πρόοδο και ότι δεν βλέπει επί του παρόντος καμία πιθανότητα σύγκλησης πενταμερούς για το Κυπριακό, ο Κύπριος Πρόεδρος επιλέγει την επαναλαμβανόμενη, από τον ίδιο, υπερβολή ότι «δεν αποκλείεται να υπάρξουν σύντομα σημαντικές εξελίξεις».
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας επιμένει να κτίζει και να μεθοδεύει μια τακτική για επικοινωνιακούς λόγους. Επιχειρεί, στην ουσία, έναν επικοινωνιακό ελιγμό και μια συνειδητή στρατηγική μετάθεσης ευθυνών. Τις οποίες βεβαίως ποσώς αναλαμβάνει, αλλά, αντιθέτως, θεωρεί πως αν δεν υπάρξουν βήματα δεν φέρει ο ίδιος ευθύνη. Εν ολίγοις, οι δηλώσεις και εκτιμήσεις για «σημαντικές εξελίξεις» χωρίς να υπάρχει, επί του παρόντος, βάση για κάτι τέτοιο, αποτελούν ένα επικοινωνιακό παιχνίδι του Προέδρου με προφανή στόχο. Πως αν δεν υπάρξουν αυτές οι εξελίξεις, τότε να μην φορτωθεί και ο ίδιος το αρνητικό αποτέλεσμα αλλά μόνο η άλλη πλευρά ή και ο Γενικός Γραμματέας. Αντιθέτως, αν υπάρξει έστω και το παραμικρό ψήγμα κινητικότητας, θα το πιστωθεί ο ίδιος ως «προσωπική επιτυχία». Το μέλημά του ως ηγέτης δεν είναι πώς θα λυθεί το Κυπριακό, αλλά πώς θα φορτώσει τις λιγότερες δυνατές ευθύνες στη δική του πλάτη, ακόμη κι αν η πατρίδα βυθίζεται στην οριστική διχοτόμηση.
Αντί ο κ. Χριστοδουλίδης να αναλώνεται σε προφητείες και εικασίες για δήθεν εξελίξεις από το πουθενά, ας βγει μπροστά να πει καθαρά τι ακριβώς προτίθεται να πράξει. Ας εξηγήσει στον λαό και στον ίδιο τον Γενικό Γραμματέα πώς σκοπεύει να τα τηρήσει τις προϋποθέσεις που θέτει ο Αντόνιο Γκουτέρες, ξεπερνώντας τη «θεωρία της αμοιβαιότητας», ακόμη και στα απλά ζητήματα που έχουν σχέση με τη διάνοιξη ορισμένων οδοφραγμάτων, αλλά και τα αυτογκόλ των δικών του επιλογών.
Η πολιτική της ανέξοδης αισιοδοξίας και του «όπου βγει» έχει εξαντλήσει τα όριά της. Ο ΟΗΕ έστειλε το μήνυμα και προς τις δύο πλευρές, ότι δεν θα ανεχθεί κανένα κόλπο, ούτε από τον έναν ούτε από τον άλλο ηγέτη.
Ο Πρόεδρος, αντί να μετρά πόντους επικοινωνιακής διαχείρισης ενόψει του 2028, οφείλει να αντιληφθεί ότι το Κυπριακό δεν είναι πεδίο για πολιτικά τερτίπια. Η ασυλία της σιωπής και των ευχολογίων έχει τελειώσει. Κουβέντες ανέξοδες για εντυπώσεις της στιγμής προφανώς δεν έχουν πλέον αξία, γιατί απλούστατα στα Ηνωμένα Έθνη, αλλά και στην Ευρώπη, μας έχουν... καταλάβει.
