Ανάμνηση από την Αττάλεια

Κατέβηκε από το αεροπλάνο ανάλαφρα σαν το πουλί στο αεροδρόμιο της Αττάλειας. Διότι ο κόσμος κοιτάει την κάθοδο από εκείνη τη σκάλα. Δεν θέλει να φανεί σαν την κουτσή πάπια. Θέλει να φανεί νέος και δυναμικός. Δεν κρατά από τη σκάλα. Πηδάει στα σκαλιά. Ανανεώνει την αυτοπεποίθησή του. Έτσι είδαμε τον Νίκο. Όμως, ο οικοδεσπότης είναι πολύ αγενής. Δεν ήρθε καν να του πει καλώς όρισες.  

Δεν υπάρχει πρόβλημα Νίκο. Υγεία να υπάρχει. Δεν σε προσκάλεσαν, όμως πίεσες και πήγες. Κατά τη γνώμη μου, καλά έκανες. Θα αναφέρω αργότερα σε αυτό το άρθρο γιατί έκανες καλά. Ο κατακτητής είναι οικοδεσπότης στην πατρίδα σου. Εσύ είσαι φιλοξενούμενος στην πατρίδα του κατακτητή! Σαν τον φιλοξενούμενο καλλιτέχνη. Ο κατακτητής είναι κορυφαίος σολίστ!

Τι έγινε; Σε ανάγκασαν να περιμένεις πολύ στην πόρτα εκείνης της αίθουσας; Άλλαξαν το ντεκόρ; Έβαλαν τουρκική σημαία στην οθόνη; Δεν υπάρχει πρόβλημα. Μη δίδεις σημασία. Μάλιστα μη δίδεις σημασία και στον κύριο Ταγίπ, ο οποίος έφυγε από τη σκηνή επειδή ήρθες για να μην σου σφίξει το χέρι και να σου πει καλώς ήρθες. Όπως είπα, ο οικοδεσπότης είναι πολύ αγενής. Αν δεν σου σφίξει το χέρι, ας μην το σφίξει. Μάλιστα, να χαίρεσαι που δεν το έκανε. Μετάνιωσαν πολύ ύστερα όσοι κάποτε έσφιξαν το χέρι του Αδόλφου στη Γερμανία. Πάλι όμως υπάρχει κάτι το παράξενο. Εσύ σφίγγεις το χέρι του κατακτητή σου. Ο κατακτητής σου δεν σφίγγει το δικό σου χέρι! Πρέπει και αυτή να είναι μια από τις παραξενιές τούτου του κόσμου. Όταν εξαφανίστηκε ξαφνικά ο κύριος Ταγίπ, ο καημένος ο Γκουτέρες έμεινε μόνος στη σκηνή. Όμως, μόλις ήρθε ο Τουφάν, αυτή τη φορά χάθηκε ο Γκουτέρες! Έπιασε καταιγίδα στη σύνοδο κορυφής για το κλίμα; Μήπως μπορεί να γίνεται σύνοδος κορυφής για το κλίμα σε μια χώρα που ηγείται στην καταστροφή του περιβάλλοντος; Ούτε δάση άφησαν, ούτε παραλίες. Δεν καλλιεργούν σιτάρι και κριθάρι πλέον εκεί. Καλλιεργούν δισεκατομμυριούχους.   

Όταν πέρασες μπροστά στο μικρόφωνο και άρχισες να μιλάς, τότε κατάλαβα καλύτερα γιατί πήγες εκεί. Τι είπες; «Η Κυπριακή Δημοκρατία είναι ένα κυρίαρχο, ίσο και ανεξάρτητο κράτος». Έτσι μπράβο. Μπράβο σου. Σίγουρα αυτό είναι που λένε να βάζεις τα πράγματα στη θέση τους. Τι σημαίνει να λες κάτι τέτοιο κοιτάζοντας τον κατακτητή κατάματα. Σημαίνει ότι λες πως στην Κύπρο υπάρχει μόνο ένα κράτος, όχι δύο. Σημαίνει ότι λες εσύ είσαι κατακτητής εκεί. Δεν ξέρω αν το κατάλαβαν. Όμως, δεν είναι σε θέση και εκεί να σε αποκαλέσουν πρόεδρο της ελληνοκυπριακής διοίκησης της νότιας Κύπρου. Πώς σε παρουσίασαν; Ως Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, έτσι δεν είναι; Κατοχύρωσες ακόμα μια φορά την κυριαρχία και την ανεξαρτησία αυτής της δημοκρατίας στην Αττάλεια! Αν σου σφίξει το χέρι, ας το σφίξει. Αν δεν το σφίξει, ας μην το σφίξει. Αλλά, αυτό δεν μπόρεσε να το εμποδίσει.  

Και στο τέλος, ιδού η οικογενειακή φωτογραφία. Ανάμνηση από την Αττάλεια! Όλοι βρίσκονται σε αυτή τη φωτογραφία. Βρίσκεσαι και εσύ. Αλλά δεν βρίσκεται ο δικός μας ο Τουφάν! Άρα στην Κύπρο υπάρχει ένα μόνο κράτος. Δεν υπάρχουν δύο κράτη! Εμείς δεν ανήκουμε στην οικογένεια. Αποπαίδια! Ούτε καν αυτό…

Σού άρεσε η Αττάλεια αγαπητέ Νίκο; Εγώ δεν πήγα ποτέ. Ωραία πόλη είναι. Δεν ξέρω, έχουν και απ’ εκεί αναμνήσεις οι αιχμάλωτοι του 1974; Ή μήπως όλοι ήταν στα Άδανα; Τους μετέφεραν με φορτηγά πλοία. Εσύ πήγες από τη Ρόδο. Μην παραπονιέσαι για την αγένεια του οικοδεσπότη. Να είσαι ευχαριστημένος που δεν σου έπαιξαν και το οθωμανικό εμβατήριο των γενίτσαρων καθώς έμπαινες στην αίθουσα. Είχαν υποδεχτεί στο ανώτατο επίπεδο και με τελετές τον Μακάριο που επισκέφθηκε την Άγκυρα πριν το 1964. Είχαν μεταβεί στην Τουρκία και ο Κληρίδης το 1999 και ο Αναστασιάδης το 2016, όμως δεν τους έγινε τέτοια υποδοχή. Ούτε σε εσένα έγινε. Δεν υπάρχει πρόβλημα. Εμείς εδώ είμαστε δύο εθνικές κοινότητες, ένας λαός και ένα κράτος. Μην περιμένεις ευγένεια από τον κατακτητή! Αν κατάλαβαν, κατάλαβαν…