Στον μακρινό Γενάρη του 1982 το ΠΑΣΟΚ μόλις πριν δύο μήνες είχε κερδίσει τις εκλογές και ο Πρωθυπουργός είχε στείλει τον τότε υφυπουργό Εξωτερικών, Ασημάκη Φωτήλα, στις Βρυξέλλες με συγκεκριμένες οδηγίες. Ο υφυπουργός παρέκκλινε από τη γραμμή που πήρε και δοκίμασε να ασκήσει προσωπική πολιτική πάνω στο θέμα που συζητιόταν. Τότε η αντίδραση του Πρωθυπουργού ήταν άμεση: Τον έπαυσε από την κυβέρνηση με τη δήλωση «έθεσε εαυτόν εκτός κόμματος». Έκτοτε αυτή η ατάκα του Αντρέα έγινε μέρος του πολιτικού λεξιλογίου και χρησιμοποιήθηκε κατά καιρούς σε διάφορες περιπτώσεις. Δείχνει την πυγμή του αρχηγού, τις ηγετικές του ικανότητες, τον δυναμισμό του, την ευχέρειά του να επιβάλλει την κομματική πειθαρχία, να παίρνει αμέσως αποφάσεις και να τις εφαρμόζει. Αυτές είναι εκ των ων ουκ άνευ ιδιότητες ενός πολιτικού ηγέτη που λείπουν από την ηγεσία του Δημοκρατικού Συναγερμού.
Τα προβλήματα στο κόμμα ξεκίνησαν ήδη πριν από τις προεδρικές εκλογές του ’23, όταν επώνυμα στελέχη και χιλιάδες ψηφοφόροι μετακινήθηκαν από το κόμμα τους και ψήφισαν τον Νίκο Χριστοδουλίδη. Τότε ακριβώς έπρεπε να δράσει η ηγεσία καλώντας τους να τοποθετηθούν ξεκάθαρα και ευθαρσώς πού ανήκουν. Δεν το έπραξε και τα προβλήματα διαιωνίζονται και επιδεινώνονται αφού σημαντικό ποσοστό των συναγερμικών πατά σε δύο βάρκες. Το τραγελαφικό της υπόθεσης είναι ότι με συνεδριακή απόφαση το κόμμα της Δεξιάς εντάσσεται στην «υπεύθυνη αντιπολίτευση»! Εξάλλου η Α. Δημητρίου ξεκαθάρισε ότι το κόμμα θα διεκδικήσει την Προεδρία της Δημοκρατίας με δικό του υποψήφιο και απέρριψε κάθε συνεργασία με τον ΝΧρ.
Από τότε συνεχίζεται η πολιτική παρεκτροπή και αυτή η ερμαφρόδιτη κατάσταση διαρκεί για τρία και πλέον χρόνια, κατά τη διάρκεια των οποίων δεν έλειψαν οι ψίθυροι και τα μουρμουρητά. Ουδέποτε τέθηκε θέμα διαγραφών ως εάν όλα κυλούσαν ομαλά. Τα προβλήματα κρύβονταν κάτω από το χαλί, η δε πρόεδρος δήλωνε ότι ο «ΔΗΣΥ δεν είναι κόμμα διαγραφών» αλλά ο κόσμος βουίζει από τους εσωκομματικούς καβγάδες. Αυτή η ανεκτικότητα της κυρίας Δημητρίου είχε ως αποτέλεσμα ο ΝΧρ. να αποθρασύνεται με αποκορύφωμα τον διορισμό του Νίκου Τορναρίτη ως προσωπικού απεσταλμένου σε χώρες την Αφρικής και της Ασίας, ενέργεια που αποτέλεσε τη σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι.
Η στάση της ηγεσίας να καλύπτει τους αποστάτες και για τόσα χρόνια να μην προχωρεί στη λήψη μέτρων για ξεκαθάρισμα της σαθρής εικόνας που παρουσιάζει το κόμμα εγείρει πολλά ερωτηματικά. Δεν δείχνει απλά ατολμία αλλά και πολιτική ανασφάλεια. Οι στόχοι του ΝΧρ. είναι προφανείς, δεν στοχεύει απλά να διεμβολίσει τον ΔΗΣΥ αλλά να τον διασπάσει και να τον καταστήσει μη υπολογίσιμο εκλογικό αντίπαλο. Και ήδη σε μεγάλο βαθμό το έχει πετύχει. Δεν μπορεί να ερμηνευθεί η ανεξήγητα χλιαρή στάση της ηγεσίας του κόμματος που σαν να στέλνει το μήνυμα στον Νίκο Χριστοδουλίδη «προχώρα, από εμάς δεν κινδυνεύεις» ενώ όφειλε εξαρχής να δείξει σθεναρή στάση και αποφασιστικότητα. Τι εννοεί η αναπληρώτρια εκπρόσωπος Τύπου όταν εύχεται στον Νίκο Τορναρίτη «καλή επιτυχία για τα νέα του καθήκοντα»; Μήπως υπάρχει συνεννόηση με τον ΠτΔ ή ακόμη και συναλλαγή ή απλά πρόκειται για ειρωνεία;
Το θέμα που μας απασχολεί σήμερα δεν είναι ούτε κομματικό ούτε ιδεολογικό, αφορά όλους τους πολιτικούς σχηματισμούς, όλα τα κόμματα. Είναι θέμα εντιμότητας και πολιτικού ήθους. Στα κόμματα τα μέλη χαρακτηρίζονται για την ιδεολογική τους συγγένεια, την τήρηση της κομματικής δεοντολογίας και την προσήλωσή τους στις κοινές αξίες που τους συνδέουν, ανεξάρτητα από τις προσωπικές τους φιλοδοξίες. Η παραβίαση αυτών των αρχών δεν προκαλεί ζημιά μόνο στο ίδιο το κόμμα, όποιο και να είναι, και στην ηγεσία του που συνεχώς απαξιώνεται αλλά μολύνεται ολόκληρος ο πολιτικός και κοινωνικός μας βίος αφού δημιουργείται η νοοτροπία ότι όλα επιτρέπονται. Ενισχύεται η δυσπιστία του πολίτη απέναντι σε όλους τους θεσμούς του συστήματος.
Το ότι χρησιμοποιούνται μέθοδοι και πρακτικές του φαύλου παρελθόντος, όπως η περίπτωση Τορναρίτη, από αυτούς που διακήρυσσαν περί αρχών και ήθους, είναι ένα ακόμη πλήγμα στην αξιοπιστία της ηγεσίας και ότι πρόκειται για συνηθισμένα λόγια.
