Πριν από λίγα χρόνια, η συζήτηση για την ασφάλεια στην Ευρώπη περιστρεφόταν γύρω από το αν το ΝΑΤΟ θα παραμείνει ενωμένο απέναντι στη Ρωσία. Σήμερα, το ερώτημα είναι ποιος διαμορφώνει πραγματικά την ατζέντα της Συμμαχίας.
Η εκρηκτική παρουσία του Αμερικανού προέδρου στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα, με τις δημόσιες επιθέσεις προς Ευρωπαίους συμμάχους, τις αναφορές στη Γροιλανδία, αλλά και τη θερμή προσωπική του στάση απέναντι στον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, δεν πρέπει να μας αποπροσανατολίσει.
Η Τουρκία επιχειρεί να επανατοποθετηθεί ως αναντικατάστατος γεωπολιτικός παίκτης, από την Ουκρανία μέχρι τη Μέση Ανατολή. Το ότι ο Τράμπ εξετάζει την άρση των περιορισμών για τα F-35 αποτελεί μόνο μία πτυχή αυτής της ευρύτερης εικόνας.
Στην Κύπρο, ωστόσο, η δημόσια συζήτηση εξακολουθεί να εγκλωβίζεται σε έναν γνώριμο ετεροπροσδιορισμό. Κάθε εξέλιξη αξιολογείται αποκλειστικά μέσα από το φίλτρο του τι κερδίζει ή τι χάνει η Τουρκία. Αν η Άγκυρα αποκτήσει νέα οπλικά συστήματα. Αν ενισχύσει τη θέση της στην Ουάσιγκτον. Αν ο Ερντογάν εξασφαλίσει ακόμη μία προσωπική νίκη.
Αυτός ο τρόπος σκέψης είναι ξεπερασμένος. Το ερώτημα που πρέπει να τεθεί είναι πως μια Ενωμένη Ευρωπαϊκή Κύπρος είναι χρήσιμη στο σημερινό πολύπλοκο διεθνές σύστημα ασφάλειας. Η γεωγραφία σήμερα αποτελεί πλεονέκτημα και όχι μειονέκτημα. Η Τουρκία, όπως είπαμε, αυτοπροβάλλεται ως αναντικατάστατος γεωπολιτικός παίκτης. Δεν μπορεί να παίξει αυτό το ρόλο με άλυτο το Κυπριακό.
Έχουμε συζητήσει κατ' επανάληψη σε αυτή τη στήλη ότι η συμμετοχή της Κύπρου στην ΕΕ αποτελεί το πιο δυνατό χαρτί της για να πετύχει η ελληνοκυπριακή πλευρά την επανένωση της χώρας, με όρους που εδραιώνουν μια διαρκή ειρήνη στο νήσι, δημιουργώντας ευκαιρίες ευημερίας σε όλους.
Η ελληνοκυπριακή πολιτική ηγεσία οφείλει να αντιληφθεί ότι η παρούσα διεθνής συγκυρία, όσο απρόβλεπτη κι αν φαντάζει, προσφέρει τη μοναδική ευκαιρία να αναδειχθεί η επίλυση του Κυπριακού ως το κλειδί για τη σταθερότητα που τόσο απεγνωσμένα αναζητά η Δύση.
Στο σημερινό πολύπλοκο διεθνές σύστημα ασφάλειας, μια Ενωμένη Ευρωπαϊκή Κύπρος είναι ένα εξαιρετικά χρήσιμο εργαλείο για την ευρωατλαντική αρχιτεκτονική ασφάλειας. Η Ευρώπη μοιάζει ότι αντιλαμβάνεται τα οφέλη από την επίλυση του Κυπριακού.
Το αν η τρέχουσα κινητικότητα θα οδήγησει σε λύση, είναι κάτι που θα φανεί το επόμενο διάστημα. Αν όλοι οι δρώντες δουν το δάσος -και ειδικά η Τουρκία- η προφανής επιλογή είναι η επίλυση του Κυπριακού και όχι η διατήρηση της υφιστάμενης κατάστασης.
