Γράφει: Κίκης Θεοδότου
Όταν η πολιτική τείνει να χάσει το μέτρο αρχών της
Η πολιτική πραγματικότητα δεν είναι ποτέ στατική. Οι συσχετισμοί μεταβάλλονται, οι ανάγκες επαναπροσδιορίζονται και οι πολιτικές συνεργασίες αποτελούν συχνά αναπόφευκτη συνέπεια τόσο του εκλογικού συστήματος όσο και των ευρύτερων πολιτικών συνθηκών. Ιδιαίτερα στις προεδρικές εκλογές της Κύπρου, όπου η αναζήτηση συμμαχιών και ευρύτερων συναινέσεων αποτελεί συστατικό στοιχείο της εκλογικής διαδικασίας, η συνεργασία κομμάτων με διαφορετικές αφετηρίες και επιμέρους διαφωνίες δεν συνιστά κατ’ ανάγκην πολιτική αντίφαση.
Υπάρχει, ωστόσο, ουσιώδης διαφορά ανάμεσα στον πολιτικό συμβιβασμό και την εγκατάλειψη της πολιτικής ταυτότητας, ανάμεσα στην αναγκαία συνεννόηση και την αποδόμηση των αρχών που διαμορφώνουν τη φυσιογνωμία ενός πολιτικού οργανισμού. Η διάκριση αυτή δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως τεχνική λεπτομέρεια της εκλογικής αριθμητικής.
Η συζήτηση γύρω από το ενδεχόμενο πολιτικής συμπόρευσης του Δημοκρατικού Κόμματος με το ΕΛΑΜ στις επόμενες προεδρικές εκλογές, υπό τον Νίκο Χριστοδουλίδη, δεν αφορά απλώς μία ακόμη εκλογική συνεργασία. Αγγίζει ζητήματα πολιτικής ταυτότητας, δημοκρατικής αντίληψης και ιστορικής συνέχειας και, τελικά, αφορά την ίδια τη φυσιογνωμία του παραδοσιακού κεντρώου χώρου.
Έχει, άλλωστε, ιδιαίτερη σημασία η διαχρονική στάση της ελληνικής πολιτειακής και πολιτικής ηγεσίας απέναντι στο ΕΛΑΜ. Ο εκάστοτε πρωθυπουργός της Ελλάδας, ο εκάστοτε Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, αλλά και ο εκάστοτε Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, κατά τις επίσημες επισκέψεις τους στην Κύπρο και τις επαφές τους με τις κοινοβουλευτικές πολιτικές δυνάμεις, δεν συμπεριλαμβάνουν το ΕΛΑΜ στις συναντήσεις τους. Η στάση αυτή δεν μπορεί να θεωρείται πολιτικά αδιάφορη. Θα είχε, επομένως, ενδιαφέρον να γνωρίζουμε πώς την αξιολογεί ο ίδιος ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, αλλά κυρίως η ηγεσία του ΔΗΚΟ, η οποία καλείται να σταθμίσει τις ευρύτερες συνέπειες μιας ενδεχόμενης πολιτικής επιλογής.
Το ΔΗΚΟ αποτελεί έναν από τους βασικούς πυλώνες της πολιτικής ιστορίας της Κυπριακής Δημοκρατίας και, όπως διακηρύσσει καθημερινά η ηγεσία του, είναι το μόνο κοινοβουλευτικό κεντρώο κόμμα. Η πορεία του συνδέθηκε με συγκεκριμένες αντιλήψεις για τη δημοκρατία, τον πατριωτισμό, τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό και την κοινωνική συνοχή. Στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο συμμετέχει στην ομάδα των Σοσιαλδημοκρατών. Αυτή η παρακαταθήκη δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως αναλώσιμο πολιτικό κεφάλαιο.
Η σημερινή ηγεσία διεκδίκησε την εμπιστοσύνη των μελών επικαλούμενη τον πατριωτισμό, τις δημοκρατικές αρχές και την αντίθεσή της σε συνεργασία με τον ΔΗΣΥ και τον τότε πρόεδρό του. Σήμερα, όμως, φαίνεται να αναζητεί επιχειρήματα για μια ενδεχόμενη πολιτική προσέγγιση με το ΕΛΑΜ. Η αντίφαση είναι προφανής. Οι αρχές δεν μπορούν να αλλάζουν περιεχόμενο ανάλογα με τις εκλογικές ανάγκες και τους συσχετισμούς.
Ασφαλώς, η εξουσία έχει τη δική της δυναμική. Τα οφέλη της συμμετοχής στην κυβέρνηση μπορούν να δημιουργήσουν ισχυρά κίνητρα και να κάμψουν αντιστάσεις. Υπάρχουν, όμως, συμβιβασμοί που υπηρετούν την πολιτική και άλλοι που τελικά την ακυρώνουν.
Η προσδοκία είναι να μην πραγματοποιηθεί μια τέτοια συνεργασία. Ωστόσο, η ίδια η προετοιμασία και η πολιτική εξοικείωση με αυτό το ενδεχόμενο έχουν ήδη προκαλέσει ζημιά. Είτε τελικά υπάρξει συνεργασία είτε όχι, η συνέχιση αυτής της πορείας στερεί από το ΔΗΚΟ ουσιαστικά πολιτικά επιχειρήματα, με τα οποία θα μπορούσε να υπερασπιστεί τη διακριτή του ταυτότητα στις μελλοντικές αναμετρήσεις.
Η αντίφαση γίνεται ακόμη μεγαλύτερη αν αναλογιστεί κανείς ότι η ίδια η ηγεσία επέλεξε τα προηγούμενα χρόνια τη σύγκρουση, την περιθωριοποίηση και τη διαγραφή σημαντικών στελεχών και προσωπικοτήτων του χώρου, επειδή εξέφραζαν διαφορετικές πολιτικές προσεγγίσεις. Πολλοί από αυτούς δικαιώθηκαν στην πορεία σε σημαντικά ζητήματα. Σήμερα, η πολιτική πραγματικότητα επαναφέρει με μεγαλύτερη ένταση τα ερωτήματα που έθεταν τότε.
Το ζήτημα, συνεπώς, υπερβαίνει το ίδιο το ΔΗΚΟ. Αφορά το μέλλον ενός παραδοσιακού κεντρώου χώρου, ο οποίος βρίσκεται ήδη σε πορεία αποδυνάμωσης και απώλειας της πολιτικής του αυτονομίας. Η Κύπρος χρειάζεται ένα ισχυρό, αυτόνομο και δημοκρατικό Κέντρο, ικανό να συνθέτει και να διαμορφώνει πολιτικές, όχι έναν χώρο που εγκαταλείπει σταδιακά τη φυσιογνωμία του.
Ένα κόμμα μπορεί να χάσει εκλογές και να ανακάμψει. Μπορεί να χάσει ποσοστά και να τα ανακτήσει. Εκείνο που δύσκολα ανακτά είναι την πολιτική αξιοπιστία του, όταν εγκαταλείπει τους λόγους για τους οποίους οι πολίτες το εμπιστεύτηκαν.
Αυτή είναι η πραγματική απώλεια που διακυβεύεται σήμερα για το Δημοκρατικό Κόμμα. Και η ευθύνη απέναντί της δεν είναι ούτε περιστασιακή ούτε διαπραγματεύσιμη.
Πολιτική Δημοσίευσης Σχολίων
Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν. Προτρέπουμε τους αναγνώστες μας να κάνουν report / flag σχόλια που πιστεύουν ότι παραβιάζουν τους πιο πάνω κανόνες. Σχόλια που περιέχουν URL / links σε οποιαδήποτε σελίδα, δεν δημοσιεύονται αυτόματα.







