Όλοι γνωρίζουμε ότι η παρούσα κυβέρνηση διάγει τις τελευταίες μέρες της και ότι σε λίγες μέρες, ίσως και 24ωρα, ο Πρόεδρος θα προχωρήσει σε ανασχηματισμό της.
Κάποιοι αποδίδουν τον επερχόμενο ανασχηματισμό, σε μία προσπάθεια του Προέδρου να μπει στο τελευταίο 18μηνο της διακυβέρνησής του με ένα κυβερνητικό σχήμα πιο δυνατό και αποτελεσματικό, το οποίο θα τον βοηθήσει να υλοποιήσει δεσμεύσεις και εξαγγελίες που δεν υλοποιήθηκαν έως τώρα, αλλά και να βελτιώσει την προβληματική εικόνα της εσωτερικής διακυβέρνησής του, ενόψει και της δεδομένης πρόθεσής του να διεκδικήσει επανεκλογή το 2028.
Αν, όντως, όμως, οι αλλαγές στο κυβερνητικό σχήμα αποσκοπούσαν στη βελτίωση του κυβερνητικού έργου, θα έπρεπε να είχαν γίνει προ καιρού, ούτως ώστε να δοθεί επαρκής χρόνος στους νέους υπουργούς να αποδώσουν έργο, αφού σε ένα 18μηνο - και μάλιστα, όχι «καθαρό» - δεν μπορούν να γίνουν θαύματα.
Θα έπρεπε, επίσης, οι αλλαγές να έχουν σαρωτικό χαρακτήρα και όχι να είναι περιορισμένης εμβέλειας, όπως οι πληροφορίες επιμένουν ότι θα είναι τώρα.
Θα έπρεπε, επίσης, να υπάρχει από τον ίδιο τον Πρόεδρο η παραδοχή ότι τα έως τώρα αποτελέσματα της διακυβέρνησής του δεν είναι ούτε τα αναμενόμενα από τον ίδιο, ούτε και ικανοποιητικά.
Τέτοια παραδοχή, όμως, δεν υπάρχει. Αντίθετα, και ο Πρόεδρος και οι στενοί συνεργάτες του προσπαθούν καθημερινά να μας πείσουν ότι επί των ημερών τους η Κύπρος ζει τον δικό της «χρυσό αιώνα» και ότι έχουν μετατρέψει την Κύπρο σε χώρα-πρότυπο, που χειροκροτεί και ζηλεύει όλη η Ευρώπη.
Είναι, λοιπόν, προφανές ότι οι όποιες αλλαγές γίνουν στον επερχόμενο ανασχηματισμό, αλλά και όποιες δεν γίνουν, θα εξυπηρετούν αποκλειστικά και μόνο προεκλογικές σκοπιμότητες του Προέδρου. Δεν θα είναι αλλαγές ουσίας, αλλά αλλαγές ή μη αλλαγές προσώπων, οι οποίες να ικανοποιούν κόμματα και άλλες ομάδες πίεσης, ούτως να εξασφαλιστεί η υποστήριξή τους στην εκ νέου υποψηφιότητά του το 2028.
Με άλλα λόγια, ένας Πρόεδρος ο οποίος εξελέγη με υποσχέσεις και δεσμεύσεις, ότι δεν θα έχει καμία εξάρτηση από κόμματα και άλλες ομάδες πίεσης, γίνεται τώρα έρμαιο αυτών των καταστάσεων, απλά και μόνο για να κερδίσει μερικές ψήφους.
Η προχθεσινή άρον-άρον ικανοποίηση αιτήματος του ΔΗΚΟ για συνάντηση με τη γραμματεία του, ενόψει του επερχόμενου ανασχηματισμού και των διορισμών μελών των Ημικρατικών Οργανισμών, δείχνει ακριβώς ότι ο Νίκος Χριστοδουλίδης έχει χάσει ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας κάθε ανεξαρτησία και αυτονομία, και έχει καταστεί αιχμάλωτος δυνητικών υποστηρικτών της επανεκλογής του.
