Μπορεί να σπάμε πιάτα στις ταβέρνες και στα μπουζούκια όταν φτάνουμε στο τσακίρ κέφι, αλλά ο Ποινικός μας Κώδικας δεν αστειεύεται. Προβλέπει ποινές φυλάκισης τόσο για τους πελάτες όσο και για τους ιδιοκτήτες. Την ίδια ώρα, οι χειροπέδες, πέρα από απαραίτητο εργαλείο της Αστυνομίας, εξακολουθούν να συγκαταλέγονται στα δημοφιλή ερωτικά αξεσουάρ. Μόνο που ο ποινικός κώδικας δεν κάνει τέτοιες διακρίσεις: η κατοχή ή η μεταφορά τους χωρίς την άδεια του αρχηγού της Αστυνομίας αποτελεί ποινικό αδίκημα. Για του λόγου το αληθές, αρκεί να διαβάσει κανείς τι προβλέπουν οι σχετικές διατάξεις του Ποινικού Κώδικα:
Μπορεί να καταλήξουμε στη φυλακή για σπάσιμο πιάτων στις ταβέρνες
Ο Ποινικός Κώδικας θεωρεί αδίκημα το σπάσιμο πιάτων στα κέντρα αναψυχής, όπως και την κατοχή χειροπέδων χωρίς άδεια, ακόμη κι αν προορίζονται για χρήση στην… κρεβατοκάμαρα. Ανοικτή εδώ και 23 χρόνια παραμένει η συζήτηση για την αναθεώρηση του Ποινικού Κώδικα, που βρίθει αναχρονιστικών διατάξεων. Προ ημερών, το ΕΔΔΑ υποχρέωσε την Κυπριακή Δημοκρατία να αποποινικοποιήσει τις μουσουλμανικές γιορτές
Άρθρο 95Α: (1) Κάθε πρόσωπο το οποίο σε δημόσιο κέντρο αναψυχής και διασκέδασης σπάζει σκόπιμα επιτραπέζιο σκεύος οποιουδήποτε είδους από γυαλί, πορσελάνη ή άλλη εύθραυστη ύλη είναι ένοχος πλημμελήματος και τιμωρείται με φυλάκιση έξι μηνών. (2) Ο ιδιοκτήτης ή το πρόσωπο υπό τη διεύθυνση του οποίου είναι το κέντρο, ο οποίος, παρέχει τα μέσα διάπραξης του αδικήματος που καθορίζεται στο εδάφιο (1) είναι ένοχος πλημμελήματος και τιμωρείται με την ίδια ποινή.
Άρθρο 86Α: Όποιος εισάγει, κατασκευάζει, πωλεί, προσφέρει ή εκθέτει για πώληση ή έχει στην κατοχή του ή μεταφέρει χειροπέδες χωρίς άδεια του αρχηγού Αστυνομίας είναι ένοχος πλημμελήματος και τιμωρείται με φυλάκιση έξι μηνών ή με ποινή 500 λιρών ή και με τις δύο αυτές ποινές.
Και οι σιδηρόδρομοι…
Εξ ίσου αναχρονιστικό είναι και το άρθρο 230 του Ποινικού Κώδικα, το οποίο προβλέπει ποινή φυλάκισης διά βίου για όποιον με πρόθεση προκαλέσει βλάβη ή θέσει σε κίνδυνο την ασφάλεια προσώπων που ταξιδεύουν σιδηροδρομικώς. Στο ίδιο πνεύμα κινείται και το άρθρο 223, το οποίο αναφέρεται στα «Καθήκοντα Κυρίου» και χρονολογείται από την εποχή κατά την οποία υπήρχαν υπηρέτες, στους οποίους οι κύριοί τους όφειλαν να παρέχουν τροφή και ιματισμό.
23 χρόνια στα συρτάρια
Ο Ποινικός Κώδικας είναι το βασικό νομοθέτημα που καθορίζει τα ποινικά αδικήματα και τις προβλεπόμενες ποινές, συμβάλλοντας στην εύρυθμη λειτουργία ενός κράτους δικαίου. Ενέργειες για τον εκσυγχρονισμό του αναλήφθηκαν τον Ιούλιο του 2003, όταν ο τότε βουλευτής του ΔΗΣΥ, Ιωνάς Νικολάου, κατέθεσε σχετική πρόταση. Κατά τη συζήτηση που ακολούθησε στην Επιτροπή Νομικών, αναδείχθηκαν αντινομίες, αντιφάσεις και κενά, ενώ τέθηκε επί τάπητος η ανάγκη συνολικής μελέτης από το Υπουργείο Δικαιοσύνης, ώστε να καταγραφούν οι παρωχημένες διατάξεις και να προωθηθούν οι αναγκαίες τροποποιήσεις ή καταργήσεις.
Είκοσι τρία χρόνια μετά, η συνολική αναθεώρηση του Ποινικού Κώδικα εξακολουθεί να εκκρεμεί. Ωστόσο, την περασμένη εβδομάδα σημειώθηκαν εξελίξεις καθώς το Υπουργείο Δικαιοσύνης κατέθεσε νομοσχέδιο στη Βουλή για την κατάργηση του άρθρου 97 του Ποινικού Κώδικα, έπειτα από υποδείξεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ). Το επίμαχο άρθρο προβλέπει τα εξής: (1) Όποιος διοργανώνει ή ευθύνεται για διοργάνωση μουσουλμανικής γιορτής ή είναι κάτοχος του υποστατικού όπου γίνεται τέτοια μουσουλμανική γιορτή και προσλαμβάνει είτε με αμοιβή είτε όχι ή σε γνώση του επιτρέπει σε χορεύτρια να χορεύει ή να τραγουδά κατά τη διάρκεια τέτοιας γιορτής, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις 75 λίρες ή σε φυλάκιση ενός μήνα. (2) Στο άρθρο αυτό «χορεύτρια» σημαίνει γυναίκα πόρνη ή γυναίκα που χορεύει ή που τραγουδά με αμοιβή σε μουσουλμανική γιορτή που διοργανώνεται με ευκαιρία γάμου ή περιτομής.
Ο μουσουλμάνος παραπονούμενος
Πώς έφτασε, όμως, η υπόθεση ενώπιον του ΕΔΔΑ; Μουσουλμάνος, μόνιμος κάτοικος Λάρνακας, επιθυμούσε να διοργανώσει μουσουλμανική γιορτή με αφορμή τον γάμο της θυγατέρας του. Ωστόσο, βάσει του Ποινικού Κώδικα, κινδύνευε με φυλάκιση. Προσέφυγε, λοιπόν, στο ΕΔΔΑ, αμφισβητώντας τη συμβατότητα της συγκεκριμένης διάταξης με το δικαίωμα στον σεβασμό της ιδιωτικής ζωής. Η υπόθεση Ziya v. Cyprus έκλεισε τον Σεπτέμβριο του 2026 με φιλικό διακανονισμό, ο οποίος προέβλεπε την καταβολή €5.000 στον παραπονούμενο και τη δέσμευση της Κυπριακής Δημοκρατίας για κατάργηση του άρθρου 97. Χρειάστηκε, δηλαδή, να φτάσει η υπόθεση στο Στρασβούργο για να αποφασιστούν τα αυτονόητα.
Ζήτημα δικαιοσύνης
Μετά από 23 χρόνια συζητήσεων και διαπιστώσεων, η πολιτεία οφείλει να περάσει από τη θεωρία στην πράξη. Κάθε διάταξη πρέπει να αξιολογείται ως προς τη σημερινή αναγκαιότητά της, τη συνταγματικότητά της, την αναλογικότητά της και τη συμβατότητά της με τα ανθρώπινα δικαιώματα. Όπου δεν υπάρχει πλέον θεμιτός λόγος διατήρησής της, επιβάλλεται η τροποποίηση ή η κατάργησή της. Ο εκσυγχρονισμός, λοιπόν, του Ποινικού Κώδικα είναι ζήτημα δικαιοσύνης, σεβασμού των δικαιωμάτων και προσαρμογής του νόμου στη σύγχρονη δημοκρατική κοινωνία.
ΤΑ ΑΚΙΝΗΤΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ
Πολιτική Δημοσίευσης Σχολίων
Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν. Προτρέπουμε τους αναγνώστες μας να κάνουν report / flag σχόλια που πιστεύουν ότι παραβιάζουν τους πιο πάνω κανόνες. Σχόλια που περιέχουν URL / links σε οποιαδήποτε σελίδα, δεν δημοσιεύονται αυτόματα.
