Εφετείο: Καταδίκη μελών της Διαχειριστικής Επιτροπής Ταμείου Προνοίας της Popular Bank σε αποζημιώσεις €195.000

Το Εφετείο αναγνώρισε ομόφωνα την προσωπική και εις ολόκληρον ευθύνη τριών μελών της Διαχειριστικής Επιτροπής του Ταμείου Προνοίας του Προσωπικού της Cyprus Popular Bank Public Co Ltd για ζημιά που προκλήθηκε από υπαίτια παράλειψη στη διαχείριση της περιουσίας του Ταμείου. Επιδίκασε σε βάρος τους €194.708,44, πλέον τόκων από τις 31 Δεκεμβρίου 2008 και εξόδων.

Με απόφαση της 30ής Σεπτεμβρίου 2026, στις Πολιτικές Εφέσεις 401/2019 και 402/2019, το Εφετείο ανέτρεψε το μέρος της πρωτόδικης απόφασης που απάλλασσε τα τρία μέλη από προσωπική ευθύνη. Έκρινε ότι οι υπαίτιες παραλείψεις που διαπιστώθηκαν δεν ήταν αφηρημένες παραλείψεις του Ταμείου, αλλά παραλείψεις των συγκεκριμένων φυσικών προσώπων που αποτελούσαν τη Διαχειριστική Επιτροπή κατά τον ουσιώδη χρόνο.

Η υπόθεση αφορούσε τον Harutune L. Arakelian, ο οποίος εργάστηκε στην Τράπεζα για 42 χρόνια και αφυπηρέτησε στις 31 Δεκεμβρίου 2008. Μετά τον θάνατό του, η διαδικασία συνεχίστηκε από τη διαχειρίστρια της περιουσίας του, Ανδριανή Αρακελιάν.

Το Εφετείο υιοθέτησε τα ευρήματα του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι η Διαχειριστική Επιτροπή είχε καθήκον να ενεργεί ως εμπιστευματοδόχος και να διαχειρίζεται την περιουσία του Ταμείου σύμφωνα με τις αρχές της συνετής διαχείρισης.

Κρίσιμο εύρημα ήταν ότι πέραν του 88% του ενεργητικού του Ταμείου ήταν επενδεδυμένο σε μετοχές της εργοδότριας Τράπεζας. Το Εφετείο έκρινε ότι η υπερέκθεση αυτή συνιστούσε ανεπίτρεπτη συγκέντρωση κινδύνου και παραβίαση των αρχών της συνετής διαχείρισης, καθώς και του καθήκοντος επιμέλειας και πίστης της Διαχειριστικής Επιτροπής.

Σύμφωνα με την απόφαση, τα μέλη της Επιτροπής ακολούθησαν πολιτική που τους επέβαλλε η Τράπεζα, στην οποία το καταστατικό έδινε αποφασιστικό ρόλο. Παρέλειψαν, ωστόσο, να συμμορφωθούν με τις σχετικές διατάξεις του Νόμου του 2006 και να εξετάσουν την ανάγκη διασποράς των επενδύσεων του Ταμείου. Η απόφαση αναφέρει επίσης ότι δεν υπήρξε αντίδραση παρά την αισθητή μείωση της τιμής της μετοχής και, κατ’ επέκταση, της αξίας της μονάδας του Ταμείου.

Το Εφετείο σημείωσε ακόμη ότι για την περίοδο από τις 17 Νοεμβρίου 2006 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2008 το Ταμείο δεν είχε καταρτίσει γραπτή Δήλωση Αρχών περί Επενδυτικής Πολιτικής, κατά παράβαση του άρθρου 23 του Νόμου 146(Ι)/2006. Σύμφωνα με την απόφαση, η απουσία της δήλωσης είχε ως αποτέλεσμα η Τράπεζα να διαδραματίζει αποφασιστικό ρόλο στη διαμόρφωση της επενδυτικής πολιτικής του Ταμείου, με βάση τα δικά της συμφέροντα και κατά παράβαση των νόμιμων απαιτήσεων για συνετή διαχείριση.

Το Εφετείο απέδωσε ιδιαίτερη σημασία στην ερμηνεία του άρθρου 18(7) του Νόμου του 2006. Η διάταξη προβλέπει ότι το Ταμείο ευθύνεται για πράξεις ή παραλείψεις των οργάνων που το αντιπροσωπεύουν, ενώ «επί πλέον εξ ολοκλήρου» ευθύνεται και το υπαίτιο πρόσωπο.

Το Δικαστήριο έκρινε ότι η διατύπωση καθιερώνει παράλληλη και εις ολόκληρον προσωπική ευθύνη των μελών της Διαχειριστικής Επιτροπής. Η ευθύνη του Ταμείου, ως ξεχωριστού νομικού προσώπου, δεν απορροφά ούτε εξαλείφει την ατομική ευθύνη των φυσικών προσώπων μέσω των οποίων εκδηλώνεται η βούλησή του.

Παράλληλα, έκρινε ότι, μετά την απόδειξη της αδικοπραξίας και της υπαίτιας πράξης ή παράλειψης των οργάνων του Ταμείου, κάθε μέλος της Διαχειριστικής Επιτροπής φέρει το βάρος να προβάλει συγκεκριμένο λόγο που αίρει την προσωπική του υπαιτιότητα. Στην υπόθεση, δύο από τα τρία μέλη δεν είχαν καταθέσει ή προσκομίσει μαρτυρία πρωτοδίκως, ενώ το τρίτο δεν είχε προβάλει βάσιμο λόγο προσωπικής απαλλαγής, πέραν γενικών ισχυρισμών περί έλλειψης υπαιτιότητας και μη πρόκλησης ζημιάς.

Ως αποτέλεσμα, το Εφετείο έκανε δεκτό τον λόγο έφεσης για την προσωπική ευθύνη και παραμέρισε το μέρος της πρωτόδικης απόφασης που απάλλασσε τα τρία μέλη. Το αντικατέστησε με απόφαση υπέρ της διαχειρίστριας της περιουσίας του αποβιώσαντος και εναντίον των τριών μελών, αλληλεγγύως και κεχωρισμένως, για €194.708,44, πλέον τόκων από τις 31 Δεκεμβρίου 2008 και έξοδα €4.200 πλέον ΦΠΑ, εφόσον επιβάλλεται.

Το Εφετείο απέρριψε επίσης την Έφεση 401/2019 και την αντέφεση σε αυτήν. Δεν επιδίκασε έξοδα για τη διαδικασία της έφεσης και κάθε πλευρά θα επωμιστεί τα δικά της έξοδα.

Πηγή: ΚΥΠΕ