Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την έφεση προσώπου που αντιμετωπίζει, μεταξύ άλλων, κατηγορίες για κατασκοπεία, στο πλαίσιο ποινικής υπόθεσης σχετικά με την παρακολούθηση στρατιωτικών εγκαταστάσεων.
Με απόφαση ημερομηνίας 29 Σεπτεμβρίου 2026, το Δικαστήριο έκρινε ότι η Αστυνομία δεν είχε αποκτήσει παράνομα πρόσβαση σε ιδιωτικές επικοινωνίες πριν από την έκδοση του σχετικού δικαστικού εντάλματος. Το ένταλμα, το οποίο εκδόθηκε τον Ιούνιο του 2025, επέτρεπε την πρόσβαση, επιθεώρηση και λήψη καταγεγραμμένου περιεχομένου ιδιωτικής επικοινωνίας από ηλεκτρονικές συσκευές που είχαν κατασχεθεί κατά την έρευνα στην κατοικία του εφεσείοντα.
Η υπόθεση συνδέεται με την έρευνα για την οποία ο εφεσείων συνελήφθη το 2025, αφού, σύμφωνα με τα στοιχεία, κινούνταν κοντά στις Βρετανικές Βάσεις Επισκοπής-Ακρωτηρίου, καθώς και κοντά στο Αεροδρόμιο Πάφου και την Αεροπορική Βάση «Ανδρέας Παπανδρέου». Είχε μαζί του μεγάλη φωτογραφική μηχανή και τρία κινητά τηλέφωνα, φωτογράφιζε, συνομιλούσε τηλεφωνικά και κρατούσε σημειώσεις σε έντυπη μορφή.
Συνελήφθη δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης για διάφορα αδικήματα, μεταξύ των οποίων αδικήματα κατά παράβαση του περί Καταπολέμησης της Τρομοκρατίας και Προστασίας των Θυμάτων Νόμου του 2019, Ν.75(Ι)/2019, καθώς και για κατασκοπεία.
Κατά την εκτέλεση του εντάλματος έρευνας στο διαμέρισμα όπου διέμενε, κατασχέθηκαν, μεταξύ άλλων, δύο κινητά τηλέφωνα, τρεις κάρτες κινητής τηλεφωνίας, φορητός ηλεκτρονικός υπολογιστής, φωτογραφική μηχανή και κάρτα μνήμης της φωτογραφικής μηχανής.
Η διαφορά ενώπιον του Ανωτάτου αφορούσε κυρίως το κατά πόσον η Αστυνομία είχε ήδη αποκτήσει πρόσβαση σε ιδιωτικές επικοινωνίες από τις συσκευές του εφεσείοντα πριν εξασφαλίσει το ένταλμα.
Σύμφωνα με την απόφαση, από τις συσκευές έγινε «δικανική εξαγωγή» του περιεχομένου και δημιουργήθηκαν αντίγραφα, τα οποία αποθηκεύτηκαν σε ηλεκτρονικούς φακέλους. Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε ανάλυση του περιεχομένου.
Ο εφεσείων υποστήριξε ότι οι ενέργειες αυτές συνιστούσαν ήδη πρόσβαση σε ιδιωτική επικοινωνία και ότι το μεταγενέστερο ένταλμα αποτελούσε προσπάθεια εκ των υστέρων νομιμοποίησης της προηγούμενης πρόσβασης.
Το Ανώτατο απέρριψε το επιχείρημα, κρίνοντας ότι η δημιουργία των δικανικών αντιγράφων και η ανάλυση που είχε προηγηθεί δεν αφορούσαν περιεχόμενο ιδιωτικής επικοινωνίας.
«Οι ενέργειες που είχαν γίνει για τη δημιουργία δικανικών αντιγράφων και την αποθήκευση τους σε ηλεκτρονικούς φακέλους σε σκληρό δίσκο, δεν συνιστούν πρόσβαση σε καταγεγραμμένο περιεχόμενο ιδιωτικής επικοινωνίας», αναφέρεται στην απόφαση.
«Ούτε οι αναλύσεις περιεχομένου στις οποίες έγινε αναφορά, διαφάνηκε να εμπλέκουν πρόσβαση σε “καταγεγραμμένο περιεχόμενο ιδιωτικής επικοινωνίας”», προστίθεται.
Το Δικαστήριο εξέτασε επίσης το γεγονός ότι στις συσκευές είχαν εντοπιστεί μεγάλος αριθμός φωτογραφιών και βίντεο στρατιωτικών εγκαταστάσεων, σημειώνοντας ότι η εξέταση ενός κινητού τηλεφώνου ως φωτογραφικής μηχανής δεν αφορά κατ’ ανάγκη επικοινωνία.
«Τα κινητά τηλέφωνα είναι πολυμηχανήματα. Είναι και φωτογραφικές μηχανές. Στην έκταση που ένα κινητό τηλέφωνο εξετάζεται ως φωτογραφική μηχανή, δεν υπεισέρχεται ζήτημα επικοινωνίας», σημειώνεται στην απόφαση.
Ωστόσο, το Ανώτατο διευκρίνισε ότι διαφορετικά θα ήταν τα δεδομένα εάν επρόκειτο για φωτογραφικό υλικό ή βίντεο που είχε αποσταλεί σε άλλο πρόσωπο, κάτι που, όπως διαπίστωσε, δεν συνέβαινε στην προκειμένη περίπτωση.
«Καταλήγουμε ότι ορθά το πρωτόδικο Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι η αναφερόμενη στην ένορκη δήλωση “δικανική ανάλυση της εξέτασης των τεκμηρίων”, δεν αφορούσε “καταγεγραμμένο περιεχόμενο ιδιωτικής επικοινωνίας” σε αυτά», αναφέρεται.
Το Δικαστήριο απέρριψε και τον ισχυρισμό ότι δεν εξετάστηκε κατά πόσον το εκδοθέν ένταλμα πρόσβασης τηρούσε την αρχή της αναλογικότητας. Όπως σημείωσε, το πρωτόδικο δικαστήριο είχε εξετάσει το ζήτημα και είχε αποφανθεί ότι δεν παραβιαζόταν.
Ως αποτέλεσμα, το Ανώτατο απέρριψε την έφεση, κρίνοντας ότι η προηγούμενη εξέταση των κατασχεθέντων συσκευών δεν αφορούσε πρόσβαση σε ιδιωτική επικοινωνία.
Πηγή: ΚΥΠΕ
