Το σκάνδαλο ξεκίνησε να ξεδιπλώνεται το 2022, όταν αποκαλύφθηκε ότι δημοσιογράφοι, πολιτικοί, στρατιωτικοί και επιχειρηματίες στην Ελλάδα βρίσκονταν υπό παρακολούθηση είτε μέσω του συστήματος νόμιμων συνακροάσεων της ΕΥΠ (Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών) είτε μέσω του λογισμικού Predator, που διακινούσε η εταιρεία Intellexa. Η υπηρεσία είχε περάσει υπό την άμεση εποπτεία του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη ήδη από το 2019, με τον ανιψιό του Γρηγόρη Δημητριάδη στον ρόλο του γενικού γραμματέα που εποπτεύει την πολιτική της ευθύνη.
Η αποκάλυψη της παρακολούθησης του δημοσιογράφου Θανάση Κουκάκη και του προέδρου του ΠΑΣΟΚ Νίκου Ανδρουλάκη οδήγησε τον Αύγουστο του 2022 στις παραιτήσεις Δημητριάδη και του τότε διοικητή της ΕΥΠ Παναγιώτη Κοντολέοντα, ενώ ακολούθησε σειρά ερευνών, από την ελληνική δικαιοσύνη έως την εξεταστική επιτροπή PEGA του Ευρωκοινοβουλίου, η οποία έκρινε ότι το λογισμικό χρησιμοποιήθηκε από την ανώτατη πολιτική ηγεσία της χώρας.
Τον Φεβρουάριο του 2026 ήρθε η πρώτη δικαστική κατάληξη: το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών καταδίκασε τον ιδρυτή της Intellexa Ταλ Ντίλιαν, τη Σάρα Χάμου, τον Φέλιξ Μπίτζιο και τον Γιάννη Λαβράνο σε συνολική ποινή φυλάκισης 126 ετών και οκτώ μηνών για παραβίαση του απορρήτου των επικοινωνιών, παραπέμποντας παράλληλα τη δικογραφία για περαιτέρω έλεγχο. Η καταδίκη αφορούσε όμως μόνο πλημμεληματικές πράξεις και άφησε εκτός τη διερεύνηση της εμπλοκής κρατικών υπηρεσιών, κάτι που είχε ήδη τεθεί στο αρχείο από την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου το 2024.
Η παραδοχή που άνοιξε νέο κεφάλαιο
Η υπόθεση αναζωπυρώθηκε στις 13 Ιουλίου 2026, όταν αποκαλύφθηκε πως ο ίδιος ο Ντίλιαν, σε αγωγή που κατέθεσε τον Νοέμβριο του 2025 στο Ισραήλ κατά του Κουκάκη για συκοφαντική δυσφήμιση, δηλώνει εγγράφως πως πούλησε το Predator σε ελληνικές κρατικές αρχές, χαρακτηρίζοντας την πώληση «απολύτως νόμιμη». Ταυτόχρονα αρνείται πως είχε οποιαδήποτε εμπλοκή στη χρήση του λογισμικού για παράνομες παρακολουθήσεις σε συνεργασία με την ΕΥΠ. Πρόκειται για την πρώτη φορά που ο ίδιος αναγνωρίζει επισήμως, σε δικαστικό έγγραφο, την πώληση του λογισμικού στην Ελλάδα, καθώς μέχρι τότε επέμενε δημόσια πως η εταιρεία του λειτουργούσε αποκλειστικά ως πάροχος τεχνολογίας χωρίς καμία σχέση με τη λειτουργία των συστημάτων, όπως είχε υποστηρίξει και σε παλαιότερη συνέντευξή του στην Εφημερίδα των Συντακτών.
Ο δικηγόρος θυμάτων του Predator Ζαχαρίας Κεσσές, σε ανάρτησή του, χαρακτήρισε το εύρημα κρίσιμο αποδεικτικό στοιχείο και κάλεσε τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ανδρέα Μπακέλα να ζητήσει, μέσω διεθνούς δικαστικής συνδρομής, επικυρωμένα αντίγραφα της ισραηλινής δικογραφίας. Την ίδια πρωτοβουλία ανέλαβε ο ίδιος ο Κουκάκης, καταθέτοντας επίσημη αίτηση ανάσυρσης της ελληνικής υπόθεσης από το αρχείο, ζητώντας παράλληλα την κλήση σε κατάθεση του Ντίλιαν ή, εναλλακτικά, στελεχών της Intellexa που δεν έχουν εξεταστεί ποτέ από τις ελληνικές αρχές, σύμφωνα με αποκλειστικό ρεπορτάζ του Documento.
Παράλληλα, οκτώ θύματα κατέθεσαν αστικές αγωγές στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών κατά της Intellexa και δεκατριών φυσικών προσώπων, ζητώντας αποζημιώσεις που ξεπερνούν συνολικά τα επτά εκατομμύρια ευρώ, ενώ και ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς έχει ζητήσει τη δική του διερεύνηση ως φερόμενος στόχος του λογισμικού.
Η κυβέρνηση, μέσω του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη, επιχείρησε να υποβαθμίσει τις εξελίξεις, τονίζοντας πως πρόκειται για ισχυρισμούς συνηγόρου και όχι για νέα αποκάλυψη, ενώ υπενθύμισε τις τρεις προγενέστερες δικαστικές διατάξεις που είχαν κλείσει την υπόθεση ως προς την εμπλοκή κρατικών υπηρεσιών. Η αντιπολίτευση ζήτησε παρέμβαση της δικαιοσύνης και κλήτευση Ντίλιαν και Δημητριάδη στη Βουλή, αίτημα που ωστόσο απορρίφθηκε ξανά από την πλειοψηφία της Νέας Δημοκρατίας στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας, με το επιχείρημα ότι οι δύο δεν αποτελούν δημόσια πρόσωπα.
Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται και η πρόσφατη συνέντευξη του Γρηγόρη Δημητριάδη στον δημοσιογράφο Θανάση Λάλα, στην οποία υπεράσπισε την απόφασή του να αναλάβει την πολιτική ευθύνη το 2022, αποφεύγοντας οποιαδήποτε νέα αναφορά στην ουσία της υπόθεσης, με επίκληση της ανάγκης προστασίας του κράτους και της κυβέρνησης.
Η κυπριακή ρίζα του σκανδάλου
Παράλληλα με τις ελληνικές εξελίξεις, αναδεικνύεται όλο και πιο καθαρά η προϊστορία της υπόθεσης στην Κύπρο, όπου ο Ντίλιαν και ο συνεργάτης του Αβραάμ Σαχάκ Άβνι δραστηριοποιήθηκαν επιχειρηματικά. Το λεγόμενο «μαύρο βαν» παρακολούθησης στο νησί, που έγινε γνωστό το 2019, αλλά και το προγενέστερο ζήτημα των κεραιών στο αεροδρόμιο Λάρνακας, θεωρούνται πλέον κομμάτια ενός ευρύτερου δικτύου που είχε στενές σχέσεις με το πολιτικό σύστημα και τις αρχές ασφαλείας της Κύπρου. Η Ανεξάρτητη Αρχή κατά της Διαφθοράς διερευνά από τον περασμένο Μάρτιο τις σχέσεις Ντίλιαν με Κύπριους αξιωματούχους, ενώ και στην αγωγή των οκτώ θυμάτων στην Αθήνα περιλαμβάνονται εκτενείς αναφορές στην Κύπρο ως τη βάση όπου αναπτύχθηκε αρχικά το δίκτυο πριν μεταφερθεί στην Ελλάδα.
Ο δημοσιογράφος Φάνης Μακρίδης, σε συνέντευξή του στην Κατερίνα Ηλιάδη για τον «Π», με αφορμή το βιβλίο του «Κύπρος, ο ομφαλός των παρακολουθήσεων», τεκμηριώνει τη σχέση του Ντίλιαν με την τότε ηγεσία του Δημοκρατικού Συναγερμού, καθώς και ενδεχόμενο ασυμβίβαστο του βοηθού γενικού εισαγγελέα Σάββα Αγγελίδη. Κατά τον ίδιο, η υπόθεση στην Κύπρο δεν διερευνήθηκε ποτέ σε βάθος, ενδεχομένως λόγω των διπλωματικών σχέσεων της χώρας με το Ισραήλ, ένα εύρημα που προσθέτει νέα βαρύτητα στο ερώτημα πόσο βαθιά ήταν πράγματι ριζωμένο το οικοσύστημα των εταιρειών spyware στην ευρύτερη περιοχή, πολύ πριν αυτό αποκτήσει πανελλήνιες διαστάσεις.
