Η συζήτηση για την ανέγερση νέων πολυώροφων χώρων στάθμευσης στο κέντρο της Λεμεσού επανέρχεται κατά καιρούς, λες και η λύση στο κυκλοφοριακό πρόβλημα της πόλης είναι να δημιουργούμε συνεχώς περισσότερες θέσεις για αυτοκίνητα. Το ερώτημα, ωστόσο, που θα έπρεπε να μας απασχολεί είναι εντελώς διαφορετικό. Πόσα αυτοκίνητα μπορεί και πρέπει να αντέξει το κέντρο της Λεμεσού;
Πόσα αυτοκίνητα χωράει τελικά το κέντρο της Λεμεσού;
Υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα σε έναν πολυώροφο χώρο στάθμευσης μέσα στα στενά δρομάκια του κέντρου και σε έναν αντίστοιχο χώρο στις παρυφές του κέντρου, με εύκολη πρόσβαση από βασικές οδικές αρτηρίες
Αφορμή αποτελεί η πρόθεση επαναφοράς της συζήτησης για πολυώροφο χώρο στάθμευσης στο γνωστό πάρκινγκ της «ΕΣΕΛ», στην οδό Αντρέα Θεμιστοκλέους. Ένας χώρος με περίπου 180 θέσεις στάθμευσης και 30 μεγάλα δέντρα, που αποτελούν μια μικρή όαση πρασίνου στην καρδιά της πόλης, ενώ παρόμοια πρόθεση υπάρχει και για ένα παραλιακό τεμάχιο γης στο οποίο όλοι ξέρουμε ότι υπάρχουν αρχαιότητες. Είναι αδιανόητο, εν έτει 2026, να συζητούμε το ενδεχόμενο κοπής ώριμων δέντρων για να δημιουργήσουμε περισσότερες θέσεις στάθμευσης ή να κρύψουμε για πάντα τα αρχαία για να παρκάρουν αυτοκίνητα.
Πριν αποφασίσουμε πού θα κατασκευάσουμε το επόμενο πάρκινγκ, οφείλουμε να εκπονήσουμε μια ολοκληρωμένη μελέτη για τις πραγματικές ανάγκες του κέντρου. Πόσες θέσεις υπάρχουν σήμερα; Ποια είναι η πληρότητά τους; Πόσοι οδηγοί αναζητούν καθημερινά στάθμευση; Κυρίως, πόσα αυτοκίνητα μπορεί να δεχθεί το ιστορικό κέντρο χωρίς να υποβαθμίζεται η ποιότητα ζωής;
Υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα σε έναν πολυώροφο χώρο στάθμευσης μέσα στα στενά δρομάκια του κέντρου και σε έναν αντίστοιχο χώρο στις παρυφές του, με εύκολη πρόσβαση από βασικές οδικές αρτηρίες. Ο πρώτος προσελκύει περισσότερα οχήματα εκεί όπου ήδη υπάρχει συμφόρηση. Ο δεύτερος μπορεί να περιορίσει την είσοδό τους στην καρδιά της πόλης.
Ας δούμε, άλλωστε, και το παράδειγμα των εμπορικών κέντρων, τα οποία έχουν πλήξει σημαντικά τις επιχειρήσεις των παραδοσιακών εμπορικών δρόμων. Στα malls, ο επισκέπτης σταθμεύει το αυτοκίνητό του και στη συνέχεια μπορεί να περπατήσει ακόμη και 500 ή 700 μέτρα μέχρι να φτάσει στο κατάστημα που επιθυμεί, χωρίς αυτό να θεωρείται πρόβλημα. Αντίθετα, στο κέντρο της πόλης εξακολουθούμε να θεωρούμε αυτονόητο ότι πρέπει να σταθμεύουμε σχεδόν έξω από την πόρτα του καταστήματος. Η διαφορά βρίσκεται κυρίως στην εμπειρία. Στα εμπορικά κέντρα υπάρχουν φαρδιοί διάδρομοι, απουσία αυτοκινήτων, ελεγχόμενες καιρικές συνθήκες, καθαριότητα, χώροι ξεκούρασης και ένα περιβάλλον που ενθαρρύνει τον επισκέπτη να περπατήσει, να παραμείνει περισσότερο και τελικά να καταναλώσει. Στο κέντρο της Λεμεσού, αντίθετα, ο πεζός συχνά βρίσκεται αντιμέτωπος με στενά ή ανύπαρκτα πεζοδρόμια, καυσαέρια, θόρυβο και ελάχιστη σκιά. Προφανώς μια πόλη δεν μπορεί ούτε πρέπει να μετατραπεί σε εμπορικό κέντρο. Μπορεί όμως να διδαχθεί από αυτό. Με πεζοδρομήσεις, πράσινο, σκίαση, καθαριότητα, ασφάλεια και ελκυστικούς δημόσιους χώρους, μπορεί να προσφέρει μια διαφορετική, ενδεχομένως και καλύτερη, εμπειρία αγορών. Άλλωστε, διαθέτει κάτι που κανένα mall δεν μπορεί να αντιγράψει, την αυθεντικότητα, την ιστορία και τον χαρακτήρα της ίδιας της πόλης. Ίσως, λοιπόν, η καλύτερη στήριξη προς τις επιχειρήσεις να μην είναι ακόμη ένα πάρκινγκ αλλά ένα κέντρο στο οποίο ο κόσμος θα θέλει πραγματικά να περπατήσει και να περάσει τον χρόνο του.
Παράλληλα, όσο περισσότεροι άνθρωποι επιλέγουν να κατοικήσουν στο κέντρο τόσο λιγότερο αναγκαίο γίνεται το αυτοκίνητο. Φοιτητές που ζουν κοντά στο πανεπιστήμιο, νέοι εργαζόμενοι που κατοικούν κοντά στην εργασία τους και περισσότερες επιχειρήσεις που εξυπηρετούν τις καθημερινές ανάγκες των κατοίκων δημιουργούν μια πόλη όπου οι περισσότερες μετακινήσεις μπορούν να γίνονται με τα πόδια. Η αύξηση της κατοίκησης στο κέντρο μπορεί να μειώσει την εξάρτηση από το αυτοκίνητο, αντί να ενισχύει διαρκώς τη ζήτησή του.
Στην Ευρώπη, πόλεις όπως η Ουτρέχτη και η Βαρκελώνη επανασχεδιάζουν δημόσιους χώρους, περιορίζοντας την κυριαρχία του αυτοκινήτου και επαναφέροντας πράσινο και φυσικό έδαφος. Στόχος είναι η μείωση της θερμοκρασίας, η καλύτερη απορρόφηση των ομβρίων υδάτων, η βελτίωση της ποιότητας του αέρα και η δημιουργία πιο ανθρώπινων γειτονιών.
Ακόμη και οι υπόγειοι χώροι στάθμευσης έχουν σημαντικό περιβαλλοντικό αποτύπωμα και κοστίζουν εκατομμύρια. Στην περίπτωση της «ΕΣΕΛ», μάλιστα, θα χαθούν προσωρινά 180 υφιστάμενες θέσεις μέχρι την ολοκλήρωση του έργου. Εάν η πόλη μπορεί να λειτουργήσει χωρίς αυτές για χρόνια, όσο το έργο θα κατασκευάζεται, πόσο αναγκαίες είναι τελικά; Και αξίζει μια επένδυση εκατομμυρίων για μερικές δεκάδες επιπλέον θέσεις, αντί για δημόσιες συγκοινωνίες, πεζοδρόμια και πράσινο;
Το ζητούμενο δεν είναι να εξαφανίσουμε τα αυτοκίνητα αλλά να σταματήσουμε να σχεδιάζουμε την πόλη αποκλειστικά γύρω από αυτά. Γιατί το κέντρο της Λεμεσού πρέπει να «χωράει» πρώτα ανθρώπους και μετά αυτοκίνητα.
ΤΑ ΑΚΙΝΗΤΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ
Πολιτική Δημοσίευσης Σχολίων
Οι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευση τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν. Προτρέπουμε τους αναγνώστες μας να κάνουν report / flag σχόλια που πιστεύουν ότι παραβιάζουν τους πιο πάνω κανόνες. Σχόλια που περιέχουν URL / links σε οποιαδήποτε σελίδα, δεν δημοσιεύονται αυτόματα.
