Η βόμβα που ρίχθηκε στο τραπέζι των συνομιλιών από το αεροπλάνο

Κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής επιχείρησης της 20ής Ιουλίου, τα τουρκικά πολεμικά αεροπλάνα έριχναν «μηνύματα ειρήνης» στους Ελληνοκύπριους. Μετά από 52 χρόνια, χθες έριξε και ο Ταγίπ Ερντογάν ένα μήνυμα από το αεροπλάνο. Αυτό το μήνυμα έπεσε ακριβώς στο τραπέζι της τριμερούς συνάντησης στη νεκρή ζώνη. Τα έξυπνα τηλέφωνα έδωσαν αμέσως το σήμα. Τα κοίταξαν. Το μήνυμα ήταν πιο πολύ για τον Τουφάν. Ο μεγάλος του αδελφός Ταγίπ τον τράβηξε από το αφτί: «Να είσαι έξυπνος, μην κάνεις καμιά απερισκεψία! Μην ξεχνάς τι συζητήσαμε! Ξέχνα την ομοσπονδία. Γίνε οπαδός της διχοτόμησης! Δύο ίσα, κυρίαρχα κράτη. Κατάλαβες, έτσι δεν είναι; Άντε να σε δω, λιοντάρι μου!». Άδικα στενοχωρήθηκε στο αεροπλάνο. Μήπως δεν ξέρει τον ρόλο του ο Τουφάν; Μήπως χρειάζεται υποβολέα; Άλλωστε τον καθησύχασε μόλις επέστρεψε από εκείνη τη συνάντηση. Διαλέγουμε διαφορετικά τις λέξεις, τις ορολογίες, όμως ο στόχος μας είναι ο ίδιος με τον Ερντογάν και την Τουρκία, είπε. Δεν το έγραψα εντός εισαγωγικών, δεν είναι αυτή ακριβώς η έκφραση που χρησιμοποίησε, όμως αυτό είναι το νόημά της. Είναι η γλώσσα που θα καταλάβαινε ο λαός. Δεν χρειάζονται υπεκφυγές! Δηλαδή, «δεν έχουμε διαφορά, αν εσύ είσαι οπαδός της διχοτόμησης, είμαι και εγώ οπαδός της διχοτόμησης». Μήπως φτάνουν σε διαφορετικά μέρη όσοι βαδίζουν τον ίδιο δρόμο, έστω και αν χρησιμοποιούν διαφορετική γλώσσα; Έτσι είναι και τα τρένα που ακολουθούν την ίδια πορεία. Είτε είσαι σε βαγόνι με κρεβάτι είτε με καθίσματα. Στο ίδιο μέρος θα φτάσεις!        

Είπαμε, είναι πολύ κρίσιμη, υπερβάλαμε πολύ. Αλλά ιδού το αποτέλεσμα: Δύο πύλες. Οι πύλες μπήκαν στη ζωή μας με τέτοιο τρόπο που αρχίσαμε να μην μπορούμε να συζητήσουμε τίποτε άλλο. Το παρομοιάζω αυτό με το κόλλημα των σπασμένων τζαμιών ενός σπιτιού που σαπίζει και κλονίζονται τα θεμέλιά του. Δηλαδή δεν αναφερόμαστε καθόλου στην ουσία. Οι πύλες δεν είναι τίποτε άλλο από τους δρόμους που φτιάχνονται για τη διζωνικότητα και τη διχοτόμηση. Ασκήσεις για το στάτους κβο. Ούτως ή άλλως μας έκαναν να συνηθίσουμε. Όμως, αφού θες να ανακουφίσεις τις διελεύσεις, τότε γιατί πηγαίνεις και ανοίγεις πύλη στο Ξερό; Ήταν πολύ απαραίτητη; Ας άνοιγες στη Λευκωσία. Κοίταξε τούτη την ουρά στον Άγιο Δομέτιο. Σου βγάζει την ψυχή! Ανοίξτε τες όλες, ανοίξτε όλες τες πιθανές καταραμένες πύλες! Και τι άλλο λένε; Διευθετούν και μια τριμερή συνάντηση με τον Γκουτέρες, λέει! Και εκεί θα συζητήσουν τις πύλες, λέει! Τι είδους τρέλα είναι αυτή; Θα πάνε τόσο μακριά όσο η Νέα Υόρκη για να συζητήσουν τις πύλες και άλλα παρόμοια;    

Τι άλλο έκαναν μετά από το μήνυμα του Ταγίπ που έπεσε σαν βόμβα στο τραπέζι; Το πρόγραμμα Imagine! Συμφώνησαν και σε αυτό το πρόγραμμα! Τι παράξενες δουλειές είναι αυτές; Μήπως δεν ήταν η τουρκική πλευρά που εγκατέλειψε αυτό το πρόγραμμα; Μήπως σε έδιωξε κάποιος; Εσύ το εγκατέλειψες, εσύ θα επιστρέψεις. Τι χρειάζεται να μεταφέρονται στο τραπέζι του παζαρέματος; Άλλο; Λεπτομέρειες και κλείσιμο! Απογοητεύτηκες Μεχμέτ Χαρμαντζί; Επειδή δεν άνοιξαν μια πύλη στη Λευκωσία; Και εγώ απογοητεύτηκα. Επειδή σήμερα δεν έβρεξε!   

Πεθαίνουμε, μωρέ. Πεθαίνουμε πολύ. Εσείς ακόμα μας μιλάτε για πύλες και άλλα παρόμοια. Μπουχτίσαμε, μωρέ, μπουχτίσαμε. Πόσες ζωές θα περάσουν ακόμα σε τούτες τις πύλες; Πόσους μεσολαβητές θα παλιώσουμε; Σε αυτό το νεκροταφείο μεσολαβητών. Μια κοινότητα ανθρώπων που χαίρονται επειδή θα ανοίξει μια πύλη σε αυτό το νησί που εδώ και 52 χρόνια είναι μοιρασμένο στα δυο σαν το πεπόνι! Δεν ξέρω πόσα άρθρα θα γράψω ακόμα για την κατοχή, την ομηρία και τη διαίρεση. Πότε θα πάψουμε να νιώθουμε τον εαυτό μας σαν ένα προϊόν που το έβγαλαν σε δημοπρασία σε ένα τραπέζι παζαρέματος; Ο άνθρωπος έρχεται στο κέφι σε ύψος δέκα χιλιάδων μέτρων και ρίχνει μια βόμβα στο τραπέζι μας. «Κανονίστε την πορεία σας!» Δεν υπάρχει κάποιος να του πει ένα «άι σιχτίρ»;