Ένα κράτος, μια ευνομούμενη κοινωνία, κρίνεται όχι από συνθήματα, λαϊκισμούς και επικοινωνιακές φανφάρες αλλά από το εύρος της σχέσης και με το πολιτισμό και τους πολιτιστικούς φορείς. Δυστυχώς, αυτό δεν συμβαίνει. Είναι με ανησυχία που διαπιστώνουμε, μέσα από αντιδράσεις των πολιτιστικών φορέων, ότι το Υφυπουργείο Πολιτισμού καθυστερεί την ολοκλήρωση της αξιολόγησης των προτάσεων του προγράμματος «Πολιτισμός ΙΙΙ». Παρότι η ίδια η προκήρυξη όριζε ως καταληκτική ημερομηνία την 30ή Ιανουαρίου 2026 για την ολοκλήρωση της διαδικασίας, και ενώ τελειώνει και ο Φεβρουάριος, δεν έχουν ακόμη συσταθεί οι Επιτροπές Αξιολόγησης.
Οι συνέπειες για τους φορείς πολιτισμού είναι σοβαρές και άμεσες. Η αβεβαιότητα γύρω από τις επιχορηγήσεις καθιστά αδύνατο τον έγκαιρο σχεδιασμό δράσεων, τη σύναψη συνεργασιών και την οριστικοποίηση παραγωγών. Η δέσμευση χώρων, η εξασφάλιση συμπληρωματικής χρηματοδότησης και η οργανωτική προετοιμασία βρίσκονται κυριολεκτικώς στον αέρα, με αποτέλεσμα αρκετοί οργανισμοί να εξετάζουν ακόμη και την ακύρωση προγραμματισμένων εκδηλώσεων. Έτσι, η καθυστέρηση δεν επηρεάζει μόνο διοικητικές διαδικασίες αλλά απειλεί την ίδια την πολιτιστική παραγωγή.
Οι πολιτιστικοί φορείς δεν ζητούν ούτε χάρες ούτε ευνοϊκή μεταχείριση. Αναζητούν ένα σταθερό πλαίσιο στη βάση του οποίου θα κινηθούν. Η τέχνη δεν παράγεται αποσπασματικά ούτε μπορεί να στηρίζεται σε αβέβαιες ανακοινώσεις της τελευταίας στιγμής.
Το κράτος έχει υποχρέωση να σχεδιάζει μακροπρόθεσμα και να διασφαλίζει συνθήκες ώστε το πολιτιστικό έργο να παράγεται. Η στήριξη του πολιτισμού δεν είναι επικοινωνιακό σύνθημα αλλά δημόσια πολιτική με κοινωνικό και αναπτυξιακό αποτύπωμα, όπως αρέσκονται συχνά πυκνά να διακηρύττουν οι κυβερνώντες. Δεν μπορεί να επιτευχθεί τίποτα στον πολιτισμό όταν στο αρμόδιο υφυπουργείο επικρατεί διοικητική σύγχυση και απουσία ξεκάθαρης τοποθέτησης από την πολιτική ηγεσία. Διαφορετικά, το μήνυμα που εκπέμπεται είναι η πλήρης έλλειψη αδιαφορίας.
Επομένως, αυτό που χρειάζεται τώρα να γίνει είναι η άμεση σύσταση των Επιτροπών Αξιολόγησης, η ανακοίνωση συγκεκριμένου χρονοδιαγράμματος και, όπου απαιτείται, η παράταση υλοποίησης των δράσεων ώστε να μην χαθεί η χρονιά. Ο πολιτισμός στην Κύπρο αντιμετωπίζει ήδη πολλαπλές προκλήσεις. Η Πολιτεία, αφού το λέει και το διακηρύττει, έχει υποχρέωση να σταθεί αρωγός και όχι παράγοντας επιπρόσθετης αβεβαιότητας. Η σοβαρότητα, η διαφάνεια και ο σεβασμός προς τους δημιουργούς αποτελούν το ελάχιστο δείγμα μιας υπεύθυνης πολιτιστικής πολιτικής.
