Η υπόθεση της εγκατάστασης ασφαλτικού εργοστασίου στο Μιτσερό προκαλεί έντονο προβληματισμό. Οκτώ κοινότητες αγωνίζονται για την προστασία του περιβάλλοντος, της δημόσιας υγείας και της ποιότητας ζωής των κατοίκων τους, σε μια περιοχή που ήδη επιβαρύνεται από λατομεία, σφαγεία, κτηνοτροφικές μονάδες και άλλες δραστηριότητες.
Σέβομαι τη Δικαιοσύνη και τις αποφάσεις της. Ωστόσο, δεν μπορώ να μην εκφράσω τις σοβαρές επιφυλάξεις και τα ερωτήματά μου για την απόρριψη της προσφυγής και της μετέπειτα αίτησης αναστολής. Έχει αξιολογηθεί επαρκώς η συνολική περιβαλλοντική επιβάρυνση της περιοχής; Έχουν ληφθεί υπόψη όλες οι ανησυχίες των κατοίκων για τη δημόσια υγεία; Η απόρριψη της αίτησης αναστολής δεν αποτελεί οριστική απόφαση επί της έφεσης. Κι όμως, οι εργασίες έχουν ήδη αρχίσει.
Η απόφαση για τη μετεγκατάσταση του ασφαλτικού εργοστασίου αποτελεί κληρονομιά της προηγούμενης διακυβέρνησης. Ωστόσο, οι κυβερνήσεις αλλάζουν, η ευθύνη της Πολιτείας παραμένει και οι συνέπειες των αποφάσεων δεν εξαφανίζονται με την αλλαγή της εξουσίας. Η σημερινή κυβέρνηση καλείται να επανεξετάσει τους προβληματισμούς των οκτώ κοινοτήτων και να δώσει ουσιαστικές απαντήσεις για την υγεία, το περιβάλλον και την ποιότητα ζωής των κατοίκων. Γιατί η πολιτική ευθύνη δεν εξαντλείται στην υπογραφή μιας απόφασης, αλλά επεκτείνεται και στις συνέπειες που αυτή αφήνει πίσω της.
Εδώ αναδεικνύεται μια μεγάλη αντίφαση της κρατικής πολιτικής. Το κράτος επενδύει σε νέα οδικά δίκτυα, φέρνοντας κοινότητες όπως το Μιτσερό και η Κάτω Μονή πιο κοντά στη Λευκωσία. Εξαγγέλλει αξιόλογα στεγαστικά σχέδια και κίνητρα για να προσελκύσει νέα ζευγάρια στην ύπαιθρο. Πρόκειται για πρωτοβουλίες που αξίζουν συγχαρητήρια.
Πώς, όμως, θα πείσουμε μια νέα οικογένεια να κτίσει το σπίτι της σε μια περιοχή, όταν την ίδια στιγμή προσθέτουμε ακόμη μία βιομηχανική δραστηριότητα στις ήδη υφιστάμενες οχλήσεις;
Η Άλωνα δεν είναι αμέτοχη σε αυτή την υπόθεση. Μας συνδέουν ιστορικοί και ανθρώπινοι δεσμοί με την περιοχή. Σε μικρή απόσταση βρίσκεται το αναστηλωμένο εξωκλήσι του Αγίου Νικολάου, που ανήκει στην κοινότητά μας και εξακολουθεί να λειτουργεί. Εκεί βρίσκεται και ο ερειπωμένος οικισμός του Συφύλλου, όπου παλαιότερα οι Αλωνεύτες κατέβαιναν τους δύσκολους χειμερινούς μήνες, καλλιεργούσαν τις περιουσίες τους και επέστρεφαν την άνοιξη στην Άλωνα.
Αυτή η γη δεν είναι απλώς μια τοποθεσία στον πολεοδομικό χάρτη. Έχει ιστορία, μνήμη και ανθρώπους που δικαιούνται να σχεδιάζουν το μέλλον τους με ασφάλεια.
Η Πολιτεία οφείλει να δώσει τεκμηριωμένες απαντήσεις στις οκτώ κοινότητες, να εξετάσει τη συνολική περιβαλλοντική επιβάρυνση και να διασφαλίσει ότι η προστασία της δημόσιας υγείας αποτελεί πραγματική προτεραιότητα. Η έναρξη των εργασιών, ενώ συνεχίζεται η δικαστική διαδικασία, καθιστά την ανάγκη αυτή ακόμη πιο επιτακτική.
Δεν μπορούμε από τη μια να επενδύουμε εκατομμύρια για να αναζωογονήσουμε την ύπαιθρο και από την άλλη να λαμβάνουμε αποφάσεις που ενδέχεται να αποθαρρύνουν τους ανθρώπους να ζήσουν σε αυτήν.
Η ανάπτυξη δεν μετριέται μόνο σε δρόμους, άδειες και εργοστάσια. Μετριέται πρωτίστως στην ποιότητα ζωής των ανθρώπων.
Γιατί η ύπαιθρος χρειάζεται κατοίκους, όχι άλλους λόγους για να ερημώσει.
*Πρόεδρος Κοινοτικού Συμβουλίου Άλωνας
