Χορεύτρια οριεντάλ

Απελευθερωθήκαμε από τους Άγγλους αποικιοκράτες μας, όμως κάπως δεν μπορέσαμε να απελευθερωθούμε από τους σκουριασμένους νόμους που μας άφησαν κληρονομιά. Κανείς δεν μπήκε στον κόπο να αγγίξει αυτούς τους νόμους. Το αντιλαμβανόμαστε μόνο όταν σκάσουν μπροστά μας. Δεν ενδιαφέρονται εκείνοι που βρίσκονται στη βουλή. Οι νομικοί δεν νοιάζονται. Γιατί; Μήπως επειδή είμαστε πολύ τεμπέληδες; Όμως ξαφνικά ανοίγουν πάνω στο κεφάλι μας τέτοιες δουλειές που μας κάνουν ρεζίλι στον κόσμο. Για παράδειγμα εκείνο το ζήτημα της χορεύτριας σε έναν τουρκοκυπριακό γάμο στον νότο. Ο άνθρωπος θα πάντρευε την κόρη του. Με όργανα, με γλέντι. Αποφάσισε να βάλει και μια χορεύτρια οριεντάλ να χορέψει. Έκανε έφοδο η αστυνομία. Σε μουσουλμανικό γάμο δεν μπορεί να υπάρχει τραγουδίστρια ή χορεύτρια οριεντάλ επί πληρωμή, λέει! Τι φταίει η αστυνομία; Κάνει τη δουλειά της. Διότι έτσι λέει ο νόμος. Έτσι ορίζει το άρθρο 97 του ποινικού κώδικα με τίτλο «μουσουλμανικά γλέντια»! Προβλέπεται φυλάκιση μέχρι και ένα μήνα για όσους παραβιάζουν αυτό τον νότο, λέει! Ο γάμος ακυρώθηκε. Ο πατέρας του κοριτσιού μετέφερε τον γάμο σε μια άλλη χώρα που δεν έχει περιορισμό για χορεύτριες οριεντάλ. Και ύστερα πήρε τον δρόμο του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Τι έγινε στο τέλος; Το ΕΔΑΔ δικαίωσε τον άνθρωπο. Κέρδισε τη δίκη ο άνθρωπος. Το δικαστήριο, το οποίο έκρινε πολύ ελαττωματικό αυτό τον νόμο 100 χρόνων, αποφάσισε να καταβληθεί στον άνθρωπο αποζημίωση 5 χιλιάδων ευρώ και συνέστησε στην κυβέρνηση να καταργήσει αυτό τον νόμο. Παραδέχτηκε και η κυβέρνηση ότι είναι ελαττωματικός. Δεν έκανε υπεράσπιση. Και το Υπουργείο Δικαιοσύνης ενεργοποιήθηκε για να καταργήσει εντελώς αυτό τον νόμο. Πού ήταν το μυαλό της βουλής και των νομικών μέχρι να έρθουμε σε αυτό τον γάμο;          

Τώρα πάρτε και μελετήστε έναν προς έναν τους αποικιακούς νόμους που έχουν σκουριάσει. Να δούμε τι άλλο θα βρείτε. Με δίκασαν για έναν τέτοιο νόμο που έχει σκουριάσει και με καταδίκασαν σε έξι μήνες φυλάκιση. Υπέβαλε καταγγελία ο Ρααούφ Ντενκτάς για ένα άρθρο που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα μας. Καταχώρισαν ποινική αγωγή. Ο τίτλος εκείνου του άρθρου ήταν «Ποιος είναι ο νούμερο ένα προδότης της πατρίδας». Δεν αναφερόταν το όνομα του Ντενκτάς σε αυτό το άρθρο που είχε γράψει ένας φίλος μας, όμως το δικαστήριο αποφάσισε ότι το πρόσωπο στο οποίο γινόταν αναφορά ήταν ο Ντενκτάς και καταδίκασε εμένα και τον φίλο μου σε έξι μήνες φυλάκιση. Ο δικαστής διάβασε αυτή την απόφαση εντελώς σαν ένας φασίστας στρατηγός. «Δεν ζήτησαν συγνώμη από το δικαστήριο», είπε, «να τους επιβάλω μια τέτοια τιμωρία που να φέρουν τον νου τους»! Ποιος ήταν ο νόμος με τον οποίο δικαστήκαμε; «Η πιθανότητα πρόκλησης βλάβης στο αξίωμα του προέδρου της δημοκρατίας». Κοίτα τον νόμο και ευθυγραμμίσου. Δεν προκαλέσαμε βλάβη, όμως μπορεί να προκαλέσουμε. Δεν σκοτώσαμε κανέναν, όμως μπορεί να σκοτώσουμε! Εν δυνάμει δολοφόνοι! Άρα όλοι σε αυτή τη χώρα μπορεί να ριχθούν στη φυλακή επειδή είναι ένοχοι, χωρίς να έχουν διαπράξει κανένα αδίκημα! Κοιτάξτε το μυαλό του Άγγλου αποικιοκράτη. Τι νόμο θέσπισε. Φυσικά δεν αναφερόταν σε «πρόεδρο της δημοκρατίας» στον αγγλικό νόμο, ο οποίος μιλούσε για «κυβερνήτη». Οι δικοί μας διανοητικά καθυστερημένοι μετέτρεψαν τον κυβερνήτη σε πρόεδρο της δημοκρατίας. Βόλεψε και αυτούς ο εκατοντάχρονος σκουριασμένος νόμος του αποικιοκράτη! Μήπως άδικα ένας λαθρέμπορος ναρκωτικών με τον οποίο μέναμε στο ίδιο κελί στη φυλακή με πλησίασε μια μέρα και με ρώτησε «δεν κατάλαβε ακόμα, γιατί είστε εδώ εσείς;» Φυσικά δεν θα μπορούσε να καταλάβει. Δεν υπήρχε διάπραξη φόνου, δεν υπήρχε πρόκληση πληγής, δεν υπήρχε ξυλοδαρμός, δεν υπήρχε ληστεία, δεν υπήρχε παρενόχληση, δεν υπήρχε βιασμός. Τότε γιατί ήμουν φυλακή; Λόγω ενός άρθρου; Μήπως επειδή δεν προκάλεσα βλάβη στον πρόεδρο της δημοκρατίας, όμως θα μπορούσα να προκαλέσω;          

Ο άνθρωπος έτρεξε στο ΕΔΑΔ για να αναζητήσει το δίκαιό του, επειδή έβαλε μια χορεύτρια οριεντάλ να χορέψει. Εμείς φυλακιστήκαμε για ένα άρθρο. Τι να κάνουμε. Έφυγε ένας αποικιοκράτης, ήρθε ένας άλλος στη θέση του. Δεν μπορέσαμε να απελευθερωθούμε καθόλου από αυτούς τους αποικιοκράτες. Δεν μπορούμε να βάλουμε μια χορεύτρια οριεντάλ να χορέψει. Τι χρειάζεται; Δεν αρκούν εκείνοι που βρίσκονται στην πολιτική σκηνή;