Δεν είσαι μόνος

Κάποτε συμβαίνουν εξελίξεις που θεωρώ ότι θα μπορούσαν να είναι πραγματικά σοβαρές. Και θυμάμαι αυτά που έλεγε πάντοτε ο μεγάλος μου αδελφός. Ο Κεμάλ Ακιντζί. Ιδιοκτήτης και αρχισυντάκτης της εφημερίδας «Ακίν». Ο μεγάλος μου αδελφός εξέδιδε εκείνη την εφημερίδα για πάνω από δέκα χρόνια. Ήταν το άτομο που ήξερε καλύτερα απ’ όλους τα Ελληνικά στην τουρκοκυπριακή κοινότητα. Εργάστηκε χρόνια και στην τουρκική πρεσβεία. Εκτελούσε χρέη διερμηνέα κατά τις επισκέψεις αντιπροσωπειών που έρχονταν από την Τουρκία και συναντιόντουσαν με τον Μακάριο. Γνώριζε από κοντά τον Μακάριο. Μάλιστα, τότε μου είχε πει ότι αν δεν ήταν ο Μακάριος, μετά τα αιματηρά γεγονότα του 1963, μπορεί να είχαν δολοφονηθεί περισσότεροι Τουρκοκύπριοι. Ο μεγάλος μου αδελφός πέθανε το 2015 σε ηλικία 81 χρόνων. Όταν έβλεπε ότι ενθουσιαζόμουν πολύ για τη λύση στην Κύπρο, πάντα μου έλεγε «μην ενθουσιάζεσαι άδικα, δεν θα γίνει τίποτα». Όμως, ακόμα κάποτε συμβαίνουν πράγματα που με ενθουσιάζουν.      

Για παράδειγμα, κόλλησα σε αυτό που είπε ο κυρία Ολγκίν. «Μπορεί να γίνει σύνοδος 5+1 εντός του τρέχοντος έτους». Σκέφτηκα πολύ από πού το συμπέρανε αυτό. Δεν υπάρχει απολύτως καμία πρόοδος στις συνομιλίες των δύο ηγετών. Ακόμα δεν μπορούν να ανοίξουν έστω και μια πύλη. Ακόμα συζητούν μεθοδολογία και λοιπά. Η Τουρκία δεν εγκατέλειψε το πείσμα της για δύο κράτη. Η κούρσα των εξοπλισμών κλιμακώνεται. Τότε από πού πηγάζει αυτή η αισιοδοξία της Ολγκίν; Δεν φαίνεται σαν μια συνηθισμένη αισιοδοξία. Δεν είναι μια κουβέντα που λέχθηκε για να μας ευχαριστήσει. Τότε τι συμβαίνει;   

Ξαφνικά συνέβη ένα άλλο γεγονός που θα μπορούσε να είναι ένδειξη γι’ αυτό. Κατά τη διάρκεια της συνόδου κορυφής του Οργανισμού Τουρκογενών Κρατών στην Άγκυρα τηλεφώνησε δύο φορές στον Ταγίπ Ερντογάν ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ. Σίγουρα ήταν επείγον αυτό το τηλεφώνημα που έγινε κατά τη διάρκεια του δείπνου των φιλοξενούμενων ηγετών στην Άγκυρα. Τι συζήτησαν; Σύμφωνα με τη δήλωση που έγινε, συζήτησαν την Ουκρανία, την Υεμένη και τη Μέση Ανατολή. Ασαφείς κουβέντες. Όμως, σύμφωνα με κάποια κανάλια στην Αμερική, συζήτησαν πιο πολύ την Κύπρο. Γιατί μας αντιλήφθηκε τελικά ο Τραμπ, ο οποίος δεν αναφέρθηκε καν στην Κύπρο μέχρι τώρα; Γιατί να μην γίνει; Η Ανατολική Μεσόγειος είναι γεμάτη με πολύ πλούσια ενεργειακά κοιτάσματα. Και τώρα άνεμοι φιλοδοξίας πνέουν εδώ. Μπορεί να προκαλέσει σοβαρές συνέπειες η συμφωνία θαλάσσιας αρμοδιότητας που συνήψε η Τουρκία με τη Λιβύη. Η Αίγυπτος, η Ελλάδα, το Ισραήλ και η ελληνοκυπριακή πλευρά αντιτίθενται σε αυτή τη συμφωνία. Αντιτίθεται και η Ευρωπαϊκή Ένωση. Όμως, η Τουρκία δεν υποχωρεί. Μήπως γι’ αυτό ενεργοποιήθηκε ο Τραμπ; Μήπως ασκεί πίεση στον Ταγίπ Ερντογάν για μια αλλαγή του στάτους κβο στο νησί; Μήπως το τηλεφώνημα του Τραμπ είναι ο λόγος που δεν έγινε καμία παραπομπή στα δύο κράτη στο ανακοινωθέν των συμπερασμάτων της συνόδου κορυφής του Οργανισμού Τουρκογενών Κρατών;     

Μετά τα δύο τηλεφωνήματα του Τραμπ στον Ερντογάν θυμήθηκα τα λόγια της Ολγκίν αναφορικά με τη συνάντηση 5+1. Η Ολγκίν μήπως πήρε κάποιο σινιάλο από τις ΗΠΑ άραγε; Πώς μπορεί να αναφέρει ότι θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί εντός του τρέχοντος έτους συνάντηση 5+1, έτσι στα καλά καθούμενα την ώρα που δεν υπάρχει απολύτως καμία πρόοδος; Η συμφωνία θαλάσσιας αρμοδιότητας που συνήψε η Τουρκία με τη Λιβύη φέρνει την Κύπρο περισσότερο στο διεθνές προσκήνιο. Ούτως ή άλλως κλιμακώθηκε ξαφνικά το διεθνές ενδιαφέρον για εμάς μετά την ανακάλυψη ενεργειακών κοιτασμάτων στη θάλασσα. Και, όπως φαίνεται, πρέπει να υπάρξει μια αλλαγή του στάτους κβο στο νησί για να καταλήξει «γλυκά» αυτό το ζήτημα. Εσείς μπορείτε να το αποκαλέσετε λύση, συμφωνία και λοιπά αυτό. Εγώ δεν αποκαλώ λύση τίποτα που θα πραγματοποιηθεί εκτός της βούλησης των Κυπρίων. Το αποκαλώ αλλαγή του στάτους κβο. Όμως, ακόμα και αυτή η αλλαγή μπορεί να φανεί ελκυστική σε όλους. Νομίζω πως, αν πραγματοποιηθεί η συνάντηση 5+1, αυτή τη φορά μπορεί να υπάρξει αποτέλεσμα. Αν το αποφάσισαν οι ΗΠΑ και η Αγγλία, οπωσδήποτε θα υπάρξει.       

Ακόμα διατηρεί την αισιοδοξία της η Ολγκίν, η οποία ήρθε στο νησί μας και, αφού συναντήθηκε και με τους δύο ηγέτες, περιμένει τώρα την τριμερή συνάντηση στις 9 Νοεμβρίου. Όμως, νομίζω ότι αντιλήφθηκε την απαισιοδοξία όλων εδώ. Και γι’ αυτό λέει «ελπίζω να μην είμαι μόνο εγώ η αισιόδοξη στον νησί». Ναι, δεν είσαι μόνο εσύ, αγαπητή Ολγκίν. Τα κόμματά μας, που συναγωνίζονται στις εκλογές, είναι πιο αισιόδοξα από εσένα. Όχι για την Κύπρο όμως. Για την καρέκλα!