Ο φόβος ότι σύντομα θα χρειάζεται να πληρώνουν για να συνεχίσουν να χρησιμοποιούν το σύστημα με το οποίο παρακολουθούν καθημερινά τη γλυκόζη τους οδηγεί ασθενείς με διαβήτη να ζητήσουν την παρέμβαση του υπουργού Υγείας, Νεόφυτου Χαραλαμπίδη. Με ανοικτή επιστολή της, η Μαρία Ιωάννου προειδοποιεί ότι ο πρόσφατος διαγωνισμός του Οργανισμού Ασφάλισης Υγείας φαίνεται πως μπορεί να επιφέρει συνεισφορά ακόμη και για σύστημα που μέχρι σήμερα παρέχεται χωρίς οικονομική επιβάρυνση. «Αντί να προχωρούμε προς την ένταξη νεότερων και πιο σύγχρονων τεχνολογιών, χάνουμε ακόμη και όσα θεωρούσαμε μέχρι σήμερα δεδομένα», αναφέρει χαρακτηριστικά. Η επιστολή, ημερομηνίας 18 Σεπτεμβρίου, κοινοποιείται στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον ΟΑΥ και την Κοινοβουλευτική Επιτροπή Υγείας.
Αγωνία για το κόστος
Η κ. Ιωάννου αναφέρει ότι το σύστημα που κινδυνεύει, κατά την εκτίμησή της, να αποκτήσει συνεισφορά χρησιμοποιείται σήμερα από τη μεγάλη πλειονότητα των ασθενών. Δεν υποστηρίζει ότι έχει ήδη επιβληθεί χρέωση. Ζητά, όμως, να ληφθούν μέτρα τώρα, πριν οι άνθρωποι με διαβήτη κληθούν είτε να πληρώσουν είτε να εγκαταλείψουν ένα σύστημα με το οποίο έχουν εξοικειωθεί. Για τους ασθενείς, όπως εξηγεί, η συνεχής καταγραφή της γλυκόζης δεν είναι πολυτέλεια. Η παρακολούθηση γίνεται κάθε μέρα και νύχτα, επηρεάζοντας την ασφάλεια και την ελευθερία με την οποία οργανώνουν τη ζωή τους. Γι’ αυτό και αμφισβητεί μια πολιτική που, μέσω της συνεισφοράς, μπορεί να στρέψει τους ασθενείς προς τη φθηνότερη διαθέσιμη επιλογή. Η κριτική της δεν περιορίζεται στο ενδεχόμενο νέας χρέωσης. Υποστηρίζει ότι οι πολιτικές του ΟΑΥ δεν έχουν διευρύνει ουσιαστικά την πρόσβαση σε πιο προηγμένα συστήματα και ότι στον σχεδιασμό δεν προβλέφθηκαν εγκαίρως τα αναγκαία ποιοτικά και τεχνολογικά κριτήρια. Θέτει έτσι το ερώτημα κατά πόσον η τιμή θα καταλήξει να καθορίζει ποια τεχνολογία μπορούν να χρησιμοποιούν οι ασθενείς. «Η συνεισφορά δεν μπορεί να μετατρέπεται σε μηχανισμό κατεύθυνσης της επιλογής του ασθενούς», σημειώνει. Κατά την ίδια, η καταλληλότητα ενός συστήματος πρέπει να κρίνεται με βάση τις ανάγκες του ανθρώπου που το χρησιμοποιεί, τη σύσταση του θεράποντος ιατρού και τα χαρακτηριστικά της τεχνολογίας, όχι από το ποσό που μπορεί να πληρώσει ο ασθενής.
Ζητά μόνιμη λύση
Η ασθενής ζητά από τον υπουργό την έκδοση διατάγματος για μηδενική συνεισφορά σε όλα τα ιατροτεχνολογικά προϊόντα και υγειονομικά είδη που χορηγούνται μέσω του ΓεΣΥ σε άτομα με διαβήτη. Κατονομάζει τις αντλίες ινσουλίνης, τα συστήματα συνεχούς καταγραφής γλυκόζης και τα αναλώσιμά τους, ζητώντας η ρύθμιση να ισχύει ανεξαρτήτως ηλικίας και ύπαρξης φθηνότερης επιλογής στον κατάλογο. Μέχρι να υπάρξει μόνιμη ρύθμιση, ζητά να δοθεί οδηγία στον ΟΑΥ ώστε κανένας ασθενής να μην πληρώσει για να συνεχίσει με το σύστημα που ήδη χρησιμοποιεί. Επιμένει, επίσης, ότι η απόφαση για το κατάλληλο σύστημα πρέπει να παραμείνει στον θεράποντα ιατρό μαζί με τον ασθενή και να μην αλλάζει ανάλογα με τη διάρκεια μιας σύμβασης ή την έκβαση κάθε διαγωνισμού.
Στην επιστολή παραθέτει διατάξεις της νομοθεσίας του ΓεΣΥ, υποστηρίζοντας ότι ο υπουργός έχει τη δυνατότητα να παρέμβει χωρίς να απαιτείται νέος νόμος. Επικαλείται, ακόμη, το παράδειγμα της Ελλάδας, όπου, όπως αναφέρει, οι δικαιούχοι με διαβήτη δεν συμμετέχουν στο κόστος του αναλώσιμου υγειονομικού υλικού τους. Η ίδια χαρακτηρίζει το ζήτημα πολιτική απόφαση και ζητά δημόσια απάντηση από τον υπουργό.
