Την ανάγκη επαναφοράς των διαύλων επικοινωνίας μεταξύ Ευρώπης και Ρωσίας, προκειμένου να περιοριστεί ο κίνδυνος μιας ανεξέλεγκτης στρατιωτικής σύγκρουσης, επισημαίνουν οι Financial Times σε ανάλυσή τους με τίτλο «Europe needs to talk to Russia».
Financial Times: Η Ευρώπη πρέπει να μιλήσει με τη Ρωσία πριν να είναι αργά - Ο κίνδυνος ενός πολέμου από λάθος υπολογισμό
Η βρετανική εφημερίδα προειδοποιεί για τον κίνδυνο ανεξέλεγκτης στρατιωτικής κλιμάκωσης και ζητά επαναφορά του διαλόγου με τη Μόσχα, χωρίς υποχωρήσεις στο ζήτημα της Ουκρανίας
Σύμφωνα με την ανάλυση, η ενίσχυση της ευρωπαϊκής άμυνας και η συνέχιση της στήριξης προς την Ουκρανία δεν πρέπει να αποκλείουν τον διάλογο με τη Μόσχα. Αντιθέτως, η διπλωματική επικοινωνία θεωρείται απαραίτητη για την αποφυγή λανθασμένων εκτιμήσεων που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε στρατιωτική κλιμάκωση.
Το βασικό επιχείρημα είναι ότι, όσο επιδεινώνονται οι σχέσεις Ρωσίας και Δύσης και αποδυναμώνονται οι μηχανισμοί ελέγχου των εξοπλισμών, τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος μιας σύγκρουσης που καμία από τις δύο πλευρές δεν επιδιώκει απαραίτητα.
Ο κίνδυνος ενός πολέμου από λάθος υπολογισμό
Οι Financial Times επισημαίνουν ότι η Ευρώπη έχει λόγους να ενισχύει τις στρατιωτικές της δυνατότητες, αυξάνοντας τις αμυντικές δαπάνες και λαμβάνοντας μέτρα απέναντι στις ρωσικές απειλές.
Ωστόσο, η στρατιωτική αποτροπή δεν εξαρτάται αποκλειστικά από την ισχύ των ενόπλων δυνάμεων.
Εξίσου σημαντική είναι η δυνατότητα κάθε πλευράς να κατανοεί τις προθέσεις της άλλης, ώστε να αποφεύγονται παρερμηνείες που θα μπορούσαν να προκαλέσουν επικίνδυνες αντιδράσεις.
Για παράδειγμα, μια στρατιωτική άσκηση ή η ανάπτυξη νέων οπλικών συστημάτων, την οποία μια χώρα θεωρεί αμυντική κίνηση, μπορεί να εκληφθεί από την αντίπαλη πλευρά ως προετοιμασία επίθεσης.
Σε ένα περιβάλλον περιορισμένης επικοινωνίας, τέτοιες κινήσεις ενδέχεται να ενισχύσουν την καχυποψία και να οδηγήσουν σε διαδοχικές στρατιωτικές αντιδράσεις.
Το μάθημα του Ψυχρού Πολέμου
Η ανάλυση ανατρέχει στο 1983, μία από τις πιο επικίνδυνες χρονιές του Ψυχρού Πολέμου, όταν η ένταση μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Σοβιετικής Ένωσης είχε αυξήσει σημαντικά τον κίνδυνο πυρηνικής σύγκρουσης.
Εκείνη την περίοδο, στρατιωτικές ασκήσεις και κινήσεις μπορούσαν να ερμηνευθούν λανθασμένα ως προετοιμασία πραγματικής επίθεσης.
Οι Financial Times χρησιμοποιούν το συγκεκριμένο ιστορικό παράδειγμα για να αναδείξουν τη σημασία της επικοινωνίας μεταξύ αντίπαλων δυνάμεων, ακόμη και όταν οι πολιτικές τους σχέσεις βρίσκονται στο χειρότερο δυνατό σημείο.
Σήμερα, αρκετές από τις συμφωνίες και τους μηχανισμούς ελέγχου των εξοπλισμών που δημιουργήθηκαν κατά τις προηγούμενες δεκαετίες έχουν αποδυναμωθεί ή σταματήσει να λειτουργούν.
Παράλληλα, οι διπλωματικές επαφές μεταξύ Μόσχας και ευρωπαϊκών πρωτευουσών έχουν περιοριστεί, δυσκολεύοντας την άμεση διαχείριση ενδεχόμενων κρίσεων.
Διάλογος χωρίς υποχωρήσεις στην Ουκρανία
Η προσέγγιση που παρουσιάζεται στην ανάλυση δεν προϋποθέτει μείωση της στρατιωτικής ή πολιτικής στήριξης προς την Ουκρανία, ούτε αποδοχή των ρωσικών απαιτήσεων για την ευρωπαϊκή ασφάλεια.
Αντίθετα, υποστηρίζεται ότι η Ευρώπη χρειάζεται να συνδυάσει την ενίσχυση της αποτρεπτικής της ικανότητας με μια συγκροτημένη προσπάθεια επικοινωνίας με τη Μόσχα.
Στόχος ενός τέτοιου διαλόγου θα ήταν να καταστούν σαφείς οι ευρωπαϊκές προθέσεις, να εξηγηθούν οι ανησυχίες για την ασφάλεια και να περιοριστεί ο κίνδυνος παρερμηνειών.
Η ανάλυση αναγνωρίζει ότι προηγούμενες προσπάθειες επικοινωνίας με τη Ρωσία δεν απέδωσαν τα αναμενόμενα αποτελέσματα, ενώ οι θέσεις του Βλαντίμιρ Πούτιν εξακολουθούν να δυσκολεύουν την εξεύρεση κοινής βάσης.
Ωστόσο, επισημαίνεται ότι ακόμη και συνομιλίες που δεν καταλήγουν σε συμφωνία μπορούν να αποδειχθούν χρήσιμες για την αποτροπή μιας ευρύτερης σύγκρουσης.
Ποιος θα μιλήσει εκ μέρους της Ευρώπης;
Ένα από τα βασικά προβλήματα που εντοπίζουν οι Financial Times αφορά την ευρωπαϊκή εκπροσώπηση.
Οι διαφορετικές προσεγγίσεις των ευρωπαϊκών κρατών και η απουσία μιας πλήρως ενιαίας στρατηγικής δυσκολεύουν τη διατύπωση ξεκάθαρων μηνυμάτων προς τη Ρωσία.
Σύμφωνα με την ανάλυση, η Ευρώπη χρειάζεται να καθορίσει ποιοι θα μπορούσαν να αναλάβουν διπλωματικές πρωτοβουλίες, χωρίς να υπονομεύεται η ενότητα των κρατών της ή η στήριξη προς το Κίεβο.
Το ζήτημα αποκτά μεγαλύτερη σημασία λόγω της αβεβαιότητας γύρω από την αμερικανική πολιτική, καθώς τα μηνύματα της Ουάσινγκτον δεν είναι πάντοτε συνεπή.
Το παράδειγμα της Μάργκαρετ Θάτσερ
Οι Financial Times αναφέρονται και στη στάση της Μάργκαρετ Θάτσερ το 1983, όταν η τότε πρωθυπουργός της Βρετανίας οργάνωσε συζητήσεις με ειδικούς για τη Σοβιετική Ένωση, επιδιώκοντας να κατανοήσει καλύτερα τη σοβιετική ηγεσία.
Παρά τη σκληρή πολιτική που ακολουθούσε απέναντι στη Μόσχα, η Θάτσερ θεωρούσε σημαντικό να γνωρίζει τον τρόπο σκέψης και τις προθέσεις της άλλης πλευράς.
Το παράδειγμα αναδεικνύει, σύμφωνα με την ανάλυση, ότι η προσπάθεια κατανόησης ενός αντιπάλου δεν συνεπάγεται αποδοχή των θέσεών του.
Το συμπέρασμα των Financial Times είναι ότι η στρατιωτική ισχύς και η διπλωματία δεν αποτελούν αντικρουόμενες επιλογές. Αντιθέτως, μπορούν να λειτουργούν συμπληρωματικά, με στόχο τόσο την αποτροπή μιας σκόπιμης επίθεσης όσο και την αποφυγή ενός πολέμου που θα μπορούσε να ξεκινήσει από λάθος υπολογισμό.
Με πληροφορίες από protothema.gr
Πολιτική Δημοσίευσης Σχολίων
Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν. Προτρέπουμε τους αναγνώστες μας να κάνουν report / flag σχόλια που πιστεύουν ότι παραβιάζουν τους πιο πάνω κανόνες. Σχόλια που περιέχουν URL / links σε οποιαδήποτε σελίδα, δεν δημοσιεύονται αυτόματα.







